Canta Αντώνη, κάντα κεφάτα...

Αντώνη Κάντα, κάντα και φάτα. Κάντα κεφάτα με κέφι και τραγούδι: Canta Moreno, κάντα! Μωραίνω αεί γηρασκόμενος γκόμενος που κολλάει σαν βδέλλα όπως ο Καρβδέλας (ο αηδιαστικά άδων αοιδός) με σχέσεις σαν της Βίσση. Σαν τις σβήσει απ’ τη ζωή του, οχυρώνεται στον αχοιρώνα του με μια τρελή φούρια στα φρούρια με καινούργια παντζούρια για λιγούρια. Βουρ για γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια  κι ας έρθουν γεννητούρια και μωρουδιακά πανιά από την Πάνια την Ανίτα. Αν ήταν η Amita πίτα θα τη βάζαν σε μαρμίτα κι όχι σε κουτί. Και τι κουτί! κουτοί κουτόφραγκοι… Κι ούτε φράγκο για το πολιτικώς κυνικό πολιτικό σκηνικό και τα λοιπά ύπατα αξιώματα. Ή πάτα άξιο ΜΑΤά που αυτά τ’ αφομοιώνει και τον τάφο του μειώνει για να κάνει οικονομία. Εικών ομοία με αυτή που διαβάζουμε στην ιστορία του τόμου “Ν” της μάνας του Γιωργάκη, που αρχικά μάς πούλησε το γιό της κι ύστερα άρχισε να πουλάει μέχρι και τα μαγιό της! Αχ Μαργαρίτα, μαγιό πούλα, αχ Μαργαρίτα μάγισσα...
μα άργησα κι άρχισα να πουλάω και τα σερβίτσια τώρα. Σερβιτόρα χωρίς συστάσεις και δεδομένα. Γκαρσόνα non data, Ρersona non grata, ο σώζων εαυτόν σωθήτω κι ως όζων εαυτός ωθείτο στο καθ’ οικείο καθίκιο που λέει και το απολυτίκιο για τον «απολιτίκ» υιό, γαμώ τη Μπίστη μου που όλο αναζητά το νόστιμον ήμαρ. Είπαμε, όπου να 'ναι "έσσεται ΗΜΑΡ" για να χέσετε ΔΗΜΑΡ. Μα, το παράχεσ’ ο μαλάκας αν και του το ‘πα: Ράχες=σώμα λάκκας και τώρα ψάχνει ανάμεσα στους βρυκόλακες να βρει κόλακες εκ των ων ουκ άνευ εκ των όνου Kahn “F” (France). Φραγκοφονιά Κάιν, μη σκοτώνεις τον Άβελ. Το να βελτιώνεις τα οικονομικά των τραπεζών, βρε ζώον, σημαίνει της ζωής την παύση. Pause να ‘σαι Kahn, no ΝΑΤΟ, ΝΔ, δις στον κόσμο μ’ άλλα ΜΑΤ-Χ.Α. Στρατευμένε στον καναπέ, εκπαιδευμένε μου τηλεθεατή, πώς να σε κάνω να τον δεις τον κόσμο μ’ άλλα μάτια; Τα μαλαμάτια της ζωής τα έκανες κομμάτια, καναπεδευμένε τηφλεθεατή μου.

Και μετά μου θέλεις και ευχές κι εμετά, παναθεμάσε… Ποια Καλή Χρονιά μου εύχεσαι, και για ποιες ελπίδες μου μιλάς, όταν ο νέος ..έτος μπαίνει με τα γενέθλια του Μπένι; (μεγάλοι οι χάροι του!) «Αρχή μου, νιά (νέα μου αρχή) κι αχρεία χρονιά, ψιλή μου δεντρολαμογιά, κι αααρχή- κι αρχή διά νέο χρόονο, εκ ληστειας απλυσιά με τ’ άγιο βρώμο…» Τα ‘θελες και τ’ άκουσες, καλή μου Νίτσα, που θα ‘λεγε κι ο Νίτσε.  

Τάδε έφη Ζαρατούστρα, τα ‘δε κι η Σαμαροπούστρα -πού-στρα-βωσε το μάτι του, ο άρχοντας του λουκέτου, Sir Lock Holmes και φωνάζει τον μερακλή Ηρακλή Στουρναρό, τον maximum (μέγιστο) μάγιστρο με το μαγικό οίστρο, στου Μαξίμου το χωλ:  -“Hold on, Γουώτσον. What’s on? Τι τρέχει μ’ εκείνο το γιάπη τον κατσαπλιάπη της γνωστής λυκογενείας των Καραμαχλίδων με την αχλύ των χλιδάτων;”   -“Τι να πω, εφέντημ’, έντιμε Αντώνη; Τόνοι από ανοησία και μαλακία στη Μαλασία, λέει, τον είδαν με μια κουφάλα στην Κουφάλα Λομπούρ, κι όλο μπούρδες λέει, γι αναψυχή επειδή η ψυχή του ζει ένα δράμα. Δράμι μυαλό δεν έχει αυτό το παιδίο. Top αιδοίο μας έχει εκθέσει σ’ όλη τη Βορειοαλλαντική Συμμαχία…”  -“Ατλαντική, Γουώτσον! Watch on, πρόσεχε τα λόγια σου να σε προσέχουν τα λαμόγια σου, πριν καταλήξουμε να γράφουμε ποίηση στις φυλακές του Άλαμο… Άλλο εις Άλαμο ποίηση κι άλλο η σαλαμοποίηση.”

Ναι, καναπεδευμένε μου: «Ό συ μισείς ετέρω μη ποιήσης», δηλ. όσοι μισήσετε, ρωμιοι, ποιήσεις του στυλ «as “deady” style writing has daddy Stalin right think.» Όπως πολύ χαζό βιολί είδες, πολλοί χαζοβιόληδες ασπάστηκαν (κι ας σπάστηκαν) τη σοφία του συγγραφέα σ’ υγρά φαιά από την Βραζιλίαν (που βράζει λίαν ευκόλως) Πάουλο Κοέλιο, στην άρση βαρών των χοίρων σε ναούς (ναοίς χοιροι ζετέ) να ισχυρίζεται: «Όταν θέλεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις».

Α, φτύνε σοφία! Ναι, αυτή είναι σοφία! Όλα είναι θέμα μιας σφοδρής επιθυμίας. Αιδώς είν’ έπος εδώ συνεπώς  ο ρόλος μας τελειώνει κι ας αναλάβει να συνωμοτήσει ωδή ευθυνών σύμβουλος της Toshiba στο σύμπαν, με τις γνωστές σκευωρίες για ένα άλλο σκεύος πλαστικό (για τάπερ έτερο) για τα περαιτέρω μέσω του Ίτερ.

Tι μας λέει η τουϊταρισμένη (e-tweet: Άρης μένει!) απάντηση;

“If  ATE task at ass-ass, e-part ETA, hopla!” (Μerde or Gun, που θα ‘λεγε κι ο Ερντογκάν)

Γι αυτό σου λέω, Αντώνη… Κάντα κεφάτα, με κέφι, με τραγούδι μέτρα Γουδη: Canta Moreno, κάντα! Μωραίνω…