Ομάρ Καγιάμ

Διαβάζοντας ή ακούγοντας στίχους σαν κι αυτούς που έχουν γράψει κάποια απίστευτα μυαλά, νιώθω πως το δικό μου στυλό δεν έχει μελάνι… ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ, το γαμημένο!… Ή, όπως λέει κι ο Νιόνιος "όλα εκείνα που αγαπώ, είν' αλλουνών κι αλλοιώς φαντάζουν"
Παρ' όλα αυτά, στον Ομάρ Καγιάμ , που λάτρεψε το κόκκινο κρασί, τις γυναίκες και την ελευθερία της σκέψης, αφιερώνω τούτο το ρουμπαΐ *:

Λέω στην καρδιά μου, όποτε γλυκό κρασί τής τύχει

” Όρμα, καρδιά μου !… Η γλύκα αυτή δεν έρχεται στην τύχη”

κι αυτή, γεμάτη από κρασί, το ”Όρμα, καρδγιά μ΄” το παίρνει

και το γυρίζει ”Ομάρ Καγιάμ”, γιατί αγαπάει τους… στίχοι 
 

* Στην Περσική λογοτεχνία, ρουμπαΐ (πληθ. ρουμπαγιάτ=ρουμπίνια?) λέγεται το τετράστιχο που έχει τον 1ο, 2ο και 4ο στίχο να ομοιοκαταληκτούν, ενώ ο 3ος είναι ελεύθερος.