«Όποιος φοβάται να κυκλοφορήσει να πάει σπίτι του», ήταν το σχόλιο του Βαγγέλη Μεϊμαράκη για τους βουλευτές που δηλώνουν ανήσυχοι από τις αποδοκιμασίες και τους προπηλακισμούς συναδέλφων τους από πολίτες. «Αυτοί που φοβούνται είναι οι ντιντήδες, όπως είπε ο Φαήλος [σ.σ. Κρανιδιώτης], οι φλώροι, που λέγαμε εμείς, οι φλούφληδες και οι σαλονάτοι, που λένε κάποιοι άλλοι. Όταν ασχολείσαι με τα κοινά δεν έχει φοβάμαι", είπε στο ραδιοφωνικό σταθμό της ΝΕΤ ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρόεδρος του ινστιτούτου "Κωνσταντίνος Καραμανλής".
(από τη χτεσινή Ελευθεροτυπία 3/6/11)
"...Σε αντίθεση με την διάχυτη κοινή αντίληψη ότι οι ομάδες ανθρώπων που ασχολούνται επαγγελματικά με την παρανομία αποτελούνται από άτομα με προβλήματα απειθαρχίας και ανυπακοής, στην πραγματικότητα διακατέχονται από μια ιεραρχική δομή απαρέγκλιτης και βίαιας εσωτερικής πειθαρχίας. Κρίσιμης σημασίας στη συντήρηση του κλίματος υπακοής στην θέληση του συνόλου σε ομάδες όπως αυτές των χούλιγκαν, των παρακρατικών ομάδων κρούσης, των μαφιόζων, κλπ, είναι η αναγωγή της εγκληματικής συμπεριφοράς σε νόρμα, απ' την οποία η παρέκκλιση συνιστά πράξη δειλίας, ανανδρίας, προδοσίας των υπολοίπων εγκληματιών, κλπ. Σε περιπτώσεις που το ηθικό κάποιων μελών της εγκληματικής ομάδας πέσει λόγω του φόβου τιμωρίας, είθισται οι πιο έμπειροι ή αιματοβαμένοι των εγκληματικών αυτών οργανώσεων να εξευτελίζουν όλους όσους παρουσιάζουν σημάδια αμφιβολίας για το εχέφρον της συμμετοχής τους στην ομάδα, αποκαλώντας τους με διάφορα υποτιμητικά επίθετα "της πιάτσας", θυμίζοντάς τους, με τρόπο συνάμα επιδεικτικό και εκφοβιστικό, την εξ ορισμού ειδεχθή και αποτρόπαια φύση του επαγγέλματος το οποίο ακολούθησαν, και προβάλλοντας τη δική τους άφοβη αναλγησία ως παράδειγμα προς μίμηση."
«Συνοπτικό εγχειρίδιο εγκληματολογίας», αγνώστου συγγραφέως, Πάτρα, 1989.(από το Radical Desire)
Τα cyber άσματα δει κάσας, αλλ' άσπρο σεξ etais τα σχόλια: Οι ναοί ΣτΕ βγαινει κει ειμή ΝΕΤ έστω σπίτι.
(άμα βγείτε έξω, ο με ήμαρ Άκης θ' ass ass γα..., όπως είν' ηθη ζει τελευταία...)
Ass τι τρέμετε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΆστη Τρέμη ντε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα παιδιά κάτω στον κάμπο
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα παιδιά είναι εντάξει
ΑπάντησηΔιαγραφήboula,
ΑπάντησηΔιαγραφήΟρέ, αεί ερμηνεία τής Λυδίας Σέρβου. Δεν την ήξερα. Tks.
theo,
Put on αίμα. Θες το σύνδεσμο στα σχόλια;
Καλό ρύζι "Κως". Πολύ καλό!
Η Μέκκα loss, μα θυτης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠοτέ δεν αμφέβαλα γι αυτό!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι μόνο το γεγονός ότι έχεις γράψει (και δημοσιεύσει) άπειρα κείμενα χωρίς ούτε ένα (το ξαναλέω: ΟΥΤΕ ΕΝΑ!) ορθογραφικό λάθος, έτσι για δείγμα, ρε αδερφέ!...ε, κάτι λέει! (εμένα τουλάχιστον μου έχει κάνει τα νεύρα κρόσσια! -υποθέτω και σε πολλούς φιλολόγους...)
Αντίθετα· εγώ έχ' ωδείο τα hit ηττες: Την αργή Καίτη ποιώ αργή. Να σκεφτείς πως ο Πάνος -έχοντας απηυδήσει με την αντιληπτική μου ικανότητα- μέχρι κι ένα πανάκριβο βιβλίο με τη γλώσσα HTML μου χάρισε, αλλά... ΔΕΝ!
(βιβλία html με έχετε προδώσει
μα μία boula βρέθηκε στον κόσμο να με σώσει)
boula, θενκς για το λιτό κι απέρριτο μαθηματάκι.
(μέσα στα απλά είν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές)
Είσαι υπέρ βολικός...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου 'χα ριζοτο α κωλου Θωδη. Στιχο απω top Ρωσε χεσ' "Perry's ταιρι":
Δεν είμαι η Beyonce, ψήφισα τον Καμίνη
στάχτη και Burberry όλη η Αθήνα ας γίνει.
Chef χάριστο! Κι αν τα πω δίδω:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι παίδες εν καμίνι ή πέρδεσαι Καμίνη
Ίτε παίδες σελίνων είτε πέρδεσαι λύνων.
Ο Καμίνης θα είναι για πάντα ο Beyonce του 'πα, shock! Και να γιατί:
Obey once, obey forever!
(Αν περιμένεις απαυτών ζήσε Μπέη μου να φας τριφύλλι...)
Κι εμετοί ευκαιρία:
Η λέξη μπούρμπερη (ή μπούλμπερη) μάλλον προέρχεται από την παραφθορά της μεσαιωνικής (ή ρωμαϊκής εποχής) λέξης pulvo, pulveris=σκόνη, κονιορτός.
(Το άκουσα από τη Ντίνα την καμπαρετζού, εξ ου κι η cabareΝτίνα "Burberry")
Είμαστε τ' άβουλα ράσα όπως lay if ηλοσοφία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΛεων αβγα lock a ρέκλα στην Εγνατία, είμαι συνιδιοκτήτης της όπως ο Mickey της Αριστοτέλους.
Τι λεσι εισαι;
Animae lay???
ΑπάντησηΔιαγραφήΜωρέ και λεκάνη θα 'βγαζα μπροστά στο Συντριβάνι!
Να χέζω και να με κοιτούν κι οι δυό οι τσαρλατάνοι.