Πίσω από το σκώμμα και παρέα με τον Σεβάχ, ξεχάσαμε τα αχ και και τα βαχ. Αχ Σεβάχ, σε βαχ τελειώνουν όλες οι σκέψεις μας τελευταία. Μα οι πιο ανίατοι εξ ημών θυμηθήκαμε την Κατερινούλα: "Μόνο το κόμμα, το χριστουλάκο τους, γιατί δεν φτιάχτηκε το κόμμα τόσα χρόνια..."
Το κώμα, Τεό, είναι καταδικασμένο να τραβάει τα μαρτύρια του Αχ.Σεβα(χ)στιανού, δηλ. εξ "οικείων τα βέλη". Πώς να βρει την ελευθερία του; Ελευθερία είπα; Πάρε "μπιπ", τ' όντως: Αχ, ξενέρωτά μου φίδια και βέλη μου Σεβαχστιανά αν είχε το κώμα αρχή ίδια θα κοκκίνιζαν βουνά... (Ελευθερία Αχ-Βαχνιτάκη)
Αυτοί, Τεό, μοιάζουν με "αποστόλους" που δεν ξέρουν να "αρμέξουν" κι όλο χύνουν την "καρδάρα", αφού δεν διθέτουν Α' κράση.Π.χ. Αυτοί "Χριστό" κι εμείς Σεβάχ κι όμως κι οι δυό μας Αχ και Βαχ... (Μη κραση Α'-Απόστολος Καρδάρας, σε στίχους που δεν πείθουν την "αγορά", δηλ. Πειθ-αγορα, άδοντος του χεσμένου στα τάλλαρα Γιώργου Ταλλαρα...) Γιώργο είπα; Πάρε "μπιπ" τ' όντως, πώς θα γίνει να λήξει ο βίος του Γιωργάκη; Με "λήγω ΓΑΠ" ή και κρασί μεθάω κι εγώ μεθάς κι εσύ...
Δισκάκι αναλοίωτο στο χρόνο και αλλοτινών , ωραίων εποχών. Τότε που ήμουν κι εγώ αντάρτης της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά. Τώρα, που τα ψιλά μου τα έχω δουλεμένα, περιμένω κι εγώ καναν αη Νικόλα να κάνει τη μαλακία.
Πίσω από το σκώμμα και παρέα με τον Σεβάχ, ξεχάσαμε τα αχ και και τα βαχ. Αχ Σεβάχ, σε βαχ τελειώνουν όλες οι σκέψεις μας τελευταία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα οι πιο ανίατοι εξ ημών θυμηθήκαμε την Κατερινούλα: "Μόνο το κόμμα, το χριστουλάκο τους, γιατί δεν φτιάχτηκε το κόμμα τόσα χρόνια..."
Το κώμα, Τεό, είναι καταδικασμένο να τραβάει τα μαρτύρια του Αχ.Σεβα(χ)στιανού, δηλ. εξ "οικείων τα βέλη". Πώς να βρει την ελευθερία του; Ελευθερία είπα; Πάρε "μπιπ", τ' όντως:
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ, ξενέρωτά μου φίδια
και βέλη μου Σεβαχστιανά
αν είχε το κώμα αρχή ίδια
θα κοκκίνιζαν βουνά...
(Ελευθερία Αχ-Βαχνιτάκη)
Αυτοί, Τεό, μοιάζουν με "αποστόλους" που δεν ξέρουν να "αρμέξουν" κι όλο χύνουν την "καρδάρα", αφού δεν διθέτουν Α' κράση.Π.χ.
Αυτοί "Χριστό" κι εμείς Σεβάχ
κι όμως κι οι δυό μας Αχ και Βαχ...
(Μη κραση Α'-Απόστολος Καρδάρας, σε στίχους που δεν πείθουν την "αγορά", δηλ. Πειθ-αγορα, άδοντος του χεσμένου στα τάλλαρα Γιώργου Ταλλαρα...)
Γιώργο είπα; Πάρε "μπιπ" τ' όντως, πώς θα γίνει να λήξει ο βίος του Γιωργάκη;
Με "λήγω ΓΑΠ" ή και κρασί
μεθάω κι εγώ μεθάς κι εσύ...
Αχ-Βαχ, άτιμοι συνειρμοί, άτιμοι ΣΥΝ συρμοί...
Δισκάκι αναλοίωτο στο χρόνο και αλλοτινών , ωραίων εποχών. Τότε που ήμουν κι εγώ αντάρτης της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά. Τώρα, που τα ψιλά μου τα έχω δουλεμένα, περιμένω κι εγώ καναν αη Νικόλα να κάνει τη μαλακία.
ΑπάντησηΔιαγραφή