το βράδυ της σημερινής μέρας του 2011,
κατά τη διάρκεια των λιτανειών της Μεγάλης Εβδομάδας.
Πλήθος κόσμου ακολουθούσε σιωπηλά τον Ιησού
και τους Ρωμαίους στρατιώτες που τον χτυπούσαν με το μαστίγιο.
και τους Ρωμαίους στρατιώτες που τον χτυπούσαν με το μαστίγιο.
Αίφνης μια φωνή έσπασε τη σιωπή.
Σκαρφαλωμένος στους ώμους του πατέρα του,
ο Μάρκος Ραμπάσκο φώναξε στον μαστιγωμένο Ιησού:
«Υπερασπίσου τον εαυτό σου!»
ο Μάρκος Ραμπάσκο φώναξε στον μαστιγωμένο Ιησού:
«Υπερασπίσου τον εαυτό σου!»
Ο Μάρκος ήταν δύο ετών, τεσσάρων μηνών και είκοσι ημερών.
Από το βιβλίο ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Οκτώβριος 2012
ρε γαμώτο
ΑπάντησηΔιαγραφήείναι πολύ "κακά" αυτά που θα είχα να πω...
(δε θα ήμουν τόσο κομψός όσο ο καλός
συνάδελφος E.G)
μπράβο Χρησμέ ! ιδανικό και το
"πάντρεμα" με το σκίτσο.
Κωστή, το μπλογκάκι λατρεύει τα "κακά" σχόλια
Διαγραφήπολύ περισσότερο από τα comme çi comme ça κομψά.
Κρίμα που δεν είπες αυτά που θα 'θελες,
με λόγια δέκα φορές πιο "κομψά" από τα δικά μου...
Ωστόσο, ούτε ο E.G. είναι κομψός, αφού
-με το δικό του τρόπο, βέβαια, και δια στόματος ενός νηπίου*-
μας φτύνει κατάμουτρα:
"Ρε ραγιάδες, ρε κουράδες, πώς ανέχεστε τέτοια ξεφτίλα και δεν αντιδράτε;;;"
(*)Κι ένας κι ευθύς πως αυτή η ελάχιστη σε μήκος λεξούλα, το "νήπιο", είναι σύνθετη:
Νη (αρνητικό μόριο, π.χ. νηνεμία-απουσία ανέμου) + έπος (ο λόγος)
Απουσία λόγου, δηλαδή, αλλά η ορμέμφυτη τάση για αντίδραση
είναι αυτή που κάνει το νήπιο να ουρλιάζει!
"Υπερασπίσου τον εαυτό σου (ρε α-Χριστε)!"
Κι ως γνωστόν (θα το διαπιστώσουμε και τη Μ. Πέμπτη) "με πορδές δεν βάφονται αυγά".
Όπως ούτε ή γαρίδα φτιάχνεται με ψωμιά (ου γαρίδα σίτοι ποιούσι)
Κατά τ' άλλα "Πάτερ, άφες αυτοίς", αντί του "Πάτε RAF (ΕΣΑ φτύεις)"
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΔιαγραφήΚαλώ, κει μένω. Και ποιο καλώ: το σχολείο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕφτά νήπια! Τόσοι υπό ταγή!
Μέχρι κι ο πραγματικός κυβερνήτης μας (ποιός Σαμαράς, ρε;) ο Ράιχενμπαχ, μα σπείρες το ψιλό γαζί...
Διαγραφήεμένα το post μου γεννάει όλα τα αρχέγονα ερωτήματα
ΑπάντησηΔιαγραφήτελικά τον Χριστό, κατά την αθεϊα γιατί τον σταύρωσαν ;
τον θεωρούσαν επικίνδυνο και ήταν ;
επειδή δεν πίστευε στα είδωλα ;
επειδή ήταν πιο προχωρημένος απ' την εποχή του ;
για τις φιλοσοφικές του ιδέες ;
γιατί έπρεπε να σταυρώσουν κάποιον για να ξορκίσουν την αντίδραση του κόσμου στον φαρισαϊσμό και στην υποτέλεια ;
επειδή δίδασκε ;
επειδή μιλούσε για την ουράνια βασιλεία ;
επειδή μιλούσε γι αγάπη και δικαιοσύνη ;
γιατί τον φοβόταν ;
η αντίδραση του Μάρκο ήταν μια δυνατή αντίδραση,
όσο δυνατή μπορεί να είναι μια συγκίνηση μπροστά σε κάτι ανεξήγητο
όπως ανεξήγητη είναι η ταύτιση,
ο φόβος και η μαρτυ-ρία της αλήθειας
http://www.youtube.com/watch?v=G1-AH6dtc88
Μπουλίτσα, σέβομαι τις "απορίες" σου
Διαγραφή(βάζω εισαγωγικά επειδή νομίζω -διόρθωσέ με αν κάνω λάθος- πως τις έχεις ήδη απαντημένες)
και πιστεύω πως μόνο οι προκατειλημμένοι (προκάτ ή λυμένοι) δεν "βλέπουν" όσα "δεν φαίνονται".
Κι επειδή ο χώρος των σχολίων ενός μπλογκ δεν προσφέρεται για μακροσκελείς αναλύσεις
(αν και όσες φορές έχω καταφύγει σ' αυτές -σα φταις και σα φταίω- γίνομαι φλύαρος)
δες προς το παρόν αυτό το απίστευτο καραγκιοζιλίκι με τον αρχιτράγο και την τρισάθλια στρατιωτικοπολιτική κουστωδία σε φιέστα μεσαιωνικού τύπου. Μετά, αν θέλεις, ρίξε μια ματιά σ' αυτή την ενδιαφέρουσα άποψη που θα λύσει αρκετές από τις απορίες σου.
Στη συνέχεια τα λέμε πιο αναλυτικά σ' ένα καφέ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΆδικο είχε ο πιτσιρικάς, αλλά ως παιδι συγχωρείται.
Και είχε άδικο διότι τον ευατό του υπερασπιζόταν ενώ τον μαστίγωναν , τον εξευτέλιζαν κλπ.
Διότι ο εαυτός του ήθελε να γίνει θεός. Δίχως όμως την πρώτερη σταύρωση, του είχαν πει, πως αυτό ήταν αδύνατο. Οπότε, μπρος στο θεϊλίκι, τι είναι και λίγα μαστιγώματα;
Αυτός, λοιπόν, μέσα στην τρέλα του, τον εαυτό του υπερασπιζόταν και δικαίως. Η δική μου απορία είναι , εμείς (όχι όλοι ευτυχώς) γιατί υπερασπιζόμαστε αυτόν;
Υ.Γ ΖΗΤΩ Η ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗ!
Φυσικά υπερασπιζόταν τον εαυτό του ο Μάρκος και στο μυαλουδάκι του φαινόταν αδιανόητο που δεν έκαναν κι οι άλλοι το ίδιο. Απλά ο πιτσιρικάς δεν ήταν φλύαρος (όπως εγώ) για να πει:
ΔιαγραφήΕμπρός Χριστέ, μη σκύβεις το κεφάλι
δεν είν' ο μόνος δρόμος Ανάσταση και πάλι!
Αλλιώς και πάλι το Σταυρό θα τον σηκώνουν ΑΛΛΟΙ.
Δεν γνωρίζω τη συνέχεια στην αφήγηση, αλλά φαντάζομαι το Μάρκος να κοιτάζει τους τριγύρω και να λέει:
Κι εσύ πιστέ, μη σκύβεις το κεφάλι,
δεν είν' ο μόνος δρόμος κερί και μανουάλι...
Οι piss-tea δεν έχουν να χάσουν τίποτε εκτός από τις αλυσίδες τους...
Διαγραφήθα ήθελα να το ξαναδιαβάσω
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, να το 'ξανα διά βάσεις.
ΔιαγραφήΚι έχω κι άλλο ένα (με Γάλλο αλλά διά φωτιστικό) να σου προ Τήνο.
Δένδια βάζουμε top ass, χα!
Διαγραφή