Β΄ Χαιρετισμοί (από τον Β΄ παπα-Κωνσταντίνο και άλλους ψάλτες)

Theo,σεβούμενοι και λοιποί φίλοι αναγνώστες,
Ευχαριστώ δια την υπενθύμησιν των Β΄ Χαιρετισμών και
"Εύχαρις τω Δία, τείνει πενθεί μισήν" που, σε στίχο πλάγιο λεύτερο σημαίνει Ευχαριστώ Θεέ μου, που τείνει να  πενθεί η μισή (χώρα)· η άλλη μισή το γλεντάει (προς το παρόν…)
    Το παρόν εblogημένο μπλογκ, με τις εύλογες ευλογίες του παπα Κωνσταντίνου του Β΄, αναμεταδίδει ως ώφειλεν προς τους πιστούς (αναγνώστες), τους Β΄ Χαιρετισμούς από την ιερά Μονή Λαζαριστών, στη Σταυρούπολη. Οι βυζαντινοί ήχοι και η αγγελική φωνή του παπα Κωνσταντίνου στα διασωθέντα γραπτά κείμενα της οσίας Αφροδίτης Μάνου αποδίδουν τη δέουσα κατανυκτική ατμόσφαιρα. Παρακολουθείστε, λοιπόν, τη μεγαλοθυμία του παπα Κωνσταντίνου, που στον Γολγοθά του μαρτυρίου (του λαού), δεν μισεί, αλλά αγαπά τους εξουσιαστές Ρωμιούς κατακτητές, αρνούμενος ωστόσο να νυμφευτεί με εκπροσώπους της εξουσίας, λόγω λέπρας και χολέρας της εποχής της εξουσίας της βΡωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και της εκάστοτε εποχής, αποστέλλων προς την εξουσία τα χαιρετίσματά του.


Στους Β΄Χαιρετισμούς του Β΄παπα Κωνσταντίνου, συμβάλλει και ο εκ δεξιών ψάλτης Μιχαήλ εκ Κύπρου, ενώ εξ ευωνύμων και μετά θεού χάριτος, ψάλλει τους δικούς της χαιρετισμούς, η κεχαριτωμένη Χάρις, θυγατέρα του παπα Αλεξίου εκ Θηβών.

Προσωπικά, επιμένω· και εν είδει ποιμένος μετά φλογέρας, ψάλλω επίμονους επωνύμους φλογερούς χαιρετισμούς προς το ΧρηστΕπώνυμον πλήθος του πιστού ποιμνίου των προς βοράν προβάτων των φλεγομένων βάτων της Πασχαλινής τραπέζης:
"Ομολογώ εις Παναγίαν Τράπεζαν πως η Πίστις σου σ' έσωκέ σε!" (που σε στίχο πλάγιον λεύτερον μεθερμηνευόμενον, σημαίνει "Τα ομόλογα της Τράπεζας Πίστεως σ' έσωσαν· η Παναγιά μαζί σου!")
Καλή, Άννα, η στάση; (Άννα καλεί Αναστάση)
Καλή ανάσταση!

Α' Χαιρετισμοί

    Σήμερα, Παρασκευή 19 Φεβ. 2010, είναι οι πρώτοι χαιρετισμοί. Για όσους δεν θα μπορέσουν (π.χ. λόγω ίωσης, λουμπάγκο, ξαφνικής αδιαθεσίας κλπ.) να τους παρακολουθήσουν ζωντανά, φρόντισα να συμπεριλάβω στη στήλη μια αναμετάδοση, που αποδίδει θαυμάσια τη σχετική κατανυκτική ατμόσφαιρα:
 

Ευρω ΟΜΟΛΟΓΑ: ΕυρωΠΕΗ μπλε ή πράσσειν άλογα;;;

     Στον ευρωπαϊκό στίβο, δηλ. εκεί που τα Ευρωπαϊκά εκτρώματα στίβουν τα λαϊκά στρώματα, οι ιπποδρομίες συνεχίζονται καθημερινά, προσφέροντας άφθονο θέαμα. Ένα παράλογο θέαμα στο θέατρο παρ’ αλόγου με άλογους, ομόλογους και ομόσταβλους  ιππουργούς και πρωθιππουργούς να συσταβλίζονται σε στρογγυλές τράπεζες με ολοστρόγγυλους τραπεζίτες που

κωλοστρώνονται επί του καναπέως για κα ’να παρά και για να παρακωλουθήσουν το ’’τάβλι’’-Backgammon (μπακ γαμών, με την ευρωπεηκή καφέ έννοια) στο τραπέζι της καφεννοιακής πολιτικής. 

Ένα ζόρικο τάβλι με ζάρια, παζάρια και ζόρια στα όρια της ζυγαριάς και στα ζύγια των ιπποζυγίων. Ένα τάβλι που τους ισχυρούς δονεί και ταβλώνουν από ηδονή κάθε φορά που τα ερίφια σκύβουν και ρίπτουν τους κύβους ανά ριπάς και  ανά φόνο, αναφωνώντας: Ο κύβος ερρίφθη! Φέτος ο κύβος ερρίφθη στο Νταβός. Και είναι περίεργα τα ήθη του Νταβός! Διότι...

Γκαβός, στο τάβλι που ‘παιζε, έχασε το ‘να ζάρι

από τη στραβομάρα του· κι έσκυψε να το πάρει.

Οι θεατές νευρίασαν και μ’ απειλή ροπάλου

τον έβαλαν να κυλιστεί στα πόδια του αντιπάλου.

Μα όπως έσκυψε ο γκαβός κάτω από το τραπέζι

ένιωσε πως το ρόπαλο το …ήπαρ του πιέζει.

Τότε κατάλαβε ο γκαβός όλο το παραμύθι

πως ζάρια, τάβλια, ρόπαλα είν’ του Νταβός τα ήθη.

Και σκύβουν τα ερίφια… Σκύβουν από το βιασμό και από σεβασμό στα θεία και νιώθουν αστάθεια· μια αστάθεια που διορθώνεται μόλις ορθώνεται ο Ευρωπέος και σχεδιάζει ένα σχέδιο σταθερότητας, που σταθεροποιεί και ισιώνει τα παρ’ άλογα οικονομικά, όπως ισιώνει (γαλλιστί, για ληστή: comme ission) και η όποια οικονομία παραπαίει παρά τα πέη της Κομισιόν.

Αυτό απαιτεί από τον επί έτη επαίτη ηγέτη να πάρει τα ανάλογα παρ’ άλογα έκτατα μέτρα για το κοστούμι (του παρά),  που παρά το κόστος, με θάρρος θα ράψει τη ραψωδία-τραγωδία στο λαό, που μπορεί να κλαίει και να λέει πως θα ρέψει, αλλά αυτόν τον λαό, ο ηγέτης –πάντα σύμφωνα με τον νόμο-  τον έχει γραμμένο και με το γράμμα του νόμου, στην ίδια αρχή, δηλαδή σε αρχή ίδια. 

Έτσι, ο επαίτης ηγέτης σταθερά προγραμματίζει ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και δρομολογεί –όπως ομολογεί - ένα ανελέητο προγραμμήσι,  ώστε ευθύς να ευθυγραμμίσει τις μαύρες γραμμές των οριζόντων, δηλ. των ζώντων στα όρια της μαυρίλας.

Φυσικά, οι αχρείοι αστοί και αχρείαστοι Ευρωπέη δεν είναι άχρηστοι και αχάριστοι. Πράττουν ανάλογα με τα πράσσειν άλογα και συμπράττουν παράλογα, πιάνοντας στα πράσα το γάλα των γαλαζοπράσινων επί έτη επαιτών, οπότε δρομολογούν μια δεύτερη πλάνη (Plan B) μετά το απλανές (Α Plan S) εύρος των ομολόγων με ΕυρωΟμόλογα και ενίοτε με βρωμόλογα, όπως αυτά που εκστομίζουν οι ομόλογοι βρωμόλογοι ευρωπέη. Αξίζει να θυμηθούμε κάποια απ’ αυτά τα Εβρωμόλογα, διότι μ’ αυτά γράφεται η Ιστορία:

-->

-"Θα σας πάρει ο διάολος τον Πατέρα!"(Θα Πατέρο),

-"Το μπάρ βρωμάει, όζει!…"(Μπαρ Όζο),

-"Θα σας κόψουμε τον κώλο. Έτσι η σάρκα ζεί!" (Νικωλά Σαρκοζεί)  

-"Ψάξτε το χρήμα σε Άλλους Κόλπους!" (Αλ Μουνια), 

-"Όχι άλλη ανοχή! Φάτε μούντζες"(Οίκος ανοχής Moody’ s-Μούντζυ’ ς)

-"Πάρτε τη μπάρα μου, μπάμιες;" (Μπαράκ, ω Μπάμια)

-"Κάγκελα παντού και να πείτε και Μερσί!"(κ.Άνγκελα Μέρσελ)

-"Χρυσέ μου, σας κλωτσάν!" (Τρισέ Κλωντ-Ζαν) 

-"Γιούνισεξ, Σαν Κλόουν"(Γιούνκερ Ζαν Κλοντ)  
(Αλλό Ζαν! Fun Del Άπατρι!)

-''Βάνδαλοι, γίνατε Ρόμπα !''(Βαν Ρομπάι)

-"Ούτε Καν Στρώσατε και μας γκαστρώσατε!"(Καν Στρως) 

’’Να απολυθούν Όλοι Ρε!’’ (Όλι Ρεν)

Όχι άλλα βρωμόλογα για Ευρωμόλογα...Άστα γι αύριο, γιαβρί μου...

Άμεση υπακοή στο σχέδιο Β (Plan B)

Γεια χαβά στα φιλαβάκια

Mικβός είχα πέσει από ένα δέντβο κι από τότε δεν πβοφέβω καλά το βο. Μάλιστα οι φίλοι με κοβόϊδευαν : Ποτέ δεν θα καταφέβεις να γίνεις βήτοβας!

Kι εγώ απαντούσα με χαβά-ακτιβιστική άνεση : Στα παπάβια μου! Θα γίνω επιβήτοβας! Δηλ. θα μάθω να επιβιώνω.

Χαβά στο κουβάγιο σου, συνέχιζαν αυτοί, αλλά εγώ τους έγβαφα. Κι αντί να βάφω με σπβέι, γβάφω εδώ. Μια χαβά! Έτσι μου έμαθε η βάβω μου: Να κόβω και να βάβω! Τη θυμάμαι τη βάβω μου, που μια μέβα, (πβέπει να ήταν Κυβιακή των Βαΐων με τα βάγια) μου είχε πει: "Εσύ δεν είσαι βαγιάς! Είσαι πνεύμα λεύτεβο!" Κι εγώ τβαγουδούσα σε ήχο πλάγιο δεύτεβο: "Ακόμα τούτη η άνοιξη, βαγιάδες, βαγιάδες". Το έλεγε και το βάδιο κι όταν το άκουγα βάγιζε η καβδιά μου: "Ξεστβαβωθείτε, βε στβαβάδια! Το λέει κι η τηλεόβαση, το λένε και τα βάδια..."

 

  Κι όμως· αυτό το κουσούβι με το βο, μου βγήκε σε καλό. Τώβα γβάφω μια χαβά. Μια χαβούλα... Υπακούοντας άμεσα στο σχέδιο Β. Αυτό δηλ. που σχεδιάζουν να μας ζέψουν για να μαζέψουν χβήμα οι κουβάδες της χώβας και της Ευβώπης... Κουβάδες από γουβούνια...(Ναι, κι εγώ αυτό εννοώ, αλλά δεν μποβώ να το πβοφέβω καθαβά. ΟΙ ΚΟΥΒΑΔΕΣ!... αχ βε άτιμο κωλοβό...)
Άμεση, λοιπόν, εφαβμογή του σχεδίου Β. Γιατί όπως λένε και στη Βάβδο της Χαλκιδικής: Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει βάβδος... 
Και πάλι γεια χαβά στα φιλαβάκια! 


Και στα φίλα αβάκια: Πάνο, άσε τα πβογβάμματα και γβάφε άβθβα, άβθβα, πολλά άβθβα...
(Φτου, βε γμτ...Στβάβωσε η γλώσσα μου και δεν στβοφάβει γάβγαβα...Άτιμο κωλοβό...)

ΧΡΟΝΙΚΟ μιας χαμένης περιουσίας

Ήταν ο τόπος μου βράχος και χώματα ήλιος και μαύρο κρασί
Όργωνα, θέριζα και με τον Όμηρο σε τραγουδούσα, λαέ μου
Πάνω στα κύματα, νύχτες ολόκληρες σε ονειρεύτηκα

Ήταν τα σπίτια μου άσπρα γαρίφαλα και τα κορίτσια σεμνά
Είχαν αρμύρα στα χείλη, στα μάτια τους καίγανε την οικουμένη
Και τα παιδιά μου με μια φυσαρμόνικα τα ξελογιάζανε

Ήταν ο τόπος μου σαν το χαμόγελο, όνειρο καθημερνόχρονι
Κάποιος τον πούλησε, κάποιος τον ρήμαξε σαν δανεισμένη πραμάτεια
Τώρα τ' αγόρια μου παίζουν το θάνατο στα χαρακώματα
Κ. Χ. Μύρης