 |
| 18 Μάη 2017-ψήφιση 4ου μνημονίου |
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 19 Μαΐου 2017
Τρίτη 10 Μαΐου 2016
νέες επ' οχιές
Κυβέρνηση Φραγκεστάιν (ή οι κατά Τσίπρα «καλές ειδήσεις» από το Eurogroup)
(του Παναγιώτη Μαυροειδή)
Πέμπτη 28 Απριλίου 2016
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Το κανόνι της Νίνας ξαναβροντά στην Κάλυμνο
Απατεώνες του Κοινού Ποινικού Δικαίου, υπάλληλοι των τοκογλύφων, ξεπουλητάδες,
αγοραίοι πολιτικάντηδες, μεταποιητές ιδεών, ελπίδων και αγώνων,
κηφήνες, πλασιέ λεσχών, οίκων και άλλων συναφών επεξεργαστηρίων δουλείας,
κουτοπόνηροι, ψευδομεγαλοσυνδικαλισταράδες, καλοταϊσμένοι μεσάζοντες, μπουκωμένοι διανοητές,
μισθωμένοι δημοσιογραφούντες, ντοπαρισμένοι μισθοφόροι, παλαμακιστές οπαδοί με το αζημίωτο,
θρασίμια κουκουλοφόροι, κρανοφόροι σαδομαζοχιστές.
Μια μπάσταρδη γενιά φιδιού, εθνικοί σκουπιδιαραίοι, όπως τους ονόμαζε ο Ντίκενς.
Αυτοί μας κυβερνούν, αυτοί ξεπουλάνε τον τόπο, αυτοί ορίζουν σήμερα την εξαθλίωση
των ανθρώπων του μόχθου, αυτοί τσακίζουν τα φτερά και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων,
αυτοί επιβάλλουν τη βαθιά θλίψη των απόμαχων της δουλειάς.
Δική τους πατρίδα τα φουαγιέ της Ντόϊτσε Μπανκ, τα πεζοδρόμια της Wall Street,
ο προθάλαμος της Λέσχης Bilderberg, η αίθουσα αναμονής της Goldman Sachs,
οι διάδρομοι του Οίκου Moodys, τα στούντιο των καναλιών, τ’ ακριβά φαγάδικα,
οι εξώστες του Μεγάρου Μουσικής και παρεμπιπτόντως ο καφενές του παλατιού του Όθωνα,
που, στην κάλπικη δημοκρατία τους το βάφτισαν Κοινοβούλιο.
Ακόμα κι αυτά υποθήκευσαν στο όνομα ενός χρέους, που από το 1990 έχει αποπληρωθεί μιάμιση φορά.
Η χώρα μας ξεπουλήθηκε. Το μνημόνιο ήταν η αρχική σύμβαση, το μεσοπρόθεσμο και
η συμφωνία της 21ης Ιουλίου αποτελούν ντροπιαστικά σύμφωνα παράδοσης της χώρας.
Οι εργαζόμενοι γίναμε πειραματόζωα εξαθλίωσης των εργασιακών σχέσεων ισοπέδωσης του κόστους
της δουλειάς μας, θύματα μιας φορομπηχτικής υστερίας και σάκοι του μποξ για τον κατασταλτικό μηχανισμό.
Με απλά λόγια, φτώχεια, ξύλο και απόγνωση…
Απ’ όλα αυτά, κρατήστε την καταγγελία των δασκάλων στο 7ο Διαμέρισμα Αττικής:
«Οι μικροί μαθητές λιποθυμούν στο σχολείο απ’ την πείνα, γιατί ο πατέρας απολύθηκε, η μάνα είναι άνεργη
και το ψυγείο άδειο. Ένα παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ο γιατρός διέγνωσε
-με όση ντροπή μπορεί να διαθέτει σήμερα ένας άνθρωπος- Υ-Π-Ο-Σ-Ι-Τ-Ι-Σ-Μ-Ο»
Την ίδια στιγμή που το λίπος γουργουρίζει ακόμα στη φωνή του αντιπροέδρου
και του ειδικού επί των Οικονομικών.
Όμως εμείς, τα εκατομμύρια των εργαζόμενων, των άνεργων, των παιδιών, των απόμαχων της δουλειάς,
δεν είμαστε υπήκοοι της τρόικας, ούτε μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα.
Δεν οφείλουμε καμιά νομιμοφροσύνη σε ανδρείκελα και δοσίλογους.
Δεν οφείλουμε καμιά νομιμοφροσύνη σ’ αυτούς που βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου και αφήνουν το φοροφυγά να πλουτίζει.
Πατρίδα μας δεν είναι οι εντολές των τοκογλύφων.
Πατρίδα μας είναι ο τόπος μας και τα παιδιά μας, το ψωμί τους, η ελπίδα τους και το δικαίωμά τους να ονειρεύονται.
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ
ΕΜΠΡΟΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Νίνα Γεωργιάδου
Thx theo που μας το γνωστοποίησες στο διαδίκτυο με το δυνατό σχόλιο: «Ούτε πέντε λεπτά δεν χρειάστηκαν για έναν υποδειγματικό πολιτικό λόγο που ξετινάζει κάθε συνείδηση, ακόμα και τις θεωρούμενες (ή και επιλεγόμενες) "επαναστατικές".»
Κυριακή 12 Ιουνίου 2011
Μεταφυσικές(;) συμ-πτώσεις...
 |
| άξιος ΣΕΒ αστός |
Στις 16 Ιουνίου η ορθόλοξη εκκλησία (εκλύει CIA) τιμά τη μνήμη (τί μάτι-μνήμη!) του Οσίου Μνημονίου. Ναι, του Οσίου Μνημονίου! (οι άπιστοι δείτε αιδώ).
Ο Άγιος Μνημόνιος λέγεται πως χειροτόνησε διάκονο τον Άγιο Τύχωνα, γι αυτό και την ίδια μέρα τιμάται και η μνήμη του Οσίου Τύχωνα (τυχαίο; δε νομίζω και δε νόμιζα -ουδέ νόμοι ζω και "δένω" μίζα...)
Μήπως θα είναι σύμπτωση Πουτιν Πέμπτη ΓΑΠ και Μέρκελ θα ανταλλάξουν τις ευχέστους;
Όχι βέβαια! Στις 16 Ιουνίου (όπως διδάσκουν στα ΙΕΚ Λυσία) η εκκλησία τιμά και τη μνήμη του Αγίου Μάρκου!
Σαν πολλές δεν πέσαν οι συμπτώσεις; Και μάλιστα μεταφυσικές(;) μετά φυσικές(;) ή ...με τάφοι συκιές(;) Τί δηλαδή; Έτσι τυχαία παίρνουμε τις τυχαίες λέξεις των τοίχων, τις βάζουμε σε τυχαία σειρά και βγάζουμε τυχαίο νόημα;;; Αν είναι έτσι, τότε κάτι μου λέει πως...
...για να μη στήνονται οι πιστοί να προσκυνούν την κεφαλή του όποιου Αγίου Τύχωνα,
θα πρέπει οι όποιοι πιστοί προσκυνητές του κεφαλαίου να στήνονται στον Τοίχο, να! Τρίτη 24 Μαΐου 2011
Ακριβέ μου, Ελπήνωρ! Ηλίθιε, φτωχέ μου, Ελπήνωρ!
Ακριβέ μου, Ελπήνωρ*! Ηλίθιε, φτωχέ
μου, Ελπήνωρ*!
Δε βρίζω κανένα.
Αν αυτό μας παρηγορεί, απ’ τον ηλίθιο Ελπήνορα αντιπροσωπευόμαστε όλοι. Ή
σχεδόν όλοι. Εγώ λοιπόν αποστολέας, εγώ
και παραλήπτης. Κι εσύ κι εσύ και οι άλλοι. Ο μέσος όρος. Η χρυσή μετριότητα ενός
λαού, που στους χειρότερους εφιάλτες του δεν είδε αυτή φρίκη και τώρα τη ζει.
Σιωπηλά, υπομονετικά, μαζοχιστικά, υπομένει
τη φρίκη και δέχεται ακόμη να απαντά στα διφορούμενα των δημοσκοπήσεων,
να καταφεύγει σε προσευχές και ικεσίες, να αυταπατάται ατομικά ή ομαδικά, να
διασύρεται και να απειλείται, να απολύεται και να αποκηρύσσει τα παιδιά του, να
ξεπουλιέται και να συμμορφώνεται.
Μια συντριπτική
πλειοψηφία ραγιάδων. Μια εκκωφαντική σιωπή αμνών. Ένα σερνάμενο πλήθος
αλυσοδεμένων σκλάβων, που συνεχίζει την καθημερινή του ρουτίνα, σα να μη συμβαίνει
τίποτα το συνταρακτικό. Σα να μην είχαμε ποτέ μας ιστορία. Ή σαν η ιστορία να
μην έκανε ποτέ της υπερβάσεις πάνω απ’ το ραγιαδισμό.
Ηλίθιε, φτωχέ μου, Ελπήνωρ!
·
Με ένα σύνταγμα, πατσαβουριασμένο στην
κωλότσεπη των άλαλων συνταγματολόγων, που καταπίνουν με γαργάρες κάθε αντισυνταγματική ενέργεια αυτής της
δοτής και κατ΄επίφαση εκλεγμένης κυβέρνησης
που κάτω από άλλες συνθήκες θα αποτελούσε αυτόφωρο αδίκημα για έσχατη προδοσία. 6 Μαΐου
2010. 172 καλοπληρωμένοι βολευτάδες βάφτισαν τη συνθήκη παράδοσης της χώρας,
σύμβαση και ξεμπέρδεψαν με τις συνταγματικές δεσμεύσεις.
·
Με μια δανειακή σύμβαση που αίρει την
ασυλία της χώρας και υποθηκεύει τα «ακατάσχετα» (έδαφος, στρατό, αιγιαλίτιδα
ζώνη, υφαλοκρηπίδα, ακόμη και το ίδιο το κοινοβούλιο). Μια δανειακή σύμβαση που
όφειλε συνταγματικά να κυρωθεί με νόμο. Από τις 4 Ιουνίου 2010, παραμένει ως
νομοσχέδιο στα συρτάρια και κανένας, μα ΚΑΝΕΝΑΣ βολευτής κανενός κόμματος δεν
κάνει μια ερώτηση στην καταραμένη ολομέλεια.
Πώς να μιλήσεις με τους πεθαμένους;
Οι
πεθαμένοι ξέρουν μονάχα τη γλώσσα των λουλουδιών.
Γι' αυτό σωπαίνουν.
Ταξιδεύουν και σωπαίνουν, υπομένουν
και σωπαίνουν!
Ηλίθιε, φτωχέ μου, Ελπήνωρ!
·
Με τις νέες ατομικές συμβάσεις, που
στήνουν το κάθε παιδί στο πιο ψηλό σχοινί του τσίρκου τους, να κάνει
κωλοτούμπες δίχως δίχτυ ασφαλείας. Δίχως ελπίδα, δικαιώματα, απαιτήσεις.
Δωδεκάωρο για 500 ευρώ με μηνιαία σύμβαση. Αν είναι τυχερός. Οι υπόλοιποι κλεισμένοι
στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού των γονιών τους, να αναστενάζουν και να
μαραίνονται. Αυτά θα λέμε τώρα;
·
Με απολύσεις, μετατάξεις, παραχαράξεις και
καθημερινό υβρεολόγιο τύπου κοπρίτη. Με μισθολογικές περικοπές που σου
επιτρέπουν ίσα- ίσα την επιβίωση με συνταγές της Κατοχής. Δίχως φάρμακα,
νοσοκομεία, γιατρούς, Μια σύριγγα για κάθε δέκα ασθενείς και όποιον πάρει ο
χάρος.
Είναι βαρύ και δύσκολο, δε μου φτάνουν
οι ζωντανοί.
Πρώτα γιατί δε μιλούν, κι ύστερα
γιατί πρέπει να ρωτήσω τους νεκρούς
για να μπορέσω να προχωρήσω
παρακάτω
Ηλίθιε, φτωχέ μου, Ελπήνωρ!
· Με λουκέτα σε χιλιάδες σχολεία, με σχολεία χωρίς
βιβλία. Με τα μικρά του Δημοτικού να προσαρμόζονται από σήμερα στην αυριανή
δωδεκάωρη δουλεία, την εφηβεία να φτύνει αίμα για την εισαγωγή της στο υπό
πτώχευση ΑΕΙ.
· Με εκπαιδευτικούς, συμμορφωμένους, συγχωνευμένους,
εξορισμένους, μαστιγωμένους μέχρι αηδίας, να καρτερούν τώρα να «σωθούν» απ’ το
ενιαίο ανέκδοτο. Γράμματα, χασάπη!
Αν αρχίσω να τραγουδώ θα φωνάξω!
Κι αν φωνάξω,
οι αγάπανθοι προστάζουν σιωπή!
Ηλίθιε, φτωχέ μου, Ελπήνωρ!
·
Με ένα ρωμαλέο μηχανισμό καταστολής που
ανοίγει κεφάλια, στέλνει νέους στην εντατική σε προθανάτια κατάσταση αν δεν
τους στείλει κατ’ ευθείαν στον τάφο, που σου ψεκάζει τη μούρη με απαγορευμένα
καρκινογόνα κατασταλτικά, άμεσης απόδοσης. Όχι εσένα, ακριβέ μου Ελπήνωρ! Αυτόν
που διαμαρτύρεται.
·
Με ένα λυσσασμένο μιντιακό σκυλολόι που
ξερνά πάνω σου έναν οχετό κακοποιημένων ειδήσεων, παραχαραγμένων συμπερασμάτων,
διαστρεβλωμένων λέξεων και
ξεπαρθενεμένων εννοιών. Το τιμούν οι άνθρωποι το ψωμί που τρώνε.
Σαν το χρυσόψαρο κολυμπώντας μέσα στα
χάσματα της αστραπής,
κι ο αγέρας κι ο κατακλυσμός και τ'
ανθρώπινα σώματα,
στην αξεδίψαστη γης, συγκλονισμένοι από
σπασμωδικά νοήματα.
Ακριβέ μου, Ελπήνωρ! Ηλίθιε, φτωχέ μου, Ελπήνωρ!
Μην ταράζεσαι! Συνέχισε τον ύπνο σου. Δε
συμβαίνει δα και τίποτα που να μην το έχει ζήσει η Γη από την εποχή των
Νεάντερταλ. Τυλίξου ανεμπόδιστα στον
εφιάλτη σου. Μην μπαίνεις στον κόπο! Κι όταν ξυπνήσεις, πήδα στο κενό. Αυτό θα
είναι τόπος σου και η προοπτική σου.
Εγώ…να… λίγο σοκαρίστηκα από το σύνθημα
της πλατείας Del Sol:
«ΜΗ ΦΩΝΑΖΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ».
«ΜΗ ΦΩΝΑΖΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ».
Νίνα Γεωργιάδου
* Στίχοι από το ποίημα
του Γ. Σεφέρη, Ο ΣΤΡΑΤΗΣ Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΝΘΟΥΣ.
* Ο Ελπήνωρ ήταν σύντροφος του Οδυσσέα. Ενώ δεν
διακρινόταν για τη δύναμη ή την ευφυία του,
επέζησε στον Τρωικό πόλεμο. Μεταμορφώθηκε από την Κίρκη σε γουρούνι. Την παραμονή της αναχώρησης από το νησί της Κίρκης,
ο Ελπήνορας, μεθυσμένος, αποκοιμήθηκε στη στέγη του ανακτόρου. Το πρωί, όταν
τον φώναξαν για να φύγουν, εκείνος ξύπνησε, αλλά ξεχνώντας πού βρίσκεται
έπεσε από ψηλά και σκοτώθηκε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)