και χαίρετ' όλη η βλαχιά, μαζί κι οι βλαχοπούλες;
- Τα κλοπιμαία Κίτσο μου. Οχι όλα, ένα μέρος.
Το δίνουν σα βοήθημα, μαθές φιλανθρωπία
για να τους κοροϊδέψουνε, να τους φιλούν το χέρι
να λένε «κοίτα τι καλοί οι άξιοί μας κλέφτες».
Κι ένα πουλί αλλήθωρο, ένα πουλί φευγάτο
κουνούσε το κεφάλι του κι έβριζε μες στο ράμφος.
- Γίνεσαι φιλελεύθερος, την πίστη σου ν' αλλάξεις
να προσκυνάς κεφάλαιο, να γλείφεις καπιτάλες;
- Πάψε και μη πολυρωτάς γιατί έχω γίνει ήδη
«αριστερός» γεννήθηκα, ξευτίλας θα πεθάνω.
Ο γυαλισμένος ο λαπάς, άσος της κωλοτούμπας
έτρεξε στα εργοστάσια να δώσει συχαρίκια
που πετσοκόβουν τους μισθούς και κόσμο γονατίζουν
«Πού πας ρε βουτυρομπεμπέ, όνειδος και ξευτίλα»
του 'πε πουλί κατάμαυρο από τα πέρα μέρη
κι απέ κουτσούλισε πιο κει. Ούτε για να τον χέσει!...
(δημώδες άσμα του Θ.Μ.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου