«Σ’ αυτή τη γη έχουμε ότι δίνει αξία στη ζωή μας:
το δισταγμό του Απρίλη,
τη μυρωδιά του ψωμιού την αυγή,
τη ματιά της γυναίκας στους άντρες,
του Αισχύλου τα έργα,
το ξεκίνημα του έρωτα,
πάνω στην πέτρα το χορταράκι,
τις μανάδες που ζουν με την ανάσα του φλάουτου
και το φόβο των εισβολέων για τη μνήμη……………
Ότι δίνει αξία στη ζωή μας, το χουμε σ΄αυτή τη γη:
Τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη
Την ομορφιά της ώριμης γυναίκας
Την ώρα που μπαίνει ο ήλιος στη φυλακή
Το σύννεφο που αλλάζει χιλιάδες μορφές
Το χειροκρότημα για εκείνους που χαμογελούν στο θάνατο
Τον τρόμο του δυνάστη για τα τραγούδια….»
(από τον Παλαιστίνιο ποιητή Μαχμούτ Ναρουίς)
το δισταγμό του Απρίλη,
τη μυρωδιά του ψωμιού την αυγή,
τη ματιά της γυναίκας στους άντρες,
του Αισχύλου τα έργα,
το ξεκίνημα του έρωτα,
πάνω στην πέτρα το χορταράκι,
τις μανάδες που ζουν με την ανάσα του φλάουτου
και το φόβο των εισβολέων για τη μνήμη……………
Ότι δίνει αξία στη ζωή μας, το χουμε σ΄αυτή τη γη:
Τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη
Την ομορφιά της ώριμης γυναίκας
Την ώρα που μπαίνει ο ήλιος στη φυλακή
Το σύννεφο που αλλάζει χιλιάδες μορφές
Το χειροκρότημα για εκείνους που χαμογελούν στο θάνατο
Τον τρόμο του δυνάστη για τα τραγούδια….»
(από τον Παλαιστίνιο ποιητή Μαχμούτ Ναρουίς)


