Βία: υποκειμενική και αντικειμενική

Η καταπολέμηση κάθε μορφής βίας, από την άμεση, υλική βία (μαζικές δολοφονίες, τρομοκρατικές ενέργειες) μέχρι την ιδεολογική βία (ρατσισμός, υποκίνηση σε βίαιες ενέργειες, διακρίσεις με βάση το φύλο), φαίνεται ότι είναι το κύριο μέλημα της ανεκτικής φιλελεύθερης στάσης που επικρατεί σήμερα. Ένα σήμα SOS συντηρεί τέτοιες συζητήσεις, καταπνίγοντας κάθε άλλη προσέγγιση· όλα τα υπόλοιπα μπορούν και πρέπει να περιμένουν...
   Δεν υπάρχει κάτι ύποπτο; και μάλιστα παθολογικό,  σε αυτή την εστίαση στην υποκειμενική βία -εκείνη τη βία που διαπράττεται από σαφώς προσδιορίσιμους κοινωνικούς δρώντες, είτε αυτοί είναι κακοποιά άτομα είτε πειθαρχημένοι κατασταλτικοί μηχανισμοί είτε φανατισμένα πλήθη; Δεν προσπαθεί μετά μανίας να αποσπάσει την προσοχή μας από την αληθινή καρδιά του προβλήματος, συγκαλύπτοντας άλλες μορφές βίας και συμμετέχοντας έτσι ενεργά σε αυτές; Σύμφωνα με ένα γνωστό ανέκδοτο, κάποιος γερμανός αξιωματικός επισκέφθηκε τον Πικάσο [Pablo Picasso] στο ατελιέ του στο Παρίσι κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Εκεί είδε την Γκερνίκα και, σκανδαλισμένος από το μοντερνιστικό "χάος" του πίνακα, ρώτησε τον Πικάσο: "Εσείς το κάνατε αυτό;" Ο Πικάσο ατάραχα απάντησε: "Όχι, ΕΣΕΙΣ το κάνατε αυτό!"
   Πολλοί φιλελεύθεροι σήμερα, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με βίαια ξεσπάσματα όπως οι πρόσφατες λεηλασίες στα προάστια του Παρισιού, ρωτούν τους λίγους εναπομείναντες αριστερούς που ακόμα υπολογίζουν σε έναν ριζοσπαστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας: "Εσείς δεν είστε που το κάνατε αυτό; Αυτό θέλετε;" Και εμείς θα έπρεπε να απαντήσουμε, όπως ο Πικάσο: "Όχι, εσείς το κάνατε αυτό! Αυτό είναι το αληθινό αποτέλεσμα της δικής σας πολιτικής!"

Slavoj Žižek (Βία, έξι λοξοί στοχασμοί)

La Rossa (Peter Hammill - Van Der Graaf Generator)

Ευ χέστον ΓΑΠ για τα γεν άθλιά του

(σόρι για τις αντουρτογραφίες, γμτ τη δις λεκσία μου...)

Μουντιαλική ανταπόκριση και Mundial λύκοι (αν τα πω κροίσοι...)

Bar για ποτά, Bar για τσιγάρα...
Δεν Bar ακολουθώ, αλλά έμαθα ...αίματα, λέει...

"Με δύο-μηδέν έχασε η εθνική μας και φόρεσε τη μπούργκα της ντροπής..."

(του αντ υποκριτή μας από το Δυο-χάνες-μπουργκ της Νότιας Α' φρικης) 

"Οδυνηρή έκβαση είχε το στοίχημα (bet) που έβαλε η κ. Πορτ Ελίζα"

(του άλλου αντ υποκριτή μας από το Πορτ-Ελίζα-μπετ)

Μουντοί... άλλοι με το Μουντιάλ (μετά συγχωρήσεως...),
και μουντοί άλλοι να βλέπουν με το κυάλι το ευρώ, έως... (με τάσιν χωρίς έως...)
Κι άλλοι έως πότε;
Έως πότε -μετά συγχωρήσεως- θα έχουμ' εμετά ΣΥΝ, (με τάσιν χωρίσεως;)
Έως πότε θα μας ζαλίζουν τα ούμπαλα;;;
ΟΥ μπάλα, ΟΥ θέαμα, ΟΥ γκολ, ΟΥ μάνατζερ...
Κι αυτό το management, πότε θα το άρει (μανατζ-άρει) η δεξιά (recht) αγέλη λύκων με το αγγελικόν πρόσωπο των ΑΤΜ (Aδηφάγοι Τrap Μηχανισμοί) με την αυτόματη ανάληψη;;;
Τι παίζει ο αυτόματος δεξιόστροφος άγγελος Αuto RechtAngel;;; 
Και τι παίζει με το παιχνίδι της εθνικής, ρε χ-Άγγελε;;; Κάθε γκελ και γκολ!

Πότε θα κάνει γκέλα η Αγκέλα στις MIESENS να γκελάσει και το παρδαλό κατσίκι;;;
Κάθε gel και goal..."Κάθε πόλη και στάδιο" που έλεγε κι ο μπαμπάς Ανδρέας του παπά Ανδρέου.
Κάθε χωριό και γυμναστήριο, για να γυμνάζεται στις περιοδείες του ο ΓΑΠ.
Ο ΓΑΠ που αγαπά όχι το λόγο του-ποιός προδότης έχει μπέσα;;;- αλλά το έργο... (LOVE έργο)
Σαν τον Loveρδο που αΓΑΠά την έδρα (Love-έδρας) και που αποδεικνύεται διςκωλος, επίμονος και ΔΝΤός λεκές και λακές του κέρδους (Ανκρέας Λακέρδος) και των εργασιακών κάτεργων.
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, (δηλ. στον πάγκο του χασάπη), με τον παγκόσμιο πάγκο των απλήρωτων αναπληρωματικών παικτών, αντί να υποφέρει από "κρυώματα", να στήνει ικριώματα  στα "εν ου παικτοίς" Μουντιαλικά στάδια,  στ' άδεια αποδυτήρια της εθνικής ποδοσφαίρου, που επί ποδός φέρουν τη χαμένη αξιοπρέπεια και τη σιχαμένη δουλοπρέπεια των αργυρώνητων προπονητών των ηττών κάθε μιας σκυμμένης κυβέρνησης. Της κάθε μιασκυβέρνησης που μουγκανίζει (moo) σε κάθε ΔυΝαΤή τηλε φονική (dial) προσταγή με την αντίστοιχη ΔυΝαΤή δωροεπιταγή σε αντάλλαγμα-δώρο έπειτα Γη και ύδωρ, που απαιτούν καθώς πετούν τα αιμοσταγή όρνεα της παγκόσμιας Mundial Cupιταληστρικής τάξης.

ΝΑΤΟ ξεκαθαρίσουμε λοιπόν:
Άλλο πράγμα η τηλεφωνική συνομιλία υπό το φεγγαρόφως (moon dial),
άλλο πράγμα το μουγκανητό στην "ομιλία" της αγΕλλάδας (moo dial),
άλλο οι σκυθρωπές και κακόκεφες φάτσες όλων (moody all) των ποδοσφαιριστών της εθνικής
και άλλο πράγμα τα παγκόσμια ΚΥΠελλας (Mundial Cup).
Για να μην ΗΠΑάρχει πέρδεμα στην παγκόσμια κακοσμία...

Πατρίδα (όση απέμεινε πριν το τελικό ξεπούλημα...)

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά.
...........................
Δεν θέλω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου.
Με τρομάζεις εσύ.
Με τρομάζεις,ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο.
Κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.

Στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης