Στο Σαντιάγκο, στης σφαγής τα χρόνια
πέσαν πολλοί και πού να βρεις ονόματα
και με μια λέξη να ποια είναι η Χιλή
κάποιος που ταινία γυρίζει τη σκηνή του φόνου του.
Αχ ! Η δύναμη βγαίνει απ` τις γροθιές
κι όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα
από στόμια βγαίνει η δύναμη
κι όχι από τα στόματα.
Σύντροφοι, γνωστό αυτό
ήταν, είναι και μένει αληθινό
κι αυτή είναι η πικρή αλήθεια της Ουνιδάδ Ποπουλάρ.
Αυτό το φιλμ μάθημα ας μας γίνει
είδα τη δουλειά των στρατιωτών, το μακέλεμα
είδα σκηνές που όλοι γνωρίζουν
το λαό να τρέχει στο λιθόστρωτο για να σωθεί
και τα ντουφέκια να σαρώνουνε τους δρόμους
και προλετάριους να ξαπλώνονται νεκροί
είδα τις σφαίρες να ξεσκίζουνε τα παιδιά
και τις γυναίκες να ρίχνονται πάνω στους νεκρούς.
Αχ ! Η δύναμη βγαίνει απ` τις γροθιές
κι όχι από πρόσωπα καλοσυνάτα
από στόμια βγαίνει η δύναμη
κι όχι από τα στόματα.
Σύντροφοι, γνωστό αυτό
ήταν, είναι και μένει αληθινό
κι αυτή είναι η ΠΟΛΥΤΙΜΗ αλήθεια της Ουνιδάδ Ποπουλάρ.
Στίχοι: Wolf Birman
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Δείτε στη Λέσχη (http://ilesxi.wordpress.com) το πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στην Unidad Popular.
Ποται, θα 'μαι τρεις. Ου μεσω βαρα τον κόσμο; Ω λαε χουν ή ποθεί...
ΑπάντησηΔιαγραφή... παν τόση δει να μη βγαίνει κι α! ποστ ώ Μάτα!
ΑπάντησηΔιαγραφήκι αφτί είναι μια πολύ τίμια λήθη α !
theo,
ΑπάντησηΔιαγραφήόλα έχουν οι πόθοι, αλλά κώμα όλα ως ...δοξάζει των κύριων, που τον «φυλάει» (από την πλήρη «κι-είναι-ζωο»ποίησή του)
boula,
Σα φως! Το 'ξανα, ΗΠΑ με καις, άλλο post.
τα χέρια μου παγώνουν
ΑπάντησηΔιαγραφήσιγά - σιγά γυρίζουμε
όλα τα νιώθω
κι όλα με πληγώνουν
όσα γνωρίζουμε ..........
boula, μ' ελλιπή σπουδή ίχνη sleepy μένει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΜήλα γι αυτά που ΣΕΠ λιγώνουν ή steal a male
filaki
ΑπάντησηΔιαγραφήαπό την άκρη των δεσμών και των ορίων
ΑπάντησηΔιαγραφήτο ωραίο στεφάνι
είδα μια αυγή τον κόσμο να χαράζει
νόμιζα ενώ ανέτειλε
πως με καταδικάζει
Η ζωή μας είναι σουγιαδιές
ΑπάντησηΔιαγραφήσε βρώμικα αδιέξοδα
σάπια δόντια ξεθωριασμένα συνθήματα
μπάσσο βεστιάριο
μυρουδιές από κάτουρα, αντισηπτικά
και χαλασμένα σπέρματα. Ξεσκισμένες αφίσσες.
Πάνω-κάτω. Πάνω-κάτω η Πατησίων.
Η ζωή μας είναι η Πατησίων.
Εμείς εκεί.
Μια ζωή λιγούρια ταξιδεύουμε
την ίδια διαδρομή.
Ξεφτίλα-μοναξιά-απελπισία. Κι ανάποδα.
Εντάξει. Δεν κλαίμε. Μεγαλώσαμε.
Μονάχα όταν βρέχει
βυζαίνουμε κρυφά το δάχτυλό μας. Και καπνίζουμε.
Η ζωή μας είναι άσκοπα λαχανητά
σε κανονισμένες απεργίες
ρουφιάνους και περιπολικά.
Γι' αυτό σου λέω.
Την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε
να μην την κοπανήσουμε. Να ζυγιαστούμε.
Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας ρε.
Μη. Βρέχει. Δόσμου τσιγάρο.
και να αδερφέ μου
ΑπάντησηΔιαγραφήπου μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περσότερα.
κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Τακ-τακ.
ΑπάντησηΔιαγραφή-"Πού 'στε; Δω 'στε;", ακούς εσύ.
-"Πούσται, δώστε!" είναι όμως αυτό που λέει ο Μπένι καθώς μπαίνει...
Σημείωση: Κανείς δε βλέπει την ομοιότητα Μπένι και Μπένι Χιλ; Έστω την ομοιότητα Βενιζέλου και Κοσκωτά;
δεν το είχα προσέξει
ΑπάντησηΔιαγραφήπρόσεχα πώς πέφτουν τα φύλλα το φθινόπωρο
πώς ταξιδεύουν στη βροχή
τα χρώματα που μπερδεύονται
τη μουσική .......
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
ΑπάντησηΔιαγραφήμεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω...
Συμφωνώ. Η πολιτική σάτιρα ή θα είναι ρομαντική ή ας μην υπάρξει καθόλου. Το είχε πει κι ο Λένιν στο βιβλίο του: «Φθινοπωρισμός, το φθηνότερο στάδιο του ρομαντισμού»
ΑπάντησηΔιαγραφήθα βρούμε λύση, δεν είναι δυνατό
ΑπάντησηΔιαγραφήκάθε τι στη φύση είναι θεμιτό
νόμος της φύσης
πώς να μιλήσεις ....
Αφήστε τις λύσεις κι αρχίστε τις ποιήσεις
ΑπάντησηΔιαγραφήΏση μισή σ' εταίρο μή ποιήσεις!
......
ΑπάντησηΔιαγραφήυπάρχει λύση και σ' αυτό
θα επικρατήσει η κρίση
ή το επιθυμητό
Όπως λένε και οι ανυπέρβλητοι και από τη ζωή βγαλμένοι λαϊκοί στίχοι κάποιου άσ(θ)ματος
ΑπάντησηΔιαγραφή"κάθε βράδυ κόβω φλέβες
ξενυχτάω με φραπέδες
και ξηλώνω καναπέδες".
Ή όπως είπε και ο εθνάρχης, "οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν"
Άσε την ψυχή σου στο λιβάδι
ΑπάντησηΔιαγραφήνα τρέχει απ' την αυγή ως το βράδυ
μα του αυγού το ασπράδι
δεν έχει χοληστερίνη,
ρε στραβάδι
Και μεσ' στου δειλινού
τη σιγαλιά
τις κουτσουλιές τους κάνουν τα πουλιά
τα πουλιά τα εξωτικά,
τα παραδείσια
γλυκά κι ανέμελα κάνουνε τσίσια
Χαλάρωσε στης λίμνης την ήρεμη
επιφάνεια
μα είναι ντροπή να κλάνεις
στα Θεοφάνεια
Την ανάταση φρόντισε της ψυχής σου
φάε λιγάκι ιμάμ μπαϊλντί
και ήρεμα κοιμήσου
Προσπάθησε και φτάσε
τα ύψη τ' ουρανού
με τ' ακροδάχτυλά σου πιάσε
το μεγαλείο, εσύ, του δημιουργού σου
όμως μην πεις ποτέ σου «φτου σου!»
σ' όποιον φυσάει τη μύξα του...
(Τέλειωσα κάπως απότομα αυτή την υπέροχη εκ βαθέων ποιητική έμπνευση, γιατί δεν βρήκα ομοιοκαταληξία στη «μύξα»... Ελπίζω να με βοηθήσετε να ολοκληρώσω τη ποιητική συλλογή:
«Κάνε μια φούσκα με τη μύτη»)
..."στα μούτρα του Ροβινσώνα Κρούσου" θα μπορούσε να είναι η συνέχεια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι το πνευματικό απόσταγμα να κλείνει με ένα τετράστιχο κι ένα δύστυχο δίστιχο, για να γραφεί στο κατάστιχο ως εξής (ω σεξ εις):
Μη παίζεις
μη το χέζεις
ζούμε στης τραπέζης
τους ένδοξους καιρούς.
Σκύψε το κεφάλι
διασκέδασε το χάλι.
μη ξα να πεις ότι η εποχή μας δεν είναι (ή δε μπορεί να είναι) ρομαντική
ΑπάντησηΔιαγραφήακόμα και μέσα σ' αυτά τα υπέροχα θλιβερά τείχη
From Cycle "Girlfriend"
Under caresses of an ivy
Plaid I recalled yesterday's dream.
Whose victory? Who's been defeated?
What has it been?
Rethinking everything once more,
Torturing myself once again.
In this, for which no word I know,
Had love ever been?
Who was the hunter? Who - the hunted?
All is reversed as if by Satan!
What did the loudly purring Siberian
Cat, understand?
In this self-willing one another
Who in whose hand was but a ball?
Whose heart flew - yours or mine,
Do you recall?
And still again - what has it been too?
What do I want, what do I pity?
And I don't know: Did I win? Did somebody
Conquer me?
translated by Ilya Shambat
μη ξα να πεις πως δεν κάνει να τραγουδάμε , ένα τόσο ωραίο το βράδυ
Τραγουδάτε παιδιά μου, τραγουδάτε... Ό,τι θέλει καθείς ας κάνει και ας κριθεί γι' αυτό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜονάχα μια παράκληση: σταματήστε αυτή την ασέλγεια, κάθε στίχος να αρχίζει με κεφαλαίο επειδή έτσι θέλει ο υπολογιστής! Σας παρακαλώ. Ακόμα και η ποίηση βλέπετε, θέλει κάποιες θυσίες. Αλλιώς θα βγαίνει ο κάθε Κούβελας και θα μιλάει για "λαπάδες"...
εγώ βάζω τα δυνατά μου για να μη μπορεί κανείς να πει κάτι
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα χθεσινά όνειρα ανακαλώ
Που όλα μ’ έχουν τυλίξει
Το στόμα μένει σιωπηλό
Πάλι η σιωπή τους θα με πνίξει
Ακόμα μια φορά, η γεύση
από το βάσανο απολαυστική
μ’ έχει απογοητεύσει κι η χαρά
κι η λύπη παραπειστική
Οι δούλοι, τα αφεντικά
Όλοι εδώ, νικημένοι
Η γάτα - γάτα χουρχουρίζει
ηδονικά , Καταλαβαίνει ;
Σκέψεις ρηχές, αδυναμίες
Κομματιασμένοι ήχοι,
Οι επιθυμίες μεταφράζονται σ’ ευχές
Σπασμένοι τοίχοι
Ακόμα και τώρα – τι είναι ;
Τι θέλω ; μ’ έχεις λυπηθεί ;
Ό,τι κι αν νιώθω, ας μην το ξέρω
Ή ακόμα ας κατανικηθεί
και τα κεφαλαία είναι από μια γενναοψυχία που έτσι την καταλαβαίνω καλύτερα
Κι εγώ βάζω τα δυνατά μου για να μην πω κάτι για ...τη γάτα που χουρχουρίζει, αλλά έλα που μιλάνε τα τραγούδια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ πουλάω την ψυχή μου
στον έμπορα για δυο ψωμιά.
Κι εσύ γυρεύεις την αλήθεια
στης Χαλιμάς τα παραμύθια.
Εγώ βαστάω το τιμόνι
να μην μπατάρει το σκαφί.
Κι εσένα σου ’γιναν συνήθεια
της Χαλιμάς τα παραμύθια.
Εγώ το αίμα μου το δίνω
να βρει η γενιά μου οδηγητή.
Κι εσύ στην άμμο χτίζεις σπίτια
στης Χαλιμάς τα παραμύθια.
Εγώ ξεθάβω τους νεκρούς μου,
τους ξαναβάζω στην γραμμή.
Κι εσύ ξοδεύεις στα ξενύχτια,
στης Χαλιμάς τα παραμύθια.
Παίξε λοιπόν κι εσύ στα ζάρια
αν σου βαστάει την αλήθεια.
Μα δεν γεννιούνται παλικάρια
στης Χαλιμάς τα παραμύθια!
η αλήθεια είναι πολύ πικρή και πολύ αλήθεια .....
ΑπάντησηΔιαγραφήΚενά αδερφέ μου
ΑπάντησηΔιαγραφήπούμα θα 'μαι
ίσοι χα! ίσοι χα!
Που πηγαιοι, ΕΠΟ, Μενια, Αννα αρτυση ρε Πού(σ)τιν μου;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμ πλουτίζετε, εμ γκρι νοιάζεται...
ΑπάντησηΔιαγραφήΖει τόση γνώμη. Πού; ΝΑΤΟ fund, αστό...
ΑπάντησηΔιαγραφήffff
ΑπάντησηΔιαγραφήΣωροι από μένα Πουτιν εξαφάνισα ως νέο scalp ο Γιάννης,
ΑπάντησηΔιαγραφήαλάτι, ναι, παν έφερα λίγο πιο "aim" πλουτισμένη.
Τίγρη νοιάζεται;
Εγώ πάντως συμφωνώ απόλυτα με τον ανώνυμο και το σχόλιό του παραπάνω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, αν και φφφφλύαρος...
ΑπάντησηΔιαγραφή