Άν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έφτιαχναν στη θάλασσα για τα μικρά ψάρια τεράστιες κασέλες με διάφορες τροφές μέσα, τόσο φυτά όσο και ζώα. Θα φρόντιζαν να έχουν οι κασέλες πάντα φρέσκο νερό και θα έπαιρναν εν γένει διάφορα υγειονομικά
μέτρα. Οταν π.χ. ένα ψαράκι τραυμάτιζε το πτερύγιό του, τότε οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο, για να μην τους πεθάνει πριν την ώρα του. Για να μην είναι τα ψαράκια μελαγχολικά, θα διοργανώνονταν πού και πού μεγάλες γιορτές στο νερό, γιατί τα χαρούμενα ψαράκια έχουν καλύτερη γεύση από τα μελαγχολικά. Θα υπήρχαν φυσικά και σχολεία μέσα σε αυτές τις κασέλες. Στα σχολεία αυτά τα ψαράκια θα μάθαιναν πώς να κολυμπάνε στο στόμα των καρχαριών. Θα χρειάζονταν π.χ. τη γεωγραφία για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες που θα βρίσκονταν κάπου τεμπελιάζοντας. Το σπουδαιότερο θα ήταν φυσικά η ηθική διαπαιδαγώγηση των μικρών ψαριών.

Θα διδάσκονταν ότι το υψηλότερο και ωραιότερο ιδεώδες είναι να θυσιάζεται ένα ψαράκι πρόθυμα και ότι όλα έπρεπε να πιστεύουν στους καρχαρίες, προπαντός όταν τους έλεγαν ότι θα μεριμνούσαν για ένα καλύτερο μέλλον.

Θα δίδασκαν στα ψαράκια ότι το μέλλον αυτό τότε μόνο είναι εξασφαλισμένο, όταν μάθαιναν υπακοή. Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται απ’ όλες τις ταπεινές, υλιστικές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις και να αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες, όταν κανένα από αυτά έδειχνε τέτοιες διαθέσεις. Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν...

Γιατί σκληρίζουν τα γουρούνια;

Αστικοί μηχανισμοί

Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα
Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις
Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές
Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι.
…
Εχουνε αστυφύλακες και στρατιώτες
Που παίρνουνε λίγα λεφτά και έτοιμοι για όλα είναι.
Ναι, μα για ποιο σκοπό;
Τόσο πανίσχυροι λοιπόν είναι οι εχτροί τους;

Πιστεύουνε πως πρέπει να υπάρχει ένα στήριγμα
Που αυτούς που καταρρέουν στηρίζει.
Μια μέρα, και σύντομα θα γίνει αυτό
Θα δούνε πως σε τίποτα όλα αυτά δεν τους χρειάζονται άλλο.

Και τότε θα μπορούνε να στριγγλίζουν «Αλτ!» πιο δυνατά ακόμη
Γιατί τότε ούτε τα κανόνια, ούτε τα λεφτά
Αλλο πια δε θα τους προστατεύουν.

Μπ. Μπρεχτ, "Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα"

"...Μία ημέρα πριν τη συμπλήρωση διετίας από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και ενώ ολόκληρη η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό και ετοιμάζεται για κινητοποιήσεις το ένοχο κράτος έχει προφανή ανάγκη να εξιλεωθεί, να εμφανίσει επιτυχίες και ιδίως να νομιμοποιήσει τον αυταρχισμό που ετοιμάζει για την αυριανή επέτειο.
Καμμία ανοχή ! Καμμία πολιτική και επικοινωνιακή σκοπιμότητα πάνω από δικαιώματα και ελευθερίες !
Αθήνα, 5/12/2010 ώρα 12.00΄
Κώστας Παπαδάκης»
(Ο Κώστας Παπαδάκης είναι συνήγορος ενός από τους προσαχθέντες της "γιάφκας")

«Άλλη είναι η βία που απειλεί όλη την ελληνική κοινωνία και όχι τα επιλεγμένα χτυπήματα των οργανώσεων μειοψηφικής ένοπλης βίας. Και αυτή είναι η βία της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Μιας βίας που δεν έχει ενόχους, δεν δικάζεται από κανένα δικαστήριο και οι δράστες της είναι οι εγκληματίες του λευκού κολάρου που υπηρετούν και στηρίζουν το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα».

(σχόλιο από το ΒΑΘΥΚΟΚΚΙΝΟ)

Άννα, γνώστη μου, μύτη ψάχνεις... Άστη κει, μη χάνεις, μη...

Φιλελεύθερη φιλανθρωπία

Οι ίδιοι οι φιλάνθρωποι που δίνουν εκατομμύρια για την καταπολέμηση του AIDS και για την εκπαίδευση των λαών στην ανεκτικότητα, έχουν καταστρέψει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων με τις χρηματοοικονομικές κερδοσκοπίες τους, δημιουργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο τις συνθήκες για την έξαρση εκείνης ακριβώς της μή ανεκτικότητας την οποία προσπαθούν να καταπολεμήσουν. Στις δεκαετίες του '60 και του '70 μπορούσε κανείς να αγοράσει καρτ-ποστάλ μαλακού πορνό, οι οποίες έδειχναν ένα κορίτσι ντυμένο με μπικίνι ή με ένα βραδινό φόρεμα· όταν, ωστόσο, κουνούσες λίγο την καρτ-ποστάλ ή την κοιτούσες από ελαφρώς διαφορετική οπτική γωνία, τα ρούχα του κοριτσιού ως διά μαγείας εξαφανίζονταν, αποκαλύπτοντας το γυμνό του κορμί. Όταν βομβαρδιζόμαστε από τις συγκινητικές ειδήσεις για τη διαγραφή ενός χρέους από αυτά που επιβαρύνουν τις χώρες του Τρίτου κόσμου ή για μια μεγάλη ανθρωπιστική εκστρατεία προκειμένου να εξαλειφθεί μια επικίνδυνη επιδημία, απλώς κουνήστε λίγο την καρτ-ποστάλ, για να δείτε την αισχρή μορφή του φιλελεύθερου κομμουνιστή επί το έργον.
    Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε με τον φιλελεύθερο κομμουνιστή μας, ο οποίος αναμφίβολα είναι καλός άνθρωπος και νοιάζεται πραγματικά για τη φτώχεια και τη βία στον κόσμο, και ο οποίος έχει την πολυτέλεια να νοιάζεται; Αλήθεια, τι να κάνουμε με έναν άνθρωπο ο οποίος δεν μπορεί να εξαγοραστεί από εταιρικά συμφέροντα, επειδή είναι ένας από τους ιδιοκτήτες της εταιρίας· ο οποίος τηρεί όσα λέει και αγωνίζεται πραγματικά για την καταπολέμηση της φτώχειας, επειδή κερδίζει από αυτό· ο οποίος εκφράζει με ειλικρίνεια τη γνώμη του, επειδή είναι τόσο ισχυρός, που μπορεί να το κάνει· ο οποίος είναι γενναίος και σοφός στην ανελέητη προσπάθεια να επιτύχει ό,τι επιχειρεί και δεν σκέφτεται το προσωπικό του όφελος, αφού όλες του οι ανάγκες έχουν ήδη ικανοποιηθεί· και ο οποίος, συν τοις άλλοις, είναι ένας καλός φίλος, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους του στο Νταβός;
Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ μάς προσφέρει μια απάντηση στο ποίημά του "Η ανάκριση του καλού":

Κάνε ένα βήμα μπροστά: μαθαίνουμε
Ότι είσαι καλός άνθρωπος.
Δεν εξαγοράζεσαι, αλλά και το αστροπελέκι
Που χτυπάει το σπίτι
Δεν εξαγοράζεται.
Τηρείς όσα λες.
Αλλά τι είπες;
Είσαι ειλικρινής, λες τη γνώμη σου.
Ποιά γνώμη;
Είσαι γενναίος.
Απέναντι σε ποιόν;
Είσαι σοφός.
Για όφελος ποιού;
Δεν σκέφτεσαι το προσωπικό σου συμφέρον.
Τίνος το συμφέρον σκέφτεσαι τότε;
Είσαι καλός φίλος.
Είσαι επίσης καλός φίλος των καλών ανθρώπων;

Άκουσέ μας λοιπόν: ξέρουμε
Ότι είσαι ο εχθρός μας. Γι αυτό τώρα
Θα σε στήσουμε σ' έναν τοίχο. Αλλά λαμβάνοντας υπόψη τις 
αρετές σου και τις καλές σου ιδιότητες
θα σε στήσουμε σ' έναν καλό τοίχο και θα σε πυροβολήσουμε
Με μια καλή σφαίρα από ένα καλό όπλο και θα σε θάψουμε
Μ' ένα καλό φτυάρι στην καλή γή.
   
                                                             Slavoj Žižek (Βία, έξι λοξοί στοχασμοί)