Μήτσοοο, τα φιλιά μου! (τάφοι-λεια άμμου)

«Στο να γείρεις το ΚΙΑ κώμα μακρύ»-Terra (Heaven Metal)

Eπέτειος γεναθλίων

Με την ευκαιρία των γενεθλίων του και αντί ευχών, η στήλη παραθέτει ένα μικρό βιογραφικό απόσπασμα γι αυτόν που έστειλε πολλούς αγωνιστές στο απόσπασμα, με το αζημίωτο, και μάλιστα, όχι μόνο έναντι αδρής αμοιβής αλλά και με τόκο (αν η πληρωμή καθυστερούσε...)
Λέγεται (από τον βοσκό που περιγράφει το σύντομο ανέκδοτο απόσπασμα) ότι τους αγωνιστές της αντίστασης τους ξετρύπωνε απ' όπου μπορούσαν να κρυφτούν· ακόμα και μέσα από στάνες, εισπράττοντας τόκο με το στανιό, το λέγόμενο και "τόκο στάνης"
Φυσικά, για ευνόητους λόγους, δεν κατονομάζεται το όνομα του ακατανόμαστου καταραμένου.
(π.χ. μια κατάρα του θα μπορούσε να προκαλέσει κατάρρευση του διαδικτύου και καταρράκτη μιας ακατάσχετης καταρροής προβλημάτων από δω μέχρι το ...Κατάρ!)
 Για το λόγο αυτό, το απόσπασμα χρησιμοποιεί επανειλημμένα αναγραμματισμένο το όνομα του καταραμένου ακατανόμαστου και αναφέρει τα εξής:
"...Ήταν η μαύρη εποχή που οι γκεσταπίτες επιστράτευαν τον κάθε χαφιέ ή κομιστήν σκατοτσάτσων δημιουργώντας μια μικτή όαση σκατοτσάτσων κι οι γερμανοί με τη "βοήθεια" που τους έδινε ο κάθε σκατοτιμητής, σκότωναν! Τότε βρήκε την ευκαιρία ο νεαρός ονόματι "Μη νικητών σκατοτσάτσος" κι όπως ήταν ικανός, έπιασε αμέσως δουλειά.  
Όντας στοκ σκατών σημίτη, οι γερμανοί τον χρησιμοποίησαν σαν τιμητή στο στοκ σκατών , δηλ. στο στοκ των δωσίλογων που διέθεταν. Στο μυαλό του συνεχώς ήταν ο τόκος (σαν τιμητής σκατών) από τις αμοιβές που θα εισέπραττε για κάθε προδοσία.  
"Τόκος στάνης-τιμή σκατών", σκέφτηκε κι οδήγησε τους γκεσταπίτες στην πλησιέστερη στάνη, όπου ήξερε πως κρύβονταν αγωνιστές της αντίστασης. 
Δεν πρόσεξε, όμως, το τσοπανόσκυλο που γάβγισε δυνατά και συνθηματικά, σαν να 'λεγε στους κρυμμένους αγωνιστές: "ΣΟΣ! Κοντά τιμητής σκατών!".  Τότε ο προδότης για να μην προδοθεί ο ίδιος (και χάσει την αμοιβή), φώναξε στο γερμανό σμηνίτη: "Σκατά! Σμηνίτη, σκότωστον!" και γρήγορα-γρήγορα έτρεξε στον άρχοντα να πάρει τα τριάκοντα..."
  (από τις αφηγήσεις ενός βοσκού)

Εμείς, τί να πούμε σε μια τέτοια θλιβερή και ζοφερή επέτειο των γενεθλίων του προδότη; (και του κάθε προδότη...)

Ας είναι μεγάλοι οι χάροι του κι ελαφριά η κοπριά που θα τον σκεπάσει...