Τηλεοπτικός όρθρος βαθύς...

-Παναγιώτη, να έρθω στη Σαλονίκη να σε στηρίξω; ρώτησε δειλά ο Αντωνάκης
-Να κάτσεις εκεί που κάθεσαι! άστραψε και βρόντησε ο Πανίκας.

-Μα...

- Δεν έχει μά και ξεμά! επέμεινε ο Πανίκας, στερώντας από τον Αντωνάκη τον καταλογισμό στο ενεργητικό του μιας τουλάχιστον επιτυχούς επιλογής μετά και την "πατάτα" του μικρού Βασιλάκη...
..................

Κι ύστερα ήρθε ο έρωτας...

-Την αγαπώ, τη θαυμάζω και υποκλίνομαι στο δυναμισμό της, στην ειλικρίνειά της και στην συνέπεια που δείχνει η ίδια και το κόμμα της, άρχισε την ερωτική εξομολόγηση ο Πανίκας (με μπόλικο πολιτικοερωτικό σάλιο) τη στιγμή που ο δημοσιοκάφρος με τα μεγάλα Αυτιά παρουσίαζε στο πάνελ τη Λιάνα. Κι η γνωστή μαρξίστρια άρχισε να χαμογελά με τόση  ικανοποίηση, που ο τηλεσκηνοθέτης, για να χωρέσει το χαμόγελό της, αναγκάστηκε να μετακινήσει το κάδρο δεξιότερα(...), πετυχαίνοντας ταυτόχρονα και την δημιουργία ανάλογης ατμόσφαιρας.
-Έτσι κι αλλιώς αυτό που μας ενώνει όλους είναι ο κοινός μας αγώνας ενάντια στη διαφθορά, την πρό και μετά Μνημονίου, συνέχισε ο Πανίκας με το γνωστό του απύθμενο θράσος και το ανεπανάληπτο υποκριτικό του ταλέντο.
-Κι εγώ σ' εκτιμώ, Παναγιώτη, και συμφωνώ για όσα είπες περί Μνημονίου, ανταπέδωσε τις φιλοφρονήσεις η Λιάνα, γράφοντας εκεί που δεν γράφουν οι σερβιέτες τους μαρξισμούς- λενινισμούς και λοιπές μαλακίες που λένε δήθεν πως "όταν σε επαινεί ο ταξικός σου εχθρός, κάποιο λάκκο έχει η φάβα..."
[Εξ άλλου η Λιάνα ποτέ δεν ξεφεύγει από την ιδεολογική πορεία που χαράζει το κώμα της. Μόλις πριν λίγες μέρες άκουσε την Αλέκα μεθυσμένη από τους αριθμούς(!!!???) να διαπαιδαγωγεί τα εργατικά και λαϊκά στρώματα για την ανατροπή  του συσχετισμού δύναμης (προφανώς δια μέσου της κάλπης), ως απαράβατου όρου για το άνοιγμα του δρόμου προς την κοινωνική και την λαϊκή ευημερία!]

Σ' ένα τέτοιο κλίμα φιλοφρονήσεων ο Πανίκας πήρε τα πάνω του:
-...κι αν ποτέ κάνω λάθος -άσε  που δεν κάνω, αλλά να·  λέμε...ΑΝ ποτέ...- θέλω να με συμβουλεύει η Λιάνα! είπε ο Πανίκας στον δημοσιοκάφρο, υποχρεώνοντας τον τηλεσκηνοθέτη να μετακινήσει ακόμη δεξιότερα το κάδρο, μπας και χωρέσει το τεράστιο πλέον χαμόγελο της Λιάνας...

Αυτά και άλλα πολλά για όσους "τσίμπησαν" πως η νίκη του οινοποιού, από Δευτέρα και ως δια μαγείας θα διαλύσει τη μπόχα του Θερμαϊκού και της ευρύτερης περιφέρειας. Μια μπόχα που, μπορεί να ελέγχει -πάντα με τη βοήθεια του θεού- "ποιός θα δει ή όχι δημαρχείο" αλλά και που μετά τις ευχαριστίες του νικητή προς το παΣΟΚ και τη Ντόρα, μας θύμισε να μη βιαστούμε να πετάξουμε τις αντιασφυξιογόνες μάσκες.

Ο βόθρος είναι βαθύς...