Πω πω ρε Πού(σ)τιν μου! Τι μας θύμησες πάλι! Θα χαίρεται κι ο μακαρίτης ο Θανάσης ο Μάνθος (έβγαζε το ανεπανάληπτο "Αγκάθι" στη δεκαετία του '80) αν μπορεί να δει... Εύγε!
Όντως περίεργες θύμησες Που να φανταστεί κανείς τότε - τα παλιά τα χρόνια που λέει κι η κόρη μου - που τραγούδια σαν αυτό τα ακούγαμε σχεδόν καθημερινά θα ερχόταν μια στιγμή να τ ξανακούσουμε και να πούμε "που το θυμήθηκε;!"
ΥΓ. Ο Μάνθος πως ανασύρθηκε στη μνήμη; Έχω 3-4 "αγκάθια" απο το 86-87!!!
Φίλα ρακιά, Τον Peter Hammill τον γνώρισα το 1986, όταν κάποιος φίλος μου ζήτησε να του ζωγραφίσω μια αφίσσα από το LP "The Silent Corner And The Empty Stage". Η αφίσσα έγινε, αλλά ποτέ δεν έφτασε στο φίλο μου. Κοσμεί το σπίτι μου εδώ και 25 χρόνια... Θα σας πω από κοντά για το κόλλημα που έφαγα έκτοτε με τον Hammill και κυρίως με το LP "Still Life", για το οποίο σκέφτομαι να κάνω μερικά handmade βιντεάκια (αυτά που υπάρχουν στο YouTube είναι συνήθως από live ηχογραφήσεις και δεν έχουν καλό ήχο). Το "Αγκάθι" το θυμάμαι αμυδρά και τον Μάνθο από το ΜΕΤΡΟ.
theo, (τώρα που έκανες "refresh") πες στον Σόλο μέσα από ποιό τραγούδι γνωριστήκαμε (ή έχεις ξεχάσει, παλιόγερε;)
Solo και Chrismos Ο Μ¨ανθος είχε και σελίδα που λεγόταν "Still Life" και ήταν χοντρά κολλημένος με τον Hammill. Παρακάλεσα τη γυναίκα του να επανατυπώσει τα "Αγκάθια" αλλά τίποτε (τουλάχιστον ακόμη). Μετά πήγε κάτι να πει για ηλεκτρονική ανατύπωση, αλλά ξανά τίποτε... Αν βρείτε πουθενά την πλήρη σειρά (πενήντα τεμάχια), την αγοράζω όσο-όσο κι ας είμαι φτωχός. Θα βρω... Chrismos Δεν φημίζομαι καθόλου για τη μνήμη μου, αν και κάτι γυρνάει στο μυαλό μου (όσο απέμεινε). Μίλα λοιπόν! Να στο πω και με νότες: μι λα ρε συ!
theo, Δεν μπορώ Νανά φέρω τους λόγους που με είχαν "σκάσει" (βάλτο σαν Νο2 στην ατζέντα της ρακο κατ' Άνοιξης), αλλά ένα κλικ πριν το εν και φαλλοί Κω άνοιξα ραδιάκι και σε πέτυχα ΣΕΚ πομπή. Shoot,ήλε,φόνισσα, σου εκ σίγησα και Suzy τη SATO "Στις χαραυγές ξεχνιέμαι" (το θύμα σε αυτό;;;). Κύσται ραπ ιάσαμε την κουβέντα... Κι είστε ραπ Ε' ράσα Α' ποτό στου Ντιο... Η χεσά πυρα Σύμη όμματα και διάβα ζέσαν άμεσα στα τράγου Δία... (Κι εις terra ήρθαν ή μ' έλυσες...) Το ράθυμοι θήκες; e-r χύσε η γεροντ' οικεί ανία;;;
Κάτ' ΗΠΑ ω να θυμηθώ! Θα τα π(ι)ούμε άπω κοντά τόσα βάτο Κυριάκο. Δις κώλοι κατά στάση η γεροντική ανία και το AlzKaiser (από τις ω μόνιμες μπύρες. Εμπυρία!).
Πω πω ρε Πού(σ)τιν μου! Τι μας θύμησες πάλι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα χαίρεται κι ο μακαρίτης ο Θανάσης ο Μάνθος (έβγαζε το ανεπανάληπτο "Αγκάθι" στη δεκαετία του '80) αν μπορεί να δει... Εύγε!
Όντως περίεργες θύμησες
ΑπάντησηΔιαγραφήΠου να φανταστεί κανείς τότε - τα παλιά τα χρόνια που λέει κι η κόρη μου - που τραγούδια σαν αυτό τα ακούγαμε σχεδόν καθημερινά θα ερχόταν μια στιγμή να τ ξανακούσουμε και να πούμε "που το θυμήθηκε;!"
ΥΓ. Ο Μάνθος πως ανασύρθηκε στη μνήμη; Έχω 3-4 "αγκάθια" απο το 86-87!!!
Φίλα ρακιά,
ΑπάντησηΔιαγραφήΤον Peter Hammill τον γνώρισα το 1986, όταν κάποιος φίλος μου ζήτησε να του ζωγραφίσω μια αφίσσα από το LP "The Silent Corner And The Empty Stage". Η αφίσσα έγινε, αλλά ποτέ δεν έφτασε στο φίλο μου. Κοσμεί το σπίτι μου εδώ και 25 χρόνια... Θα σας πω από κοντά για το κόλλημα που έφαγα έκτοτε με τον Hammill και κυρίως με το LP "Still Life", για το οποίο σκέφτομαι να κάνω μερικά handmade βιντεάκια (αυτά που υπάρχουν στο YouTube είναι συνήθως από live ηχογραφήσεις και δεν έχουν καλό ήχο).
Το "Αγκάθι" το θυμάμαι αμυδρά και τον Μάνθο από το ΜΕΤΡΟ.
theo, (τώρα που έκανες "refresh") πες στον Σόλο μέσα από ποιό τραγούδι γνωριστήκαμε (ή έχεις ξεχάσει, παλιόγερε;)
Solo και Chrismos
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Μ¨ανθος είχε και σελίδα που λεγόταν "Still Life" και ήταν χοντρά κολλημένος με τον Hammill. Παρακάλεσα τη γυναίκα του να επανατυπώσει τα "Αγκάθια" αλλά τίποτε (τουλάχιστον ακόμη). Μετά πήγε κάτι να πει για ηλεκτρονική ανατύπωση, αλλά ξανά τίποτε... Αν βρείτε πουθενά την πλήρη σειρά (πενήντα τεμάχια), την αγοράζω όσο-όσο κι ας είμαι φτωχός. Θα βρω...
Chrismos
Δεν φημίζομαι καθόλου για τη μνήμη μου, αν και κάτι γυρνάει στο μυαλό μου (όσο απέμεινε). Μίλα λοιπόν! Να στο πω και με νότες: μι λα ρε συ!
theo,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν μπορώ Νανά φέρω τους λόγους που με είχαν "σκάσει" (βάλτο σαν Νο2 στην ατζέντα της ρακο κατ' Άνοιξης), αλλά ένα κλικ πριν το εν και φαλλοί Κω άνοιξα ραδιάκι και σε πέτυχα ΣΕΚ πομπή. Shoot,ήλε,φόνισσα, σου εκ σίγησα και Suzy τη SATO "Στις χαραυγές ξεχνιέμαι" (το θύμα σε αυτό;;;).
Κύσται ραπ ιάσαμε την κουβέντα...
Κι είστε ραπ Ε' ράσα Α' ποτό στου Ντιο...
Η χεσά πυρα Σύμη όμματα και διάβα ζέσαν άμεσα στα τράγου Δία...
(Κι εις terra ήρθαν ή μ' έλυσες...)
Το ράθυμοι θήκες; e-r χύσε η γεροντ' οικεί ανία;;;
Κάτ' ΗΠΑ ω να θυμηθώ! Θα τα π(ι)ούμε άπω κοντά τόσα βάτο Κυριάκο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔις κώλοι κατά στάση η γεροντική ανία και το AlzKaiser (από τις ω μόνιμες μπύρες. Εμπυρία!).