Τζιμάκο, ρε στην ποίησ' rest in peace

Μια βροντερή και βρωμερή κλανιά στα μούτρα των αστών

Πάντα καυστικός, αιχμηρός και εύστοχος, ασκούσε με το έργο του και τη σκηνική του παρουσία μια αδιάκοπη κριτική στον κομφορμισμό, στον μικροαστισμό (ενίοτε και της εργατικής τάξης), συνολικά ενάντια στους «σιωπηλούς πλειοψηφούντες». Καταπιάστηκε με το θέμα των πυρηνικών (Το Παιδί του Σωλήνα), των ερωτικών σχέσεων  (Ερωτικό, Vivere pericolosamente), της ομοφυλοφιλίας (Ένα τραγούδι για το χειμώνα) σε μια περίοδο μάλιστα που το ζήτημα αυτό αποτελούσε ένα μεγάλο ταμπού για την Ελληνική κοινωνία, τραγούδησε για το καθημερινό κοινωνικό και πολιτιστικό πόλεμο (Ναγκασάκι, Ανακωχή), ξεφτίλισε στην αρχή του το ευρωπαϊκό όραμα της ΕΟΚ (Αχ Ευρώπη), τα έβαλε με την μουσική και καλλιτεχνική πραγματικότητα του ανερχόμενου νεοπλουτισμού (10000 watt, Σαν το Σαμουήλ στο κούγκι) τους δήθεν κουλτουριάρηδες (Φασμπίντερ και ξερό ψωμί), τα ΜΜΕ (Χημεία και τέρατα). Είπε βέβαια και πολύ ανθρώπινα τραγούδια, δείγματα σπάνιας ευαισθησίας, όπως π.χ. το «Είμαι γυφτάκι» ή το «Ο λάκκος με τα αστεία». Είχε βαθιά εκτίμηση στους δημιουργούς του Ελληνικού λαϊκού πολιτισμού (Αναφορά). Συνέλαβε δε την υποκρισία και το ψεύδος της  «ισχυρής Ελλάδας» της δεκαετίας του 90 με το «Νεοέλληνας» του 1993 και το «Φάτε τους».

(από το άρθρο «Ο Τζίμης Πανούσης "απολύθηκε"» στο ΠΡΙΝ)

οι Ε.Π.Ε. (ΝΔ ηττες), οι ΕΠΕΝ διττές και οι επενδυτές

SURVIVOR (re..αλητη show)

Το μεγάλο ατού (trump) της cook lux clan*

(*) μάγειρας υπερπολυτελούς φυλής

Το κοπάδι (talk οπαδοι) στις αγορές (ΣΤ΄ εισάγω res)

Ωπ...είμ' ένας, ο ποιμένας!

Ζει ο βαsillyass;

Επικαιροποίηση παλιού σκίτσου του Γ. Ιωάννου

Miracolo, μοιρα κωλο!

Je suis CHARLatan

Miracolo, miracolo!

Αυτάρεσκη ψυχή...

(Οσάκις μ' πουλάς ΑΥΤΙ τη συγκλονιστική ερμηνεία στο "Ντικ" θ' ανοίγω τις αυτάρες μου στο τέρμα...)

Μελιγαλ...Oh, ya!

Αν μια φωτο αξίζει χίλιες λέξεις,
οι δυο γελοιογραφίες του Ιωάννου, αξίζουν δυο χιλιάδες άρθρα

Τα λόγια είναι περιτ τά   την ώρα που γνωρίζουμε, μοιάζουν με περιτ τώματα που χρόνια τα μυρίζουμε...

Χα! Πηνειού Year! *

* Προ φυτειών οι Θεσσαλοί 
ζήλεψαν τη δόξα 
των προφητειών των Μάγιας
και έφτιαξαν ένα αντίστοιχο 
αλλά ήμερο και λόγιο 
ημερολόγιο, 
το Θεσσαλικό.
Μάλιστα αποφάσισαν 
να δίνουν διαφορετικό όνομα 
σε κάθε νέο έτος 
(όπως το Κινέζικο ημερολόγιο 
-προφανώς λόγω της 
επελαύνουσας 
κινεζοποίησης... )
ανάλογα με το ποιο ποτάμι 
θα ξεπλύνει την κόπρο 
του (χρυσ) Αυγεία. 
Οι Θεσσαλοί προ φυτεύουν 
πως φέτος θα είναι 
η χρονιά του Πηνειού. 


Χα! Πηνειού Year!

Αφή αίρω μ' αστή να ξύω πιστή, α...(updated)

Ο κατηραμένος όφιτς office όφις και τα μελάνια των αρουραίων (Rat inks) ξαναχτύπησαν.
(χαρά σε Βαγγέλη Β.  Χαρά ΣΕΒ αγγέλει Α΄) Χαράς ευαγγέλια 
που ως είν' και κρυμένος ο συγκεκριμένος οίκος ανοχής αξιολόγησης 
(τη σηκώνω μίασμα, σσσς...) της οικονομίας μας αναβάθμισε την  pistol πιστοληπτική 
ικανότητα της χώρας μας (I cannot eat at tease whore ass mass) 

Ω, πλέον αξιόπιστο σήκωσ' αξιολόγηση σηκωνω μειον παν κοσμίως

FITCH: «Ταιριάζει και τροφοδοτεί λογιστικά φύλλα για καθένα που τρώει τα γαμημένα σκατά του»

Η Χρυσή Δύση της Δικαιοσύνης

Τότε (σκίτσο του Quino πριν 40 χρόνια...)

...και τώρα (προχτεσινό σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου)

Βουρικό οξύ

Waiting for the bus

Μπερδέματα στην αναμονή τού λεωφορείου από τον Άρδα:

Μήπως θυμάσαι, κυρ Βασίλη τη μέρα που  περίμενες
τα λεωφορεία από τον Άρδα, για να πας να ψηφίσεις;
Ε, άλλο τα «bus» από τον Άρδα
κι άλλο τα Bus τ' Αρδα της «τέχνης» και της «πολιτικής».
Εσύ δεν ήσουν, κυρα Σούλα, που προβληματιζόσουν ανάμεσα
στη Ζούνη, στο Βούρο και στη Γκερέκου;;;
Ηθοποιοί είναι, σκέφτηκες, κάτι διαφορετικό θα 'χουν να πούνε...
Αμ δε!... Άλλο η υποκριτική στην Τέχνη
κι άλλο ο υποκριτής που ζέχνει!
Άλλο το Όσκαρ κι άλλο το μοσκαρ'
Εσύ Κρητικό κοθώνι, θυμάσαι που ψήφιζες τον Κρητικό Όθωνα;
Κρητικός είναι, σκέφτηκες, κάποια κριτική σκέψη θα έχει...
Αμ δε!... Άλλο τα παλικάρια από την Κρήτη
κι άλλο πάλι η κάργια από την «κρύπτη».
Κι εσύ, ορνιθοτρόφε, θυμάσαι που επειδή είδες τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη,
νόμισες πως όλες οι κότες έχουν φωνή;;;
Αμ δε!...Άλλο η κότα η αλανιάρα και άλλο η κότα η κλανιάρα.
Κι όσο για τον κόκκορα, άλλο «ντούρος» κι άλλο Βούρος.

Neofiloliberté, égalité, fraternité !

ΝεοφιλΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ!

Ασύλληπτη έμπνευση
(σενάριο, σκηνοθεσία, ενδυματολογία του Γιάννη Ιωάννου!)
η ενσάρκωση
(ενsharkωση εν Sarkozy -Σαρκοζεί= αυτός που ζει από τις σάρκες μας
ή -κατά το Μπάμπη στη νιότη του- "Η σάρκα που όζει")
και σατιρική
(αφορά στους γνωστούς σάτυρους ΓΑΠ και ιδιώτες "idiots")
μεταφορά του γνωστού πίνακα του Ντελακρουά για τη Γαλλική επανάσταση,
σε μια γελοιογραφία!

Για μια άλλη ή ...γι αμυαλη αριστερά

Ένα παράδειγμα εξαΰλωσης του κοινωνικού αυτοματισμού

Το απόλυτο τεκμήριο για την έλλειψη
επαναστατικής και ριζοσπαστικής επιθυμίας στην ύπαρξή σου
αποτελεί η απουσία της ηθικής φαντασίας από τη δράση σου.
Για παράδειγμα, αν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ
ήθελαν να προστατέψουν με τρόπο ριζοσπαστικό τα δικαιώματά τους
δεν θα κατέφευγαν σε μαζικές προγραμματισμένες
και άνευρες διακοπές ρεύματος ανά την Ελλάδα,
αλλά αντίθετα θα σήκωναν τον γαμημένο ρελέ
στις οικογένειες που έχουν ήδη το ρεύμα τους κομμένο και απλήρωτο.

...κι άλλο ένα παράδειγμα

Βάρκιζα

Αρχίζει και αποκαθίσταται ο διάλογος πολιτών-πολιτικών

Συν ένεση για περιορισμό κατοίκων κατ' οίκον

-Στο σπίτι θα είναι κι η γυναίκα μου;;; ρώτησε ο Do-mounique
-Σαφώς!
-Τότε θέλω να γυρίσω στη φυλακή!..δείλος-ε απο φασιστικά το καθ’ οίκοι ο Dome-unique
-Και η οφειλή σας, τον έξυε κάτω μυρίων ευρώ;;;
-Βάλτε τα στο goal ως ass!, είπε με ΤΑΞΙ φίλων για την οφειλή του στο φιλί της Οφηλίας, κι απ’ τα τα φύλλα της καρδιάς έβγαλε αναστεναγμό:
“Κράτα το φιλίιιιι,
κρατάτ’ οφειλή για μένα
(mean: τη δόση σαλονιού)
κάνουν το σταυρό τους μόνα
τ’ αστεράκια ΔΝΤ” 


(η συνέχεια στη συναίνεση: Ίσην έχυα στύσιν ένεση)