Επιστολή "ηχηρού" (ή χοίρου) πολίτη

Αξιότιμε Κύριε πρωθυπουργέ,
Κάντε μια γενναία πράξη. Ελάτε να κατοικήσετε στο κέντρο της Αθήνας. Και βέβαια, όταν λέω κέντρο δεν εννοώ το Κολωνάκι, την Πλάκα, την Ρηγίλλης ούτε καν το Παγκράτι και το Μετς. Εννοώ τις μαρτυρικές περιοχές της Αχαρνών, της Πατησίων, του Μεταξουργείου, της Ομόνοιας και του Κεραμεικού. Ελάτε να μείνετε εδώ που ζούμε εμείς, στο κολαστήριο των ψυχών και των σωμάτων.
Μόνον τότε υπάρχει ελπίδα να σωθεί το κέντρο της Αθήνας. Και βάλτε έναν όρο στους βουλευτές σας, της Α' Αθηνών και τους δημοτικούς συμβούλους της Αθήνας, να μην κατοικούν πουθενά αλλού, ούτε στα όρια ούτε στα νότια προάστια πολυτελείας, παρά μόνον εδώ στο κέντρο της Αθήνας, εδώ που υποτίθεται ότι χτυπάει η καρδιά της Ελλάδος.
Κάντε αυτό, κύριε πρωθυπουργέ και θα σας γράψει η ιστορία σαν πραγματικά γενναίο πολιτικό, που αγαπά αληθινά αυτόν τον τόπο.
Συγχωρέστε με αλλά, όλα τ' άλλα για συντονισμό, 11 υπουργεία που θα δράσουν για τη σωτηρία του κέντρου, είναι καλές προθέσεις, αλλά είμαι σίγουρη ότι σύντομα θα χαθούν στην γραφειοκρατία και τίποτα χειροπιαστό δεν θα γίνει για μας τους απελπισμένους κατοίκους αυτών των περιοχών.
Εάλω η Πόλις, κύριε πρωθυπουργέ.
Με τιμή,
Άννα Βαγενά-ηθοποιός, κάτοικος Μεταξουργείου. 

Ε...άλω η Πόλη κι ε...άλλο οι πώλοι, κυρία Βαγενά, (όπως άλλο οι κώλοι και άλλο η police·  mean τα μπερδεύουμε, παρά την όποια ομοιότητα, παρατεινω πια ομοιότητα...)
Κατ' αρχάς Κατάρ, hush! (σκάσε Κατάρ!) σε συγχαίρω για τη "γενναία" πράξη σου να κατοικήσεις καταμεσής της πλέμπας (μπλιαχ, αηδιάζεις κι εσύ, ε;) στο Μεταξουργείο! Θάρρος απαράμιλλο (για "παρά" μιλώ, πάρε άμυλο! α... παραμιλώ...) για κάποιον που έγκατα-λίπη το Π. Ψυχικό (...) και με λύπη λείπει λοιπόν από τις "συνοικίες για ανθρώπους".
Μακάρι να κωλουθούσε  το γεμάτο ανδρεία τόλμημά σας, ο έχων τόλμη μάσας πρωθυπουργός. Και τότε να είσαι βέβαιη πως η Ιστορία θα τον "έγραφε" (όπως σαν αρχή ήδη τον έχει γραμμένο) με χρυσοπράσινα γράμματα:

"Ο πραγματικά γενναίος πωλητικός που αΓΑΠά αυτόν τον τόπο, αλλά τον εμπόδισε (τον φουκαρά...) η ...γραφειοκρατία(sic!) να συντονίσει τα 11 ιππουργεία με τις "καλές προθέσεις"(sic!)"

Αλήθεια, άκουσες ποτέ το άσμα τού συζύγου "Ένα γουρούνι λιγότερο", που λέει "να κλαις τον άλλονε, λοιπόν, το φουκαρά"; Αλήθεια, σκέφτηκες ποτέ, κ. Βαγενά, ότι το Μεταξουργείο θα πάψει να είναι ανθρώπινο έτσι και σκάσει μύτη ο "αξιότιμος γενναίος" σου, σα κάτοικος; (σακάτικος, μήπως;)

Εύγε, τέλος (έβγετε, έλος!) κ. Βαγενά, για τη συνδιαλλαγή σου (για τη εις αηδία αλλαγή σου) μ' έναν πρωθυπουργό  που (νομίζεις πως) μπορεί να αφουγκραστεί  (φουά γκρα αστοί) το σφυγμό του κόσμου!

Αιδώ τί να pee κανίς; 
Ντροπή, αλλά πόσο να κατουρήσει ένα μικρόσωμο σκυλάκι (στον τοίχο του "Πολυχώρου");
(μ' άλλα λόγια: Άντε και γαμήσου βρωμοπασόκικο σούργελο!)