Το κάρμα του βολευτή

Ξύπνησε κι ήθελε αυτό που ιδρωμένος βρήκε

στον ταραγμένο ύπνο του. Όνειρο τολμηρό

στόχο να βάλει. Κι η τρελή ιδέα που του μπήκε,

γρήγορα, σχέδιο έγινε κρυφό και πονηρό.

Σκέφτηκε πως με δανεικό χρήμα και υποσχέσεις        

ψήφους πολλούς θα μάζευε να γίνει βουλευτής

”Η Ελβετία ιδανική χώρα για καταθέσεις…”

είπε, καθώς ντυνότανε. Και, να ο πολιτευτής!

Δημόσιες σχέσεις άρχισε με ειδικές κινήσεις

και υποσχέθηκε σ’ αυτούς που του ‘λαχαν μπροστά

ρουσφέτια. Μα τα ονόμαζε ”κοινωνικές ρυθμίσεις”

και τ’ όνειρό του έπαιρνε και σάρκα και οστά.

Μπήκε στη λίστα δίνοντας μίζα στον αρχηγό του,

βρώμικο αγώνα έδωσε, τάζοντας ”προκοπή”

κι έφτασ’ η ώρα, κάποτε, στο κοινοβούλιό του

μαζί μ’ άλλους βρωμιάρηδες να πάει να ορκιστεί!

Λαμέ γραβάτα, κουστουμιά, το χέρι στα ευαγγέλια

μα ένοιωσ’ ένα φούσκωμα και βάρος στη κοιλιά                       

μόλις που συγκρατήθηκε μην προκαλέσει γέλια                        

και στου βουλευτικού WC πήγε την αγκαλιά…         

Με ζόρι εξωτερίκευσε τη μέσα του ”αξία”                      

-έργο εθνοσωτήριο- και μ' έντερα αδειανά                            

το καζανάκι γύρεψε σ’αυτή την ”πανδαισία”                                          

μα τότε ξάφνου άρχισε στο στήθος να πονά.                                      

Με μάτια που γουρλώσανε και μούρη ιδρωμένη                                     

σε μια αλυσίδα πιάστηκε κι άκουσε τη ροή                                               

του καταρράκτη• κι ένοιωσε πως το νερό ξεπλένει                              

μαζί με τις ”αξίες” του, την άθλια του ζωή.

Είπε: ”τα πάντα έρχονται σ’ αυτόν που περιμένει

κι είν’ η ζωή μου έτοιμη στο χρήμα να πνιγεί ”

μα ίσα που πρόλαβε να δει πόσο άδοξα πεθαίνει

κι απότομα σταμάτησε η καρδιά να λειτουργεί.

Μες στα σκατά που διάλεξε για αξίες στη ζωή του

του έμελλε να παραστεί για έσχατη φορά

και οι βρωμιές που έκρυβε η κάθε κίνησή του

συνόδεψαν το τέλος του: Μπόχα κι αποφορά !