ρε αυτοί ...Παναμας τρελλάνουν!

Πλυντήρια-στεγνωτήρια «ο Παναμάς»

Πάλι πέσαμε από τα σύννεφα;;; κακώς!...Το αναφερόμενο ως "σκάνδαλο του αιώνα" δεν είναι παρά μια συνήθης τερατογένεση, απ' αυτές που γεννάει η σάπια μήτρα του καπιταλισμού.
Με πάμπολλες χώρες και πολιτικούς ηγέτες να εμπλέκονται σ' αυτό.

​Η παραίτηση του Ισλανδού πρωθυπουργού, η προσχηματική "συγνώμη" του Βρετανού

πρωθυπουργού, η εμπλοκή Σόιμπλε, Ερντογάν, Πούτιν κ.λ.π., κ.λ.π.​,​ καθώς και οι απανωτές αποκαλύψεις για την εμπλοκή χιλιάδων άλλων νεοφιλελέδων ποντικών,  δείχνουν άλλη μια φορά τον κλασικό ένοχο​:​ «είναι

Διαμάντια λαϊκής μούσας, δια μαντεια λαϊκισμού σας

Αγαπητά μου παιδιά

Μπορεί ο Λουκιανός (ποιος Κηλαηδόνης ρε;) από την πολύπαθη Συρία
–πλην πολιτογραφημένος Έλλην κι αυτός–
να έγραψε τους «νεκρικούς διαλόγους», όμως στο πέρασμα των αιώνων (ε, όνων)
η ελληνίς λαϊκή μούσα κατέγραψε πλείστους όσους άλλους.
Θα εστιάσουμε σήμερα στους μεσαιωνικούς τοιαύτους, μνημειώδεις διαλόγους μεταξύ ιπποτών ή ποτών
και δεσποσύνων, βασιλιάδων και βασιλισσών, φεουδαρχών και δουλοπάροικων,
κουλάκων και μουζίκων, ευγενών και πλεμπάγιας, λαού και Κολωνακίου.

Ένα από τα είδη των ήδη καταγεγραμμένων διά λόγων διαλόγων, είναι η Τ.Σ.Α.Κ.
(Τρυφερή Συζυγική Αβρή Κρεβατομουρμούρα).
Παρουσιάζουμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα ένα δείγμα που άπτεται
–εμμέσως πλην σαφώς σα φως– του μεσαιωνικού πολιτικού πολιτισμού:


– Τρεις τούμπες κάνεις στη στιγμή και άλλες δυο κατόπι
Αλέξη μπας κι είσαι ζαβό ή απλά τους κοροϊδεύεις;
Στο τέλος θ’ αμφιβάλλουνε ακόμα κι οι δικοί σου
άξαφνα πάνω ανέβηκες, άξαφνα θα κατέβεις.
– Παγώνα και τρυγόνα μου, κάργια και περιστέρα
δίχως τις τούμπες είν’ κλειστός ο δρόμος για τον θώκο.
Πρέπει τη μια να λες αυτό και έπειτα εκείνο
και όταν σου την πέφτουνε, τότε να κάνεις μόκο.


Ένα άλλο είδος είναι ο ξενερωτικός διάλογος. Όπως μαρτυρούν τα δύο συνθετικά
συνθετικά της λέξης (ξένοι και ερωτικός), πρόκειται για ερωτικό διάλογο μεταξύ δύο ξένων. Ιδού ένα δήγμα:

– Σιγά Αγγέλα, με πονάς. Και πρόσεχε το μάτι
κάλλιο αυτό να βγει όπως λέν’, παρά το όνομά σου.
– Antonis, πρώτα τ’ όνομα σου βγήκε. Ασ’ την πλάκα.
Θα σου ‘ρχομαι συνέχεια. Πονάει, μα ξέρω: αρέσει.

Οι διάλογοι όμως δεν περιορίζονται μόνο μεταξύ ετερόφυλων. Ούτε καν και αυτοί ακόμη οι ερωτικοί.
Λαμπρό δείγμα εκείνοι που συγκεντρώθηκαν υπό τον τίτλο «ναζί κανείς ή να μυζεί;», ένα δείγμα των οποίων (ω, πύον!) είναι και το ακόλουθο βουκολικό:

– Μη σε ζορίζει η στενή, σίδερα μη φοβάσαι.
Ορθώσου, μη βαρυγκωμάς. Πονούν τα παλικάρια;
– Έσκισα πρώτα το καλσόν από τη λεβεντιά μου
και αν καρφώσω κι αλλουνούς, θα χάσω το κοπάδι μ’.

Λίγο αριστερότερα στον πίνακα που φιλοτέχνησε με βάση τους διαλόγους και ευρισκόμενος
εις πανικό σε ισπανικό έδαφος ο λαϊκός ζωγράφος Ντομινίκ, διαβάζουμε:

– Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλαξ
δεν κάνεις επανάσταση, παρά μονάχα μπίζνες.
– Πού το ‘δες, πού τ’ αντάμωσες, ξεκάθαρα να λέω
πως θέλω επανάσταση; ‘Γω θέλω το γκουβέρνο.

Στη βάση του ίδιου πίνακα που προσομοιάζει με την κόλαση του Δάντη,
τα τιμολόγια-παράδεισο του Πλούταρχου και το καθαρτήριο της τυφλής δικαιοσύνης,
βλέπουμε να βυθίζεται –λόγω ασύλληπτου πλην περιττού βάρους– το πράσινο, βαλτώδες και μουχλιασμένο έρμα
της κοινωνικοπολιτικής μυκητίασης που εμφανίστηκε στη δεκαετία του ’80, μαζί με το AIDS:

– Σαράντα χρόνια στήσιμο δεν έχει ματαγίνει
συγνώμη για το ραντεβού, καλή μου Ιστορία.
– Βρε δε γ@μιέσαι λέω ‘γω που θα σε συγχωρήσω
τα τελευταία σου είν’ αυτά κι απέ ο ήλιος σβήνει.


Τέλος, ας μείνουμε στον χώρο της οσμηρής αποσύνθεσης, παραθέτοντας τον διαζευκτικό διάλογο
που κλείνει το σημερινό αφιέρωμα (αυτά μαζί με πολλά άλλα θα περιέχει το ντοκιμαντέρ
που θα προβληθεί στη μεγάλη τεσσάρα Κωστή από τη ΔΝΤ, τη Δημόσια Νανουριστική Τηφλεόραση):

– Φώτη μου, πες πως μ’ αγαπάς. Πες πως δεν θα μ’ αφήσεις.
Ο λόγος σου συμβόλαιο, φημίζεσαι γι’ αυτόνε.
– Πάει καιρός που σ’ άφησα, εγώ είμαι γυρολόγος.
Και μη με ειρωνεύεσαι, εντάξει; Ηύρα άλλη.


Άδων εις, χορεύοντες όλοι

(Το πώς Τιταν μια ευγενική whore-υγεία από το μέγα χορωδό theo)

Με Γάλλοι έλυνες πωλητικοί: Γιωργαντώνης Παπασαμαρέου

Γιωργαντώνης Παπασαμαρέου

 «Όπως ήδη έχω αναφέρει στην επιστολή μου της 23ης Νοεμβρίου 2011, το Κόμμα μου, η Νέα Δημοκρατία, έχει δεσμευτεί για την επιτυχία των στόχων του Προγράμματος Σταθεροποίησης, των βασικών πολιτικών του καθώς και της εφαρμογής τους. ο ίδιο ισχύει και για το Μνημόνιο/Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Συμφωνία (MoU/MEFP) που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο την περασμένη κυριακή, με μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.

Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα, θα παραμείνει προσηλωμένη στους στόχουςε και τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο και τη Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.» 

Αντώνης Σαμαράς

«Αναγνωρίζουμε ότι, για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων και των βασικών πολιτικών, θα χρειαστεί πολιτική βούληση και αποφασιστική εφαρμογή των πολιτικών για πολλά χρόνια.

Σε περίπτωση εκλογής μας ως επόμενη κυβέρνηση, θα παραμείνουμε σταθερά προσηλωμένοι στην αποτελεσματική υλοποίηση των στόχων του Προγράμματος που περιγράφονται ανωτέρω, και όπως καθορίζονται λεπτομερώς στο Μνημόνιο (MoU/MEFP).»

Γιώργος Παπανδρέου

Γιατί σκληρίζουν τα γουρούνια;

ΣΥΝ, κρίσεις και συγχίσεις...

Η ευρωπαϊκή πιρόγα μας

[από τη συλλογή «Η ευρωπαϊκή πιρόγα μας» (ή ευρώ πάει κι ήπειρο γαμάς...) ]

Οι αφισέτες (ή άφησέ τες στα «stickers for the masses» από @adasistos)
Εις τύχη είναι διά σκευη του «Ερωτικού» ε, του Άλκη Αλκαίου* (étoile* κι οι άλλ' καίουν...)

Ταγοί ου πνεύματος ανήμερα (ω! post αγίου put shoe...)

Ο πικραμένος κυβερνήτης και το πλήρωμα των πληρωμένων συνοδών
σας καλωσορίζουν στη σημερινή πτύση (αιμόπτυση για την ακρίβεια):

– Τι έχει το κάστρο των αστών και στέκει μαραμένο;

Μήνα χαλάζι το βαρεί, μήνα βροχή το φτύνει;

– Ουδέ χαλάζι το βαρεί, μηδέ βροχή το φτύνει

μόν’ γίνεται πια βασιλιάς ο κάθε πικραμένος

και οι αστοί τα παίζουνε, θέλουν εμπειροτέχνη

γιατί αλλιώς η συφορά θα φάει όλα τα κάστρα.

– Τι λες Ξενερωτόκριτε; Τα λόγια σου ξυράφια!

Συμβαίνουν τέτοια πράματα; Ωιμέ της Ευρωλάνδης

που στέλνει μάτσα τα πουγκιά και στοίβες τα μπαξίσια

να μοιραστούνε στους αστούς, να ταϊστούν κοράκια           

να ‘χουν να τρώνε οι άρχοντες, να πληρωθούνε τόκοι

κι από τα περισσεύματα να βγουν παραγγελίες

να φτιάχνει ο Γιόχαν με τον Φραντς γερμένα υποβρύχια

και εις υγεία να γυρνά η ρόδα των κορόιδων.

– Αυτά είν’ Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα

μα έχει και χειρότερα: μήπως είδες τη μούρη

του Χεριχέρη, που ‘φτασε ως κάτω στα πλακάκια

και που διπλομαράθηκε απ’ τις αποστασίες;

– Ασε δικέ μου. Τι μου λες; Ξέχασε τα δικά του;

Ο τύπος είναι άπαιχτος, άσος στην κωλοτούμπα!

Τι μου ζητάς, να λυπηθώ; Τα ρούχα μου να σκίσω

που φύγαν’ τα φυντάνια του και πήγανε στον άλλο

της κωλοτούμπας μάστορα; Παράτα μας καημένε…

– Θαρρώ πως η συναίσθηση σου λείπει Αρετούσα

μα θα ‘ρθει η δεκαεφτά του Θεριστή και τότε

θα δεις τον μέγα κίνδυνο της πολυκατοικίας

που αν πέσει, πάει ο ακάλυπτος, χάνεται η πρασιά της.

– Μη συνεχίζεις. Χέστηκα! Και μη μου τα γυρίσεις

και πάει η συζήτηση σ’ Αλέξη ή σ’ Αλέκα

διότι ξαναχέστηκα! Κι ας σου φαντάζει κάπως

σα δε γροικάς, δε σκέφτεσαι, δεν κρίνεις και δε νοιώθεις.

Το μπλογκ, Άκη, ευχαριστεί τον theo γιατι να γενεί whore υγεία των ΣΤ΄ ήχων και τείνει σ' αγωγή

Ποίηση περιποιητική

-Προδίδετε πάλι την Ποίηση, θα μου πεις,
Την ιερώτερη εκδήλωση του Ανθρώπου
Τη χρησιμοποιείτε πάλι ως μέσον, υποζύγιον
Των σκοτεινών επιδιώξεών σας
Εν πλήρει γνώσει της ζημιάς που προκαλείτε
Με το παράδειγμά σας στους νεωτέρους.


-Το τί  δ ε ν πρόδωσες ε σ ύ να μου πεις
Εσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αυτιά
Ν' ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δεν μιλάτε.
Για ποιά ανθρώπινα ιερά μάς εγκαλείτε;

Ξέρω: κηρύγματα και ρητορείες πάλι, θα πεις.
Έ ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες.

Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Να μην τις παίρνει ο άνεμος.

"ΠΟΙΗΤΙΚΗ" του Μανόλη Αναγνωστάκη (1925-2005). Συμπτώσεις θα μου πεις...

ΧΡΟΝΙΚΟ μιας χαμένης περιουσίας

Ήταν ο τόπος μου βράχος και χώματα ήλιος και μαύρο κρασί
Όργωνα, θέριζα και με τον Όμηρο σε τραγουδούσα, λαέ μου
Πάνω στα κύματα, νύχτες ολόκληρες σε ονειρεύτηκα

Ήταν τα σπίτια μου άσπρα γαρίφαλα και τα κορίτσια σεμνά
Είχαν αρμύρα στα χείλη, στα μάτια τους καίγανε την οικουμένη
Και τα παιδιά μου με μια φυσαρμόνικα τα ξελογιάζανε

Ήταν ο τόπος μου σαν το χαμόγελο, όνειρο καθημερνόχρονι
Κάποιος τον πούλησε, κάποιος τον ρήμαξε σαν δανεισμένη πραμάτεια
Τώρα τ' αγόρια μου παίζουν το θάνατο στα χαρακώματα
Κ. Χ. Μύρης

Η ιστορική μας κληρονομιά από την εισφορική μας πληρωνομιά

Αυτές τις ημέρες και με αφορμή τον προϋπολογισμό που κατατίθεται προς ψήφιση, το ελληνικό κυνοβούλιο ζει ιστορικές στιγμές, που άνετα θα μπορούσαν να ενταχθούν στην ιστορική μας κληρονομιά.
Διότι, όπως λέει μια αρχαία παροιμία: 
"Λαός που ξεχνάει την ιστορική του πληρωνωμιά, είναι λαός χωρίς μέλλον!"

[στους παρακάτω διαλόγους δι' αλόγους, τα χρώματα αντιπροσωπεύουν τα κώματα των κλασικών "μονομάχων"]

- Ο προϋπολογισμός αυτός θα είναι ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ! 
Ένας προϋπολογισμός ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ για το μέλλον του λαού!

- Ναι, γι αυτό γινόσαστε ρεζίλι στην Ευρώπη...

- Εξ αιτίας σας πληρώνουμε αυτό το ρεζιλίκι στην Ευρώπη!

- Εξ αιτίας ΔΙΚΗΣ σας! Όχι δικής μας!

- Βρε, ΔΙΚΗ ΣΑΣ, λέμε...

- Εμείς ΜΕΙΩΣΑΜΕ το έλλειμμα!

- Εσείς το ΑΥΞΗΣΑΤΕ! ΕΜΕΙΣ το μειώσαμε!

- ΕΣΕΙΣ το μειώσατε! Εμείς το ΑΥΞ...εεεε...

  συγνώμη κ. συνάδελφοι...Το αντίθετο ήθελα να πω...

- Καλά κάνετε και ζητάτε συγνώμη! Επιτέλους!...
- Τι πάει να πει "επιτέλους"; Αφού από σας παραλάβαμε χάος...
- Το χάος ΕΣΕΙΣ μας το κληρονομήσατε!
- Για ποιά κληρονομιά μιλάτε; ΕΣΕΙΣ χρεώσατε τη χώρα!
- Η δική μας κληρονομιά ήταν το ΔΙΚΟ ΣΑΣ χρέος!
- Πριν από μας ΕΣΕΙΣ είσασταν στην κυβέρνηση!
- Ναι, αλλά πριν από μας, ποιός ήταν;
- Εμείς είμασταν, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα!

  Ο προϋπολογισμός που καταθέτετε θα αποδειχτεί μέγα λάθος!

- Ο προϋπολογισμός αυτός θα είναι ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ!
Ένας προϋπολογισμός ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ για το μέλλον του λαού!
- Ναι, γι αυτό γινόσαστε ρεζίλι στην Ευρώπη...
- Εξ αιτίας σας πληρώνουμε αυτό το ρεζιλίκι στην Ευρώπη...
- Εξ αιτίας ΔΙΚΗΣ σας! ΟΧΙ δικής μας!

[σ.σ. Στις τελευταίες γραμμές έκανα copy-paste τις πρώτες γραμμές. Άλλωστε, το ίδιο κάνει και η πρακτικογράφος της Βουλής  που το συνηθίζει τακτικά στα πρακτικά, αντιγράφοντας σπρωχτικά τα εισπρακτικά για τα γαλαζοπράσινα τρωκτικά...]

Χοι(με)ρινά αναψυκτήρια

Κι όμως! Δεν πρόκειται για ατάκες από το αναψυκτήριο «Δελφινάριο».

Πρόκειται για αποσπ...άσματα από την ομιλία του Παναγιώτη Ψωμιάδη, στο συνέδριο της Ν.Δ.

(παρατίθενται αυτούσια από την Ναυτεμπορική)

  

«Ευχαριστώ για την αγάπη σας, ευχαριστώ για το χειροκρότημά σας. Εγώ σήμερα έφερα σ’ αυτή την αίθουσα να με χειροκροτήσει η γυναίκα μου και η κόρη μου και δυο τρία παιδιά απ’ το γραφείο μου.»