Αντίστροφες συνεντεύξεις

Ο εκδότης των «αντικυνωνικών» ανοίγει την καρδιά του στην πρώτη ρεπόρτερ που του ανοίγει την πόρτα (και τα πόδια, λένε οι κακές, ζηλόφθονες γλώσσες).

ΕΡ: Πώς σας ήρθε, ανάμεσα στα τόσα ιλουστρασιόν φυλλάδια που κυκλοφορούν καλύπτοντας σύμπαν το πωλητικό, κυνωνικό και πολιτιστικό φάσμα, να βγάλετε αυτή την φωτοτυπημένη φτηνιάρικη αηδία, χωρίς φτηνά όνειρα, lifestyle και διαφημίσεις;

ΑΠ: Ήθελα να ανταγωνιστώ τόσο τα άλλα έντρυπα (με τις πολλές τρύπες, που δεν θα εξηγήσω τώρα περί ποίων πρόκειται), όσο και την τυφλεόραση (συσκευή που πιστοποιεί τη ζωή των νεκρών) που προσφέρουν σπέρμα και αίμα αντίστοιχα. Εγώ προτείνω ένα τρίτο υγρό, το κάτουρο, για το οποίο δεν υπάρχει ακόμα τράπεζα σε αντίθεση με τα δύο παραπάνω. Σ’ αυτό αναγορεύτηκα μέγας χορηγός μέσω των Συνηγόρου του Κοπρίτη, Συμμορίας Άμεσης Φορολόγησης, Διεθνούς Αμνησίας και Γιατρών Χωρίς Τσίνορα.

ΕΡ: Ποιες είναι οι ιδεολογικές κατευθύνσεις σας;

ΑΠ: Χαίρομαι που είμαι ο μόνος εκδότης στον οποίο τολμάτε να κάνετε αυτή την ερώτηση. Προέρχομαι από αριστερή διαλυμένη οικογένεια, αλλά την εικοσαετία της εξαργύρωσης δεν πρόλαβα να βολευτώ στο δημόσιο. Έτσι, αφού δεν απειλούμαι τώρα από την ανεργία σκέφτηκα να κάνω κάτι περιμένοντας τον κοντό Γκοντό. Το φυλλάδιο το εκδίδω για βιοποριστικούς λόγους όταν δεν εκδίδομαι ο ίδιος, σαν τα παιδιά του Παντείου που δουλεύουν στα μπαράκια. Συντάσσομαι απόλυτα με τον ελληνικό πατριωτισμό που θέλει να επεκτείνουμε τα βόρεια σύνορά μας, την ώρα που η Τουρκία ροκανίζει τα ανατολικά. Κι αυτό γιατί έτσι η Ελλάδα θα μετατοπιστεί βορειοδυτικά και θα γίνει πιο δροσερή και πιο ευρωπαϊκή. Άσε που θα φύγει κι από αυτή τη βρώμικη λεκάνη, τη Μεσόγειο, όπου πλένουν τα πόδια τους ο έκτος στόλος, οι δουλέμποροι και ο τέως.

ΕΡ: Δείχνετε να διαφωνείτε με τον πολιτισμό του σήμερα. Τι αντιπροτείνετε;

ΑΠ: Μου αρέσει που σε πολιτιστικά περιοδικά βλέπω πλέον στην ίδια σελίδα άρθρα για τον Μάνο Χατζιδάκι και την Τζούλια Αλεξανδράτου. Όπως μου αρέσουν και οι συνεργασίες του νέου ρεύματος, του εντεχνοσκυλοπόπ. Όμως κάποτε πρέπει να αποτραβηχτούμε από το σκληρό κόσμο των ιδεοληψιών. Προτείνω να στηρίξουμε κάθε Ε.Α.Τ. - Ε.Σ.Α. (Επιτέλους Ανακαλύψαμε Τρόπους - Ετερόκλητες Συνεργασίες Αρπαχτής) και κάθε Κ.Ν.Ε. (Κοινωνικές Νανουρίστρες Εξουσίας). Να στηρίξουμε τον ακατονόμαστο που ετοιμάζει συναυλία (φυσικά δωρεάν) για την ολοκλήρωση του τείχους του Σαρόν με πέτρες (Sharon Stone). Να στηρίξουμε την πτώση μύθων και διαχωριστικών γραμμών. Να δεχτούμε τη θεωρία των δύο άκρων και να αποκηρύξουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, από δυνάστες ή σκλάβους. Και φυσικά να πάμε όλοι εθελοντές, οπουδήποτε μας στείλουν.

ΕΡ: Τέλος, τι έχετε να πείτε στη νέα γενιά;

ΑΠ: Παχυσαρκία, καθιστική ζωή, κάπνισμα, έρωτας χωρίς προφυλακτικό και προφυλακτικό χωρίς έρωτα, σκοτώνουν. Τα παιδιά να βγουν στους δρόμους για κοινωνικές αθλοπαιδιές όπως παλιά. Η κρίση είναι μια καλή αφορμή, η δικτατορία του αληταριάτου μια άλλη.

Σύμβουλος λόγω τέχνη ass

(Αξιόποινε) Αξιότιμε κ. (αν)εκδότα,

Σου αποστέλλω το παρόν πρόχοιρο σημείωμα
(εξ ου και τα λάθη λόγω αφής ρημάδας αφηρημάδας· παρακαλώ να παραβλέψεις όσα έχω διαγράψει) 
 σε μια απόπειρα να προάγω το έργο (τί σπουδαί ass!) της σπουδαίας (σ' υγρα πέος) συγγραφέως.

(Εις υγρά φαιά όπως "σούπα") Η συγγραφέας, όπως σου 'πα,
έχει σαφώς (σκατά με γεύση) καταμαγεύσει το (ναι!, ανοϊκό) νεανικό κοινό!
Και σύ ως εκδότης που προάγεις (μαστρωπ..) μ' αστραπιαία ταχύτητα
τη (λολο) λογοτέχνιδα Χρυσηίδα, οφείλεις να την επανεκδόσεις
με βελτιωμένα (προ φαλλό sex όφειλα) προφανώς εξώφυλλα.
Με εξώφυλλα που (πρωί οι όνοι ζουν) προοιωνίζουν τη μεγάλη της
(εις πρωκτική) εισπρακτική επιτυχία, με μια (ανά παρά στυση)
αναπαράσταση που συνήθως υμνεί μια γυμνή νεάνιδα
τυλιγμένη σε σεντόνια μεταξωτά για αντίστοιχους &..όλους.
(Οι δούλοι πόνοι) Ιδού, λοιπόν, οι προτάσεις (σεξ οφείλων) εξωφύλλων,
ύστερα κι από μια πονεμένη ιστορία ενός φίλου που, παρά τον μέχρι
δακρύων πονόλαιμό του, αρνήθηκε ακόμα και την αγορά μιας απλής καραμέλας
προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα για την αγορά των βιβλίων
της ("λογοτέχνη" είδους Δημουλά, ιδού!) λογοτέχνιδος Δημουλίδου.

Φιλικά (κι εμετά) και μετά τιμής
Ο σύμβουλος εκ δόσεων

ΥΓ. Οι νέοι τίτλοι των βαθιά ανατρεπτικών συγγραμμάτων
αφορούν στην οικονομική δυσπραγία (κοινώς δυσκοιλιότητα)
των κατ' οίκον μιας χώρας, που έχοντας κάνει το σκατό τους παξιμάδι
αδυνατούν να επενδύσουν τα πετρωμένα τους προϊόντα
στη λεκάνη της λογοτεχνίας και του πωλητισμού γενικότερα.
Και στενάζουν μέχρι δακρύων στο κρεββάτι ή στον καναπέ του πόνου...

(Θα τα βρείτε στα καλά βιβλιοπωλεία. Δεν δανείζονται χέρι-χέρι, ούτε βρίσκονται σε δανειστικές βιβλιοθήκες)

(Στο σχετικό βίντεο επί του κα'να πέος ακούμε σχετικά αποσκάσματα -θραύσματα ω! βίδας χρήση οίδας...)

Αχρείαστοι αχρείοι αστοί στην αναδιάρθρωση της χρείας*

(*χρεία-ανάγκη, οφείλω στην ανάγκη, φαίνεται...)

Ass machine χωρέσει το πνεύμα του Νικόλα για τη διασκευή του άσματος «Άμα σε λέγαν Baso»
(προφέρεται "μπάζο"), μα η πρωκτοβουλία των "58" χρειάζεται είδη έτερης προσω χύσ'(...)
καθώς ανά Συγγρο..τείται το πολιτικώς κυνικό πωλητικό σκηνικό tease whore ass.

«Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε»...    Ανερυθρίαστα δηλαδή!

Εάν ο βόθρος είναι εύγευστη σούπα

τα κουραδάκια δίνουν γεύση από μέσα

νέοι "σωτήρες" σε μια "νέα" βοθρογκρούπα

με συνταγή Κώστα Μπουχέσα.
 

Σαν περπατass σ’ αυτούς τους βόθρους να προσέχεις

να μην πατήσεις τη σκιά σου

σκατά στα ΜΑΤια σου αν πέσουνε δεν βλέπεις

ότι κι αυτοί θένε τον κώλο να σου πιάσουν...

Οι ρίψεις κατ' όν άραγε εμπίπτει στην κατηγορία της βίας "απ' όπου κι αν προέρχεται";;;

 

Τα ποιήματα στο δρόμο

«Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο
 έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν 
στις γωνίες κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…

… Γι’ αυτό και τα ποιήματα 
που ζούνε έξω απ’ τα βιβλία αγαπώ: 
εκείνα που ποτέ δεν νοιάστηκαν αν μου αρέσουν. 
Αυτά που περπατούν αδιάφορα έξω στο δρόμο 
με τα χέρια στις τσέπες και μ’ έχουνε έτσι κι αλλιώς χεσμένο.»

Τα ποιήματα στο δρόμο/ Νίκος Χουλιαράς