Δικιολογίες...

κ Αφρογδυτη Αλ Σάλιαγκ

(Το μπλογκάκι για λόγους κρίσης και λογοκρισίας έχει λογοκρίνει με μαύρο πλαίσιο τα επίμαχα σημεία στη φωτο)

«...Έβγαινες πρωτοσέλιδη γυμνή και μεθυσμένη
γιατί με γυμνοσάλιαγκες είχες λογαριασμούς.
Του Μπένι τις παπάριες τραύλιζες σαλε(χ)μένη
μιας κουστωδίας μαθήτρια με λαμογιών χρησμούς.

Τι ζήλεψες τι τα ‘'θελες τα ένδοξα Παρίσια;
έτσι κι αλλιώς σαβούρα βιβρ και πίπες γαλλικές
μεσ' στη μπουζού "αντίσταση" θα κάνεις με γαμίσια
και παραισθήσεις που θα ζεις μέσα στις φυλακές.»

(μικρούτσικο εκτελεστικό απόσπασμα από τους τοίχους "Ο Άμλετ τοις Ελλήνοις")

Διαμάντια λαϊκής μούσας, δια μαντεια λαϊκισμού σας

Αγαπητά μου παιδιά

Μπορεί ο Λουκιανός (ποιος Κηλαηδόνης ρε;) από την πολύπαθη Συρία
–πλην πολιτογραφημένος Έλλην κι αυτός–
να έγραψε τους «νεκρικούς διαλόγους», όμως στο πέρασμα των αιώνων (ε, όνων)
η ελληνίς λαϊκή μούσα κατέγραψε πλείστους όσους άλλους.
Θα εστιάσουμε σήμερα στους μεσαιωνικούς τοιαύτους, μνημειώδεις διαλόγους μεταξύ ιπποτών ή ποτών
και δεσποσύνων, βασιλιάδων και βασιλισσών, φεουδαρχών και δουλοπάροικων,
κουλάκων και μουζίκων, ευγενών και πλεμπάγιας, λαού και Κολωνακίου.

Ένα από τα είδη των ήδη καταγεγραμμένων διά λόγων διαλόγων, είναι η Τ.Σ.Α.Κ.
(Τρυφερή Συζυγική Αβρή Κρεβατομουρμούρα).
Παρουσιάζουμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα ένα δείγμα που άπτεται
–εμμέσως πλην σαφώς σα φως– του μεσαιωνικού πολιτικού πολιτισμού:


– Τρεις τούμπες κάνεις στη στιγμή και άλλες δυο κατόπι
Αλέξη μπας κι είσαι ζαβό ή απλά τους κοροϊδεύεις;
Στο τέλος θ’ αμφιβάλλουνε ακόμα κι οι δικοί σου
άξαφνα πάνω ανέβηκες, άξαφνα θα κατέβεις.
– Παγώνα και τρυγόνα μου, κάργια και περιστέρα
δίχως τις τούμπες είν’ κλειστός ο δρόμος για τον θώκο.
Πρέπει τη μια να λες αυτό και έπειτα εκείνο
και όταν σου την πέφτουνε, τότε να κάνεις μόκο.


Ένα άλλο είδος είναι ο ξενερωτικός διάλογος. Όπως μαρτυρούν τα δύο συνθετικά
συνθετικά της λέξης (ξένοι και ερωτικός), πρόκειται για ερωτικό διάλογο μεταξύ δύο ξένων. Ιδού ένα δήγμα:

– Σιγά Αγγέλα, με πονάς. Και πρόσεχε το μάτι
κάλλιο αυτό να βγει όπως λέν’, παρά το όνομά σου.
– Antonis, πρώτα τ’ όνομα σου βγήκε. Ασ’ την πλάκα.
Θα σου ‘ρχομαι συνέχεια. Πονάει, μα ξέρω: αρέσει.

Οι διάλογοι όμως δεν περιορίζονται μόνο μεταξύ ετερόφυλων. Ούτε καν και αυτοί ακόμη οι ερωτικοί.
Λαμπρό δείγμα εκείνοι που συγκεντρώθηκαν υπό τον τίτλο «ναζί κανείς ή να μυζεί;», ένα δείγμα των οποίων (ω, πύον!) είναι και το ακόλουθο βουκολικό:

– Μη σε ζορίζει η στενή, σίδερα μη φοβάσαι.
Ορθώσου, μη βαρυγκωμάς. Πονούν τα παλικάρια;
– Έσκισα πρώτα το καλσόν από τη λεβεντιά μου
και αν καρφώσω κι αλλουνούς, θα χάσω το κοπάδι μ’.

Λίγο αριστερότερα στον πίνακα που φιλοτέχνησε με βάση τους διαλόγους και ευρισκόμενος
εις πανικό σε ισπανικό έδαφος ο λαϊκός ζωγράφος Ντομινίκ, διαβάζουμε:

– Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλαξ
δεν κάνεις επανάσταση, παρά μονάχα μπίζνες.
– Πού το ‘δες, πού τ’ αντάμωσες, ξεκάθαρα να λέω
πως θέλω επανάσταση; ‘Γω θέλω το γκουβέρνο.

Στη βάση του ίδιου πίνακα που προσομοιάζει με την κόλαση του Δάντη,
τα τιμολόγια-παράδεισο του Πλούταρχου και το καθαρτήριο της τυφλής δικαιοσύνης,
βλέπουμε να βυθίζεται –λόγω ασύλληπτου πλην περιττού βάρους– το πράσινο, βαλτώδες και μουχλιασμένο έρμα
της κοινωνικοπολιτικής μυκητίασης που εμφανίστηκε στη δεκαετία του ’80, μαζί με το AIDS:

– Σαράντα χρόνια στήσιμο δεν έχει ματαγίνει
συγνώμη για το ραντεβού, καλή μου Ιστορία.
– Βρε δε γ@μιέσαι λέω ‘γω που θα σε συγχωρήσω
τα τελευταία σου είν’ αυτά κι απέ ο ήλιος σβήνει.


Τέλος, ας μείνουμε στον χώρο της οσμηρής αποσύνθεσης, παραθέτοντας τον διαζευκτικό διάλογο
που κλείνει το σημερινό αφιέρωμα (αυτά μαζί με πολλά άλλα θα περιέχει το ντοκιμαντέρ
που θα προβληθεί στη μεγάλη τεσσάρα Κωστή από τη ΔΝΤ, τη Δημόσια Νανουριστική Τηφλεόραση):

– Φώτη μου, πες πως μ’ αγαπάς. Πες πως δεν θα μ’ αφήσεις.
Ο λόγος σου συμβόλαιο, φημίζεσαι γι’ αυτόνε.
– Πάει καιρός που σ’ άφησα, εγώ είμαι γυρολόγος.
Και μη με ειρωνεύεσαι, εντάξει; Ηύρα άλλη.


Άδων εις, χορεύοντες όλοι

(Το πώς Τιταν μια ευγενική whore-υγεία από το μέγα χορωδό theo)

Αχρείαστοι αχρείοι αστοί στην αναδιάρθρωση της χρείας*

(*χρεία-ανάγκη, οφείλω στην ανάγκη, φαίνεται...)

Ass machine χωρέσει το πνεύμα του Νικόλα για τη διασκευή του άσματος «Άμα σε λέγαν Baso»
(προφέρεται "μπάζο"), μα η πρωκτοβουλία των "58" χρειάζεται είδη έτερης προσω χύσ'(...)
καθώς ανά Συγγρο..τείται το πολιτικώς κυνικό πωλητικό σκηνικό tease whore ass.

«Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε»...    Ανερυθρίαστα δηλαδή!

Εάν ο βόθρος είναι εύγευστη σούπα

τα κουραδάκια δίνουν γεύση από μέσα

νέοι "σωτήρες" σε μια "νέα" βοθρογκρούπα

με συνταγή Κώστα Μπουχέσα.
 

Σαν περπατass σ’ αυτούς τους βόθρους να προσέχεις

να μην πατήσεις τη σκιά σου

σκατά στα ΜΑΤια σου αν πέσουνε δεν βλέπεις

ότι κι αυτοί θένε τον κώλο να σου πιάσουν...

Οι ρίψεις κατ' όν άραγε εμπίπτει στην κατηγορία της βίας "απ' όπου κι αν προέρχεται";;;

 

Με Γάλλοι έλυνες πωλητικοί: Γιωργαντώνης Παπασαμαρέου

Γιωργαντώνης Παπασαμαρέου

 «Όπως ήδη έχω αναφέρει στην επιστολή μου της 23ης Νοεμβρίου 2011, το Κόμμα μου, η Νέα Δημοκρατία, έχει δεσμευτεί για την επιτυχία των στόχων του Προγράμματος Σταθεροποίησης, των βασικών πολιτικών του καθώς και της εφαρμογής τους. ο ίδιο ισχύει και για το Μνημόνιο/Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Συμφωνία (MoU/MEFP) που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο την περασμένη κυριακή, με μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.

Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα, θα παραμείνει προσηλωμένη στους στόχουςε και τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο και τη Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.» 

Αντώνης Σαμαράς

«Αναγνωρίζουμε ότι, για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων και των βασικών πολιτικών, θα χρειαστεί πολιτική βούληση και αποφασιστική εφαρμογή των πολιτικών για πολλά χρόνια.

Σε περίπτωση εκλογής μας ως επόμενη κυβέρνηση, θα παραμείνουμε σταθερά προσηλωμένοι στην αποτελεσματική υλοποίηση των στόχων του Προγράμματος που περιγράφονται ανωτέρω, και όπως καθορίζονται λεπτομερώς στο Μνημόνιο (MoU/MEFP).»

Γιώργος Παπανδρέου

Γιατί σκληρίζουν τα γουρούνια;

ΣΥΝ, κρίσεις και συγχίσεις...

Η ευρωπαϊκή πιρόγα μας

[από τη συλλογή «Η ευρωπαϊκή πιρόγα μας» (ή ευρώ πάει κι ήπειρο γαμάς...) ]

Οι αφισέτες (ή άφησέ τες στα «stickers for the masses» από @adasistos)
Εις τύχη είναι διά σκευη του «Ερωτικού» ε, του Άλκη Αλκαίου* (étoile* κι οι άλλ' καίουν...)

Με Γάλλοι έλυνες δι' ανοητες: Ευελφάλλοια 2012

Εγκεφαλλικοί αγώνες «Ευελφάλλοια 2012» -Συμμετέχουν MEGAλοι δι' ανοητες

[σ.σ.] Ευελφάλεια: σύνθετη λέξη από το ευ+φαλλος (ο ευμεγέθης φαλλός που δείχνει η αισχρόσωπος της δι' ανόησης στο fuckό).
Ευελφάλλοια: αρχαίες γιορτές αφη-ερωμένες στη λατρεία του Διονύσου, που ως γνωστόν έπασχε από πριΑκηςμό. Εξ ου καίει επιλογή του  Άκη Τσοχατζόφαλλου επί της οδού Διονυσίου του Α΄ ρε...ώπα Γη του.
Εγκεφάλλοια 2012: MEGAλες γιορτές για τους πωλητικούς αγώνες και σιαγόνες που εισηγούνται (ή σιγούν, ντε) έλυνες διαγνοούμενοι για τη σωτηρία της παρτίδας τους. Μεταξι τόνοι σιγητών η ιππουργός Παιδιάς, διά Βίου Βύθισης και Μυθευμάτων, ο ιππουργός Ανάφτυσης Μοιχαλις Χρυσοχαρχίδης, ίση ζυγος του πέως Αρσενηκού ιππουργού εικών ομοίας κηροί αλλού κακά Τσέλη, ο πέως συνδικαληστής κενήν σκυλοβουλευτικός εκπρόσκοπος κ. Πρωκτόπαπας, όπως σε πίσσης και ο επί της Υγείας ανθυγιεινός Αντρέass Lover dose, εις εκ των κορυφαίων all over the world (ω Λοβερδε world).

Ατομικές συμβάσεις (με το μεγάλο κεφάλαιο)

«...Σε πείσμα των καιρών, παραμένω αισιόδοξος, γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι εφοδιασμένο με πολιτική παιδεία,
και με βαθιές δημοκρατικές αξίες, που του δίνουν τη δυνατότητα ν’ απαντά στα νέα δεδομένα,
και στα προοδευτικά ρεύματα της κοινωνίας μας, εκφράζοντας πολιτικά και διαχρονικά
την κοινωνική πλειοψηφία της πατρίδας που έχει και παρόν και μέλλον. Σας ευχαριστώ.»
M. Καρχιμάκης

«...Φίλε Γιώργο, σε συγχαίρω για τις γενναίες αποφάσεις, γιατί η αποχώρηση
από την πρωθυπουργία και την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δείχνει έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό(...)»
«...μπορεί να πικράναμε τον λαό, αλλά σώσαμε την χώρα.»
Ε. Βενιζέλος

Ατομικές συμβάσεις και δημοσιονομική πειθαρχία (σκίτσο του QUINO)

Βουρικό οξύ

Waiting for the bus

Μπερδέματα στην αναμονή τού λεωφορείου από τον Άρδα:

Μήπως θυμάσαι, κυρ Βασίλη τη μέρα που  περίμενες
τα λεωφορεία από τον Άρδα, για να πας να ψηφίσεις;
Ε, άλλο τα «bus» από τον Άρδα
κι άλλο τα Bus τ' Αρδα της «τέχνης» και της «πολιτικής».
Εσύ δεν ήσουν, κυρα Σούλα, που προβληματιζόσουν ανάμεσα
στη Ζούνη, στο Βούρο και στη Γκερέκου;;;
Ηθοποιοί είναι, σκέφτηκες, κάτι διαφορετικό θα 'χουν να πούνε...
Αμ δε!... Άλλο η υποκριτική στην Τέχνη
κι άλλο ο υποκριτής που ζέχνει!
Άλλο το Όσκαρ κι άλλο το μοσκαρ'
Εσύ Κρητικό κοθώνι, θυμάσαι που ψήφιζες τον Κρητικό Όθωνα;
Κρητικός είναι, σκέφτηκες, κάποια κριτική σκέψη θα έχει...
Αμ δε!... Άλλο τα παλικάρια από την Κρήτη
κι άλλο πάλι η κάργια από την «κρύπτη».
Κι εσύ, ορνιθοτρόφε, θυμάσαι που επειδή είδες τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη,
νόμισες πως όλες οι κότες έχουν φωνή;;;
Αμ δε!...Άλλο η κότα η αλανιάρα και άλλο η κότα η κλανιάρα.
Κι όσο για τον κόκκορα, άλλο «ντούρος» κι άλλο Βούρος.

Τρεις του Σεπτέμβρη να ξερνάς (αφιέρωμα)

  

Βάρκιζα

Πέμπτη 16/6-Πέμπτη 23/6: A pop empty σε Πέμπτη

Δεν προλάβαμε να χωνέψουμε τη μια σύμπτωση κι ακολουθεί η άλλη (κι α΄κωλου θείοι άλλοι).
Την περασμένη Πέμπτη, 16/6, είχαμε τα γενέθλια του Γιωργάκη (μεγάλοι οι χάροι του) ανήμερα του Αγίου Μνημονίου.
Αυτή την Πέμπτη, 23/6, έχουμε τα γενέθλια του Κωστάκη τους-η-μύτη, ανήμερα του θανάτου του πατρός τού Γιωργάκη  (του 'πα "τρως" του Γιωργάκη), του Ανδρέα του αείμνηστου (αείμνηστος, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά επειδή αεί μνηστές είχε στο πλάι του -άλλο κόλλημα κι αυτό!...)
Κι εδώ πέφτουνε οι κάρτες (SIM πτώσεις):

-Ο Αντρέας γεννήθηκε στη Χίο, ο Κώστας γεννήθηκε στοιχειό.
-Ο πρώτος (αυτο ανα) κυρήχτηκε ως "συγχρονιστής των έξι"
κι ο δεύτερος (αυτό ανάγω) ρεύτηκε ως ...εξι-χρονιστής.
-Ο πρώτος είχε στενές επαφές με τη χώρα των κοράκων (ΗΠΑ)
κι ο δεύτερος, με καταγωγή από το Κορακοχώρι, ευχαριστούσε τους αμερικανούς.
(είναι γνωστό ότι στο χώρο των καπιταληστών "κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει", όπως λέει κι ο Κόρακας εκ του περισσού...)

Σαν πολλές δε μαζεύτηκαν οι συμπτώσεις;;;
Τι θέλει να μας πει ο μεγαλοδύναμος; Μετανοείτε άπιστοι!
(όπως έγινε γνωστό, ο μικροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος έδωσε εντολή να διαβαστεί την Κυριακή στις 45 εκκλησίες της συμπρωτεύουσας δέηση για να βγει η χώρα από την οικονομική κρίση και να διασωθεί η ελληνική οικονομία!)

Α!... επί τη ευκαιρία γράψτε τη λέξη antichrist ανάποδα και επιλέξτε την ως ηλεκτρονική διεύθυνση. Δηλαδή  http://www.tsirhcitna.com και δείτε ποια ιστοσελίδα βγαίνει...

Γι αυτή την ανάρτηση, ευχαριστούμε τον theo.

Κενα μύξαι χάσουμε (λόγος η μύτη), λόγω Σημίτη να ευχαριστούμε και της είπα...

 

Αρχίζει και αποκαθίσταται ο διάλογος πολιτών-πολιτικών

Επιστολή "ηχηρού" (ή χοίρου) πολίτη

Αξιότιμε Κύριε πρωθυπουργέ,
Κάντε μια γενναία πράξη. Ελάτε να κατοικήσετε στο κέντρο της Αθήνας. Και βέβαια, όταν λέω κέντρο δεν εννοώ το Κολωνάκι, την Πλάκα, την Ρηγίλλης ούτε καν το Παγκράτι και το Μετς. Εννοώ τις μαρτυρικές περιοχές της Αχαρνών, της Πατησίων, του Μεταξουργείου, της Ομόνοιας και του Κεραμεικού. Ελάτε να μείνετε εδώ που ζούμε εμείς, στο κολαστήριο των ψυχών και των σωμάτων.
Μόνον τότε υπάρχει ελπίδα να σωθεί το κέντρο της Αθήνας. Και βάλτε έναν όρο στους βουλευτές σας, της Α' Αθηνών και τους δημοτικούς συμβούλους της Αθήνας, να μην κατοικούν πουθενά αλλού, ούτε στα όρια ούτε στα νότια προάστια πολυτελείας, παρά μόνον εδώ στο κέντρο της Αθήνας, εδώ που υποτίθεται ότι χτυπάει η καρδιά της Ελλάδος.
Κάντε αυτό, κύριε πρωθυπουργέ και θα σας γράψει η ιστορία σαν πραγματικά γενναίο πολιτικό, που αγαπά αληθινά αυτόν τον τόπο.
Συγχωρέστε με αλλά, όλα τ' άλλα για συντονισμό, 11 υπουργεία που θα δράσουν για τη σωτηρία του κέντρου, είναι καλές προθέσεις, αλλά είμαι σίγουρη ότι σύντομα θα χαθούν στην γραφειοκρατία και τίποτα χειροπιαστό δεν θα γίνει για μας τους απελπισμένους κατοίκους αυτών των περιοχών.
Εάλω η Πόλις, κύριε πρωθυπουργέ.
Με τιμή,
Άννα Βαγενά-ηθοποιός, κάτοικος Μεταξουργείου. 

Ε...άλω η Πόλη κι ε...άλλο οι πώλοι, κυρία Βαγενά, (όπως άλλο οι κώλοι και άλλο η police·  mean τα μπερδεύουμε, παρά την όποια ομοιότητα, παρατεινω πια ομοιότητα...)
Κατ' αρχάς Κατάρ, hush! (σκάσε Κατάρ!) σε συγχαίρω για τη "γενναία" πράξη σου να κατοικήσεις καταμεσής της πλέμπας (μπλιαχ, αηδιάζεις κι εσύ, ε;) στο Μεταξουργείο! Θάρρος απαράμιλλο (για "παρά" μιλώ, πάρε άμυλο! α... παραμιλώ...) για κάποιον που έγκατα-λίπη το Π. Ψυχικό (...) και με λύπη λείπει λοιπόν από τις "συνοικίες για ανθρώπους".
Μακάρι να κωλουθούσε  το γεμάτο ανδρεία τόλμημά σας, ο έχων τόλμη μάσας πρωθυπουργός. Και τότε να είσαι βέβαιη πως η Ιστορία θα τον "έγραφε" (όπως σαν αρχή ήδη τον έχει γραμμένο) με χρυσοπράσινα γράμματα:

"Ο πραγματικά γενναίος πωλητικός που αΓΑΠά αυτόν τον τόπο, αλλά τον εμπόδισε (τον φουκαρά...) η ...γραφειοκρατία(sic!) να συντονίσει τα 11 ιππουργεία με τις "καλές προθέσεις"(sic!)"

Αλήθεια, άκουσες ποτέ το άσμα τού συζύγου "Ένα γουρούνι λιγότερο", που λέει "να κλαις τον άλλονε, λοιπόν, το φουκαρά"; Αλήθεια, σκέφτηκες ποτέ, κ. Βαγενά, ότι το Μεταξουργείο θα πάψει να είναι ανθρώπινο έτσι και σκάσει μύτη ο "αξιότιμος γενναίος" σου, σα κάτοικος; (σακάτικος, μήπως;)

Εύγε, τέλος (έβγετε, έλος!) κ. Βαγενά, για τη συνδιαλλαγή σου (για τη εις αηδία αλλαγή σου) μ' έναν πρωθυπουργό  που (νομίζεις πως) μπορεί να αφουγκραστεί  (φουά γκρα αστοί) το σφυγμό του κόσμου!

Αιδώ τί να pee κανίς; 
Ντροπή, αλλά πόσο να κατουρήσει ένα μικρόσωμο σκυλάκι (στον τοίχο του "Πολυχώρου");
(μ' άλλα λόγια: Άντε και γαμήσου βρωμοπασόκικο σούργελο!) 

Τυρί στου Σεπτέμβρη να ξερνάς (επαίτη ως...)

Στον επαίτη α΄ κότερο:

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
τρεις ψεύτ' εμβρύου να περνάς
με μυρωδιά απ' τους καμπινέδες
όλο τον κόσμο να κερνάς.
Μα πού θα πάει βρε μπινέδες;
Που 'στηνεν ΕΚΟ "κυβερνάς"...
Κι εσύ (όπως όλοι υλακή ΕΔΕΣ)
θ' ακούς ελλάς και θα ξερνάς...

Το 'πα: ΣΟΚ είν' αιδώ, ενώ μένω δεινά (το)!

Αυτό το συν θύμα απ' ευθύνεται σε όποιον Οιδίποδα (ή δίποδα) βάζει τα χεράκια του και βγάζει τα ματάκια του, δηλ. στα δίποδα που θα σπεύσουν να σκίσουν το ύψιστο (μ' ήχοι έσω, μύχιες, ω!) δημοκρατικό τους (μύξα να 'χες, ω!) δικαίωμα! (τώρα θα χέσω, δε βαστώ, τώρα θα 'χες όδευα στο...ωωω... ΔΕΘ ας σε βαστώ, δε θα σεβαστώ κανέναν του ΣΕΒ αστό, κάνε ένα "ντου" σεβαστό...)



Καλώ φθηνό πόρο κι άσπρο βλέπεται ένδεια φέρον...

"Πρώτα ο πολίτης" είπε ο Αλή (τις). Και το ...τυρί !

Οσο περισσότερο νομοθετεί η τρόικα και το ΠΑΣΟΚ, τόσο καθαρότερα καταλαβαίνουμε όλοι ότι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι η αξιοπρεπής διαβίωση των λαϊκών στρωμάτων και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για την πιο ανάλγητη πολιτική που μπορούσε να εφαρμόσει μια κυβέρνηση ώστε να εξυπηρετήσει τις κανιβαλικές απαιτήσεις των δανειστών της, θυσιάζοντας μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της για να κρατήσει αδιατάρακτο και ακόμα πιο άνισο το κοινωνικό στάτους.
Κακά τα ψέματα: αυτοί που δημιούργησαν την κρίση, είναι οι ίδιοι που καθοδηγούν τη διαχείρισή της, καταστρέφοντας τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας και είναι αυτοί που διατηρούν, ακόμα και με χυδαίο και αυταρχικό τρόπο, τον πλούτο και την εξουσία τους. 
(Εδώ ολόκληρο το άρθρο από τον Ιό του Σαββάτου, 29.5.2010)

Να μην παραδεχτούμε την ήττα

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή
έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω
μέσα στις φλόγες.
Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας
σαν σημαία καρφώσατε σ’ εξώστες,
με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.
Εκεί, προσεκτικά σε μια γωνιά μαζεύω με τάξη,
φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο.
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω
όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.

Μανόλης Αναγνωστάκης

Ποίηση περιποιητική

-Προδίδετε πάλι την Ποίηση, θα μου πεις,
Την ιερώτερη εκδήλωση του Ανθρώπου
Τη χρησιμοποιείτε πάλι ως μέσον, υποζύγιον
Των σκοτεινών επιδιώξεών σας
Εν πλήρει γνώσει της ζημιάς που προκαλείτε
Με το παράδειγμά σας στους νεωτέρους.


-Το τί  δ ε ν πρόδωσες ε σ ύ να μου πεις
Εσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αυτιά
Ν' ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δεν μιλάτε.
Για ποιά ανθρώπινα ιερά μάς εγκαλείτε;

Ξέρω: κηρύγματα και ρητορείες πάλι, θα πεις.
Έ ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες.

Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Να μην τις παίρνει ο άνεμος.

"ΠΟΙΗΤΙΚΗ" του Μανόλη Αναγνωστάκη (1925-2005). Συμπτώσεις θα μου πεις...