Τράβηξα δειλά δειλά της κερκόπορτας το σύρτη
και πήραν φωτιά τα μάτια μου, μάγκα μου, απ' όσα είδα
Πολιτεία απέραντη από γυαλί και κεχριμπάρι
τα χρώματα της Ίριδας της έπλεκαν στεφάνι
Στα στενά της σέρνονταν άγιοι σκοτεινοί κι αγύρτες
και στο λιμάνι αθίγγανοι μυρίζανε παλάμες
ο Ανέστος τρυφερά γέμιζε καρφιά τα χέρια
κι ο Μεβλανάτζελ Αλεδί γυρνούσε και γυρνούσε
κι έτσι όπως χάζευα ντερβισάδες μπεχτασήδες
άλαλοι με κυκλώσανε μα ακόμα τους ακούω
Σε μοντού ασικλαρί άνθρωπέ μου τί ξεφτίλα
να σου χαλάνε τ' όνειρο και συ να τους αφήνεις
Πίσω ξαναγύρισα, 1990,
με τα δίδυμα αγκαλιά κοιμάται η κυρά μου.
Στίχοι, μουσική του Θαν. Παπακωνσταντίνου, στο τραγούδι ο Γιώργος Μιχαήλ.
