Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014

Νίκη στην Ιντιφάντα



«Σ’ αυτή τη γη έχουμε ότι δίνει αξία στη ζωή μας:
το δισταγμό του Απρίλη,
τη μυρωδιά του ψωμιού την αυγή,
τη ματιά της γυναίκας στους άντρες,
του Αισχύλου τα έργα,
το ξεκίνημα του έρωτα,
πάνω στην πέτρα το χορταράκι,
τις μανάδες που ζουν με την ανάσα του φλάουτου
και το φόβο των εισβολέων για τη μνήμη……………
Ότι δίνει αξία στη ζωή μας, το χουμε σ΄αυτή τη γη:
Τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη
Την ομορφιά της ώριμης γυναίκας
Την ώρα που μπαίνει ο ήλιος στη φυλακή
Το σύννεφο που αλλάζει χιλιάδες μορφές
Το χειροκρότημα για εκείνους που χαμογελούν στο θάνατο
Τον τρόμο του δυνάστη για τα τραγούδια….»

(από τον Παλαιστίνιο ποιητή Μαχμούτ Ναρουίς)


5 σχόλια:

  1. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτε πέρα από τη βουβή οργή.
    Λίγα στοιχεία: http://www.barghouti.com/poets/darwish/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. στο λαό του Θεού όλα επιτρέπονται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στον θεό του λαού να δεις τι επιτρέπεται!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όπα Ρέππα (άλλη κάργια!) Ώπα ρε παλικάρια! Πούσται σεις; Έχωνα σα ΣΔΟΕ βδομάδα (και βάλε) και Σάσα ποθεί μισα.
    Απωθεί μισα και τα σχόλιά σας, που για μένα λειτουργούν και σαν βάλσαμο, ασχέτως αν seem φονο ή όχι.
    Χτες Sony ρεύτηκα πως έκοβα τα χέρια και τα πόδια από το γιο και την κόρη του Νιετανιάχου
    και πως του 'στελνα μπανταρισμένα τ' ακρωτηριασμένα σώματα πεσκέσι (πες κι εσυ) στο σπίτι.

    Το υποσυνείδητό μου κάνει ό,τι μπορεί για ν' απαλλάξει την ψυχή μου από το ασήκωτο βάρος του νεοχιτλερικού ολοκαυτώματος
    με τι ΣΕΒ λογίες των απανταχού ομόσταυλων γουρουνιών και την εκκωφαντική σιωπή του ...εξαπανέκαθεν γαμημένου "πνευματικού" κόσμου.
    Οκ. Φιλότιμη η προσπάθεια του υποσυνείδητού μας. Ενύπνια ψευδαίσθηση δικαίωσης και εκτόνωσης μιας συσσωρευμένης οργής.
    Μια χαρά ευφραίνεται η ψυχή μας στη διάρκεια του ύπνου. Τι γίνεται, όμως, στον ξύπνιο μας;
    Εσείς πόστο διαχειρίζεστε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι τέτοια η οργή που θα μπορούσα να γράψω ένα ασύλληπτο υβρεολόγιο, ικανό να κλείσει ισόβια ακόμη και τον Ομπάμα αν έβαζε το όνομά του από κάτω. Προσωπικά ομολογώ ότι έχω πρόβλημα να το διαχειριστώ επαρκώς. Και τα βέλη της φαρέτρας μου, τρυπάνε τον δικό μου κώλο όπως σωρεύονται και βαραίνουν άπραγα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή