Μελιγαλ...Oh, ya!

Αν μια φωτο αξίζει χίλιες λέξεις,
οι δυο γελοιογραφίες του Ιωάννου, αξίζουν δυο χιλιάδες άρθρα

Τα λόγια είναι περιτ τά   την ώρα που γνωρίζουμε, μοιάζουν με περιτ τώματα που χρόνια τα μυρίζουμε...

Επειδή ξέρουμε γιατί μας λείπουν...

“Απ’ όλους όσους μας λείπουν, μένουν κάτι λίγες φωτογραφίες, φέτες ζωής που καταψύχονται τη στιγμή του “κλικ”, ενώ η ζωή συνεχίζεται, η ίδια ζωή που μας μάζευε όλους στον κήπο του σπιτιού, δίπλα στην ψησταριά, με την αυλόπορτα ανοιγμένη διάπλατα (…)
Κι αν μας λείπουν, δεν είναι επειδή έτσι το θέλησε η τύχη ή τα καμώματα ενός πληγωμένου θεού. Μας λείπουν γιατί τόλμησαν να προτείνουν μια ζωή καλύτερη απ’ την αγελαία. Μας λείπουν γιατί είπαν πως ψωμί θα υπάρξει ή για όλους ή για κανέναν. Μας λείπουν γιατί άναψαν ένα φως μες στο σκοτάδι, έντονο ή χλωμό -δεν έχει σημασία- γιατί η λάμψη του μας οδηγεί. Μας λείπουν γιατί στο μισοσκότεινο δωμάτιο ζύγωσαν το κρεβάτι του παιδιού, το χάιδεψαν, άφησαν στο μέτωπό του το αστεράκι του ήσυχου ύπνου, κι όταν βγήκαν από κει και πέρασαν στη δράση, το έκαναν ξέροντας πόσο πολλά είχαν να χάσουν, και το έκαναν με την αποφασιστικότητα αυτού που ξέρει ότι έχει δίκιο (…)
Ανδρώθηκαν τη χειρότερη εποχή κι έκαναν ό,τι μπορούσαν να την κάνουν να είναι η καλύτερη. Ανακάλυψαν ότι η Ιστορία ήταν μια απάτη, κι έγιναν σοφοί για να την ξαναγράψουν με την καλλιγραφία της αξιοπρέπειας. Ήταν προορισμένοι να θριαμβεύσουν, και προτίμησαν να είναι μοναχικοί. Πέταξαν από πάνω τους το πετσί της πατρίδας κι έγιναν μέλη της μεγάλης ανθρώπινης οικογένειας (…)
Ας μάθουμε να ζούμε μ’ αυτούς που μας λείπουν, επειδή αποτελούν κομμάτι μας, επειδή ξέρουμε γιατί μας λείπουν, κι επειδή την απουσία τους την αναπληρώνουμε με καμάρι”.

Λουίς Σεπουλβέδα, Να μάθουμε να ζούμε με τις απουσίες

Σιγά μην απεργήσω

Με Γάλλοι έλυνες πωλητικοί: Γιωργαντώνης Παπασαμαρέου

Γιωργαντώνης Παπασαμαρέου

 «Όπως ήδη έχω αναφέρει στην επιστολή μου της 23ης Νοεμβρίου 2011, το Κόμμα μου, η Νέα Δημοκρατία, έχει δεσμευτεί για την επιτυχία των στόχων του Προγράμματος Σταθεροποίησης, των βασικών πολιτικών του καθώς και της εφαρμογής τους. ο ίδιο ισχύει και για το Μνημόνιο/Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Συμφωνία (MoU/MEFP) που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο την περασμένη κυριακή, με μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.

Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα, θα παραμείνει προσηλωμένη στους στόχουςε και τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο και τη Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.» 

Αντώνης Σαμαράς

«Αναγνωρίζουμε ότι, για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων και των βασικών πολιτικών, θα χρειαστεί πολιτική βούληση και αποφασιστική εφαρμογή των πολιτικών για πολλά χρόνια.

Σε περίπτωση εκλογής μας ως επόμενη κυβέρνηση, θα παραμείνουμε σταθερά προσηλωμένοι στην αποτελεσματική υλοποίηση των στόχων του Προγράμματος που περιγράφονται ανωτέρω, και όπως καθορίζονται λεπτομερώς στο Μνημόνιο (MoU/MEFP).»

Γιώργος Παπανδρέου

King's ωρες και θεράποντες ιατροί

Εις αγωγή   
    Η ανάγνωση με τη μία κάθε πτυχής αυτής της πτωχής πλην τιμίας πτυχιακής εργασίας
θεωρείται εισέτι μία τιμία γνώση, αφού τη μία ζει, την άλλη δε ζει. Μοιάζει δε με διάβαση όπου οι λέξεις
σε διάβα στερούσαν άγνωστες, σε διαβαστερούς αναγνώστες, υπηρεσίες
και δημιουργούνται τόνοι πυρετών των υπηρετών στα ύψη, λες κι είχαμε υψηλές θερμοκρασίες.
Γι αυτό και υπάρχει τάση μίας τήξης από τα σημεία στίξης.
Συμπεράσματα εύλογα για όποιον τα ευλογά· θα έλεγα “έλλογα”,
ανάλογα με τ' αλόγου γνώσεως. Και αν αγνώς τιμούνται οι λέξεις,
ανοίγουν οι ορίζοντες και αναγνωρίζονται σα να γνωρίζονται από παλιά,
όπως η γνωστή-άγνωστή μου Άννα Γ. νόστιμου αναγνώστη μου. Στο λέω
για να μη δεις τάσεις και να μη διστάσεις να εισέλθεις στη γνώση
μετά βαΐων και σκλάβων. Ειδικά στις πιο λογικές από τις εκλογικές Κυριακές
των Βαΐων, που το κόμμα μετρά βαϊα (πτώμα νίκη…) και με τραβάει απ' το μανίκι.
Για τον ίδιο λόγο λέω με νάζι πως πλεονάζει πλέον να ζει ακόμη κι ένας επιπλέον Ναζί
στο “ναό της δημοκρατίας”. Φοβού τους τόσο δα ναούς και Γιούρα φέροντας.
Είμαστε εξόριστοι στην Ικαριά, καρδιά μου, και πρέπει να 'χουμε σαφή διακριτικά
σα φίδια Κρητικά. Άλλωστε αυτό το μήνα μοιάζει σα να το λες σ' Ανατολές,
αφού τον Αύγουστο δεν υπάρχουν οι Δύσεις δια Τήνο, ντε, όπως διατείνονται
μερικοί στην Αμερική, χωρίς βασιλική μπέρτα με αντίλαλο–echo,
για τις ώρες των βασιλέων, βάσει λεόντων που
θεραπεύουν θωπεύοντας κάθε θέρος το θηρίο του αγγλικού θυρεού.



“King's ωρες και θεράποντες” - Ου μπέρτο ΕΚΟ, echo...echo...echo...echo...

Ώδινεν λόρδος και έτεκεν Μυν-τελετών Μίντλετον. Ναι, η μυς ποντικομαμή Μις Kate Μiddle ετών (που θα πει Μεσαίωνας), άνευ μαμής έτεκε σε τεκέ. Όχι για χάρη της, αλλά για χάρη του αγγλικού θρόνου και για χάρη του πρίγκηπα Χάρρυ, έτεκεν τον τρίτο διάδοχο στην Αίθουσα του θρόνου της Ζωής που δεν έζησα Βίον ανθόσπαρτον με Λάμψη φωτός του κώλου, κυνός Φώσκωλου.
      Διάδοχος δια δοχείο πτυέλων, φλεμάτων και αγγλικών φλεγμάτων. “Φτού, να μην αβασκαθεί, φτου και ξαναφτού!”, δόστου κι έφτυνε το μωρό να μην αβασκαθεί, ο αββάς-καθίκι, ο μωρός της αγγλικανικής εκκλησίας. Εκκλησιαστική μούσα κι έκλυση αστικής mousse και αίμα, μούσκεμα από τα πτύελα το μωρό, που ήταν απροσδιόρ

Ξυλο, car, βουνα

Αντιγραφή από το εξώφυλλο Silent Corner At The Empty Stage- Peter Hammill (ξυλοκάρβουνα σε κανσόν 90Χ90 εκ., 1986)

A kiss στον Όττο

Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η φτώχεια κάνει κρότο
σε χώρα δούλων εταξίδεψα και φέτος
ψάχνοντας να 'βρω τους κατάλληλους Ναζί
Εκεί στο Νότο,
και απορώ που δεν μου ρίξανε μπουρλότο
να δουν τη μούρη μου να σκάει σαν βαρελότο,
είν' τελικά οι Έλληνες πολύ χαζοί...
Εκεί με τρόμο
έκλεισε ο Δένδιας της Αθήνας κάθε δρόμο
κι έβγαινα νύχτα μη μου ρίξουνε μολότοφ
να πάω να βρω του Σαμαρά το μαγαζί

Ποια πόλη, ποια χώρα
μου ‘λαχε, Άγκελα, για να τους πάω δώρα;
Σωπαίνεις, κοιμάσαι
και παραμύθι για τις εκλογές πουλάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
και ποιος Στουρνάρας σπρώχνει το καρότσι τώρα…

Εκεί στο Νότο
εκεί μου κλήρωσε να έρθω, ρε γαμώτο
κι όσα χωράνε στο καρότσι φέρνω δώρα
χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς
Πολλά καντήλια
βρισίδια και γαμοσταυρίδια άκουσα χίλια
μα έγραψα στ’ αρχίδια μου τα βογγητά τους
αφού είμαι άρρωστος εξουσιομανής

Ποια πόλη, ποια χώρα
με υπηρέτες σαν το Σαμαρά, τη Ντόρα;
Τους κλέβεις, τους λιώνεις
και παραμύθι για ανάπτυξη πουλάς!
Ποια πόλη, ποια χώρα
έχει σειρά για να τηνε κουρσέψω τώρα;

Εκεί στο Νότο...

Γιατί σκληρίζουν τα γουρούνια;

FREE SAKKAS NOW

Μ' αυτούς τους λίγους στί­χους του Πά­μπλο Νε­ρού­δα,
ο Κώ­στας Σακ­κάς απο­φά­σι­σε να κλεί­σει την ανα­κοί­νω­σή του από τις φυ­λα­κές.
(Δεν είναι τυχαίο που οι λέξεις SAKKAS και NOW
διαβασμένες αντίστροφα, λένε: SAKKAS WON)

Ε, μα!...