Στον ποιητή που παρίστανε το στιχουργό

“Σκέπτομαι πόσο λίγο φωτογραφήθηκε
και πόσες εικόνες μας έχει δώσει…”

 ”Ακόμα πιο φτωχή, η ”από ‘δω μεριά”,
την στιγμή που χρειαζόμαστε όσο ποτέ
την λάμψη των ποιητών
για να αντιμετωπίσουμε την βαρβαρότητα“

(αναδημοσίευση από σχόλια φίλων της Λέσχης )

Φλεβάρης 1848

Μανουέλ Ντουάρντε απ το Πράσινο Ακρωτήρι
ίσως ποτέ και να μη δω το πρόσωπό σου
ωστόσο αν κρίνω απ’ το αιμάτινο γραφτό σου
θα πρέπει να 'ναι γιομάτο από λιοπύρι

Ελμπέρτο Κόμπος, Παναμέζε αδελφέ μου,
ίσως ποτέ να μην ακούσω τη φωνή σου
ωστόσο ασίγαστη θε να 'ναι σαν τη γη σου
αν κρίνω απ τα μηνύματα του ανέμου

Ναϊμ Ασχάμπ από τις όχθες του Ιορδάνη
ίσως ποτέ και να μη σφίξουμε το χέρι
ωστόσο δίπλα μου αγρυπνάει το ίδιο αστέρι
που δίπλα σου αγρυπνάει κι αυτό μου φτάνει

Απόψε σμίξαν τις καρδιές μας σ' έναν έστω
στιγμιαίο συντονισμό ίδιες ελπίδες
καθώς μας φώτιζαν το δρόμο οι σελίδες
από το κομμουνιστικό μας μανιφέστο

Άλκης Αλκαίος (1949-2012)