θεέ μου, ας μην τελειώσει η αλητεία...

Να `τος και έρχεται από τη γωνία,
καπελάκι μαύρο ασορτί,
στην παιδιάστική μας αγωνία,
τάχα ο αστυνόμος θα τον βρει,
κόκκινο γαρίφαλο στο πέτο,
μπαστουνάκι, σμόκιν και καημός,
άδειο από τσιγάρα το πακέτο,
κι άρχισε να βρέχει ο ουρανός

Τσάρλυ Τσάπλιν, έλα στο όνειρό μας να γελάσουμε,
Τσάρλυ Τσάπλιν, απόψε ό,τι δούμε, ό,τι προφτάσουμε,
Τσάρλυ Τσάπλιν, το όνειρο βουβό σαν τις ταινίες σου,
Τσάρλυ Τσάπλιν, ας ζήσουμε ξανά τις ιστορίες σου,

Εργοδότες και σκληροί πελάτες,
να τη η κοινωνία του Σαρλό,
μια ζωή γεμάτη αυταπάτες,
μια ζωή χαμόγελο ζεστό,
κι όσο διαρκούσε η ταινία,
τόσο και με πήγαινε μακριά,
Θεέ μου, ας μην τελειώσει η αλητεία!
Θεέ μου, ας μην τελειώσει η ανθρωπιά!

Τσάρλυ Τσάπλιν, έλα στο όνειρό μας να γελάσουμε,
Τσάρλυ Τσάπλιν, απόψε ό,τι δούμε, ό,τι προφτάσουμε,
Τσάρλυ Τσάπλιν, το όνειρο βουβό σαν τις ταινίες σου,
Τσάρλυ Τσάπλιν, ας ζήσουμε ξανά τις ιστορίες σου,

...ή δύω χοίρος

άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε...

Ο πλανητόρχις a pee σκέπτεται τη μπανανία (τύμπανα-ανία)

Ένας στοιχειωδώς μορφωμένος και απροκατάληπτος άνθρωπος, ακούγοντας ή διαβάζοντας την ομιλία Ομπάμα, θα συμφωνήσει ότι πρόκειται για μια μπουρδολογία επιπέδου «αγωγής του πολίτη» γυμνασιακών τάξεων (…) Βλέπετε, το ιμπεριαλιστικό σύστημα έχει αντικαταστήσει τις παλιές αποικίες με μπανανίες, στις οποίες κουμάντο κάνει ένα ελεεινό πολιτικό προσωπικό και ένα αδίστακτο μιντιακό σύστημα που παίζει με φανατισμό το ρόλο του κομπάρσου και του χειροκροτητή.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ομπάμα είναι ένας σταρ χολιγουντιανού τύπου. Πέρα από τις προσωπικές υποκριτικές και ρητορικές του ικανότητες, όμως, έχει και μια γερή «παραγωγή» να τον στηρίζει. Αυτή φροντίζει να του στήνει το κατάλληλο φυσικό και κοινωνικό ντεκόρ και να κάνει τόσο