Αποστολή «Α»

Η κυρά Αποστολία (1928-2011) γεννήθηκε στην Ιωνία του Βόλου από πρόσφυγες (Μικρασιάτες) γονείς και πέθανε στο Θριάσιο Νοσοκομείο.

Εγώ στο Ίντερνετ χαμένος και λυτρωμένη εσύ χορεύεις
η μόνη εσύ που με πιστεύεις σαν σου μιλώ μεσ΄στα τραγούδια
τώρα γνωρίζω και με ορίζω και τώρα ψάχνω να΄βρω δίκια
ξέρεις, το δρόμο μου τον βρήκα σαν πέσανε τ΄ αρχηγιλίκια.

Η κυρά Αποστολία έζησε ολόκληρη τη ζωή της ανταποκρινόμενη με πίστη και αφοσίωση στον πολλαπλό ρόλο για τον οποίο (νόμιζε πως) την προόριζε το πεπρωμένο της: Μια εργαζόμενη (καπνεργάτρια) μητέρα, μια καλή νοικοκυρά και μια υποδειγματική σύζυγος (με τα άχαρα παρελκόμενα: υπηρέτρια - καθαρίστρια - μαγείρισσα - νοσηλεύτρια ενός συζύγου-αφέντη, εξ αιτίας του οποίου δεν χάρηκε τη ζωή της).
Η κυρά Αποστολία στην άχαρη ζωή της είχε αντίβαρο τη χαρά που έπαιρνε όταν πρόσφερε χαρά στους άλλους, υπηρετώντας τους, φιλοξενώντας τους, μαγειρεύοντας γι αυτούς.
Πιστεύω πως η ίδια θα ήθελε στη μαρμάρινη πλάκα του τάφου της να γράφει:
«Μια ζωή στην υπηρεσία των άλλων».

ΥΓ.
Πάνο, χίλια ευχαριστώ για το post "ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ..."
Κάλυψες λιτά και ευαίσθητα (έτσι όπως το ήθελα) το γεγονός που λόγω φόρτισης δεν μπόρεσα  να ποστάρω εγώ.
Ακόμα θυμάμαι τη χαρά που έκανε σαν της είπες πόσο πολύ σου άρεσε ο καφές που έφτιαχνε.

Μπούλα, theo και Γιαννάκο, ευχαριστώ και σας για τα ζεστά σας λόγια.
Η κυρά Αποστολία θα χαιρόταν πολύ να σας είχε γνωρίσει, και θα μ' έπρηζε να προσπαθώ να σας καλώ συχνά στο σπίτι της για φαγητό.