οιδύσεις από τα ΜΜΕ

Πριν δυο βδομάδες, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν, κατάφεραν και στρίμωξαν τον Μπιν Λάντεν και ήταν θέμα ωρών να τον συλλάβουν… Όμως, στο τσακ, ο τρομοκράτης ξεγλίστρησε και πάλι!… φτου και ξανά φτου!

Ο πλανητόρχις αποφασίζει, λοιπόν, προκειμένου να ενισχύσει τις στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή, να στείλει μερικές χιλιάδες στρατιώτες (ως επί το πλείστον από την περιοχή της Λουϊζιάνας κι από άλλες φτωχικές περιοχές με υψηλή ανεργία· αλλά ας μην το κάνουμε θέμα...), με στόχο τη σύλληψη του επικίνδυνου τρομοκράτη. Όχι πως ο πλανητόρχις δεν είναι φιλειρηνιστής· αλίμονο!.. Νόμπελ Ειρήνης πήρε ο άνθρωπας, αλλά "φτάσαμε στην πηγή και νερό δεν ήπιαμε. Λίγη προσπάθεια, ακόμη και… πού θα πάει; Θα τον συλλάβουμε, το Bush tea!"


 Το παραμύθι είναι γνωστό και καλοστημένο.

Statue of Liberty (Limp per tea)

Τα αμερικανικά ΜΜΕ, ορμηνεμένα από τα γεράκια George Bush(THE butcher), Condom-lisa Rice(Κοντο..λύσσα), Dick Cheney (Μόμπυ Ντικ Τσένι), Donald (Ντακ) Rumsfeld κ.λ.π., μεταδίδουν τις "ειδήσεις" που "πρέπει" (στη χώρα της "ελευθερίας"), εξασφαλίζοντας από τα αμερικανάκια την απαραίτητη ηθική (και φορολογική) συγκατάθεση για κλιμάκωση των "αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων".
Και καλά μέχρι εδώ με την αμερικανική κοινή (βλ. πόρνη) γνώμη  και το πιστό τους βρεταννικό τσοπανόσκυλο GIN Gordon  Brown, που πάντα συνηγορεί υπέρ των αμερικανικών "αντιτρομοκρατικών" επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν, αφού κι αυτός θα τσιμπήσει κανα κοκκαλάκι από τη μπίζνα, αλλά...




...τα γαμημένα (τάχα μυημένα) ελληνικά Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης γιατί αφγανίζονται, μεταδίδοντας αυτές τις σκηνοθετημένες οιΔύσεις;;;

Περνιόμαστε για Αμερικανάκια;;;

Μισή πίστη

Θα προσπαθήσω να περάσω από τα χρόνια               
σαν μια ιδέα που περνάει απ' το μυαλό
και σαν τσιγάρο που θα σβήσει σε μπαλόνια
θα πέσω πάνω στης ζωής μου το σκοπό

Και κάθε βράδυ θα σκαρώνω μια ιστορία          
που θα 'χει ήρωα τον άλλο μου εαυτό
αυτόν που ζει μόνο μέσα στη φαντασία
και είναι έτοιμος να κάνει φονικό
Και θα στήσω σημαίες στις κορφές μου
για να φαίνονται οι αντοχές μου
Με μια πίστη μισή και στο χέρι μια ευχή
λίγη άμμο απ' τις ακρογιαλιές μου

Θα προσπαθήσω να περάσω απ' τα χρόνια
όπως περνάει απ' το δρόμο ένα παιδί
φάλτσα σφυρίζοντας και με λυτά κορδόνια
θα φτάσω απέναντι να κλείσω τη γιορτή

Και κάθε βράδυ θα σκαρώνω μια ιστορία                                    
που θα 'χει ήρωα τον άλλο μου εαυτό                                  
αυτόν που ζει μόνο μέσα στη φαντασία
και είναι έτοιμος να κάνει  φονικό                                                         

Και θα στήσω σημαίες στις κορφές μου

για να φαίνονται οι αντοχές μου                                     

Με μια πίστη μισή και στο χέρι μια ευχή

λίγη άμμο απ' τις ακρογιαλιές μου...


στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
μουσική/ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας

Πισοριζοϊκός και μισοζωικός αιώνας

Το μπλογκ, λοιπόν, είναι ένα ελεύθερο βήμα στο χώρο του διαδίκτυου. Και το διαδίκτυο, πέρα από τα θετικά του, περιέχει και -πρακτικά, άπειρα- "σκουπίδια. Αυτό το "σκουπιδαριό", όμως, έχει την εξής απίστευτα μεγάλη δύναμη: Κλέβει το χρόνο μας(σας/μου/σου κ.λ.π.)!!!
   Κλέβει, άλλοτε λίγο κι άλλοτε άφθονο (έως ΟΛΟΚΛΗΡΟ) από τον -λιγοστό, πλέον- ελεύθερο χρόνο, που διαθέτουν εκατομμύρια άνθρωποι για να διαβάζουν διαδικτυοστοιβαζόμενοι ή να δικτυώνονται διακτινιζόμενοι στα άδυτα δίχτυα του διαδικτύου, σε μια αδιάκοπη διαλλαγή διαλογής "της ήρας από το στάρι".
   Αν αναλογιστεί κανείς τα άχρηστα λεπτά, ώρες, μέρες, βδομάδες, (μήνες;;;) κ.λ.π., που έχει ξοδέψει στο διαδίκτυο, πολλαπλασιασμένα με τα εκατομμύρια χρηστών του διαδικτύου, το γινόμενο είναι ένας ασύλληπτα μεγάλος χρονοδιαδικτυακός αριθμός. Αυτός, λοιπόν, ο αριθμός δίκαια αποκτάει μια χρονική οντότητα τέτοια, που τείνει να αποτελεί ένα όχι ευκαταφρόνητο κλάσμα του προσδόκιμου μιας ανθρώπινης ζωής. Με άλλα λόγια, μια χρονική "μαύρη τρύπα" που -αδιάκοπα και χωρίς κορεσμό- καταπίνει τις άλλες δραστηριότητες του φυσιο-λογικού ανθρώπου (π.χ. εκδρομές, επαγγελματικές δραστηριότητες, διαπροσωπικές ή ερωτικές σχέσεις, σπορ, χόμπυ, ανάπαυση, ύπνος, όνειρα κ.λ.π.).
    Οι ανθρωπογεωλόγοι επιστήμονες της εποχής μας χωροχρονοθέτησαν και ονομάτισαν τις μεγάλες περιόδους των 4,5 δισεκατομμυρίων χρόνων της ζωής της Γης, με αφορμή κάποια εξαιρετικά σπουδαία γεγονότα. Για παράδειγμα, τα απολιθώματα από τη μοναδική μορφή ζωής, τα ασπόνδυλα, ήταν η αφορμή για την ονομασία της "παλιάς μορφής ζωής" ως "Παλαιοζωικού Αιώνα" (570εκατομ.χρόνια-250εκατομ.χρόνια π.Χ). Τα απολιθώματα δεινοσαύρων και η εποχή της εξαφάνισής τους, είναι η αφορμή για την ονομασία της "μέσης μορφής ζωής" ως "Μεσοζωικού Αιώνα" (250-65εκατομ.χρόνια π.Χ). Με το τέλος του Μεσοζωικού, αρχίζει ο "Καινοζωικός Αιώνας" (65 εκατομ.χρόνια π.Χ), λόγω της εποχής μιας "καινούργιας μορφής ζωής", με απολιθώματα θηλαστικών και σύγχρονων φυτών, που φτάνει μέχρι και τη δική μας εποχή.
 

Με τον ίδιο τρόπο, οι αντίστοιχοι ανθρωπογεωλόγοι των πολύ μελλοντικών γενεών θα χαρακτηρίσουν την εποχή μας, λόγω της ΡΙΖΙΚΗΣ μετάλλαξης του φυσιολογικού ανθρώπου, σε άνθρωπο που ΡΙΖΩΝΕΙ πίσω από ένα PC, δίνοντας το όνομα: ΠισωΡΙΖωικός Αιώνας. 
Ακόμη, λόγω της μετάλλαξής του σε άνθρωπο που ζει  φυσιολογικά, μόνο τη ΜΙΣΗ του ζωή, ενδέχεται να δώσουν το όνομα:  
ΜΙΣΟζωικός Αιώνας.

Ή, ίσως, λόγω της κατάχρησης του ελεύθερου χρόνου του,

σαν ζώο πίσω από ένα PC, ως ΠΙΣΩζωικός Αιώνας…  Βέβαια, σε μερικές χιλιάδες χρόνια, θα είμαστε …πολύ γέροι για να μας νοιάζουν τέτοιες προσβολές, αλλά εδώ θα είμαστε και να μου το θυμηθείτε!

Κι αν αυτές οι ονομασίες δεν μας τιμούν ιδιαίτερα, δεν πειράζει! Ούτε -εξάλλου- τα αμφίβια του Μεσοζωικού Αιώνα, έφεραν βαρέως και με ενοχές την μετάλλαξή τους σε ζώα της στεριάς! (απ' όσα -τουλάχιστον- γνωρίζουμε…)

ΥΓ. Έρευνα της τυφλεοπτικής εκπομπής ρύπων «Κίτρινος Ρύπος» αποδεικνύει πως για τη θεραπεία των ψυχικών μας τραυμάτων, καταλληλότερος θεωρείται ο "ψυχαναλυτής" παντός καιρού Makis Macacus, της συνωμοσιακής συνομοταξίας Camerus Apokryfus, ως ειδικός ερευνητής του Homo Sapiens (άνθρωπος σάπιος).

 

Δημοσιογραφική ΧΥδεοντολογία

Την περασμένη βδομάδα, η σοβαρή και έγκυρη πωλητική εφημερίδα VETO (του Δημοσιογράφου), αναβαθμίζοντας τον πωλητικό λόγο στον χώρο της ελληνικής δημοσιοκαφρίας, επεχείρησε με πωλητικά ντοκουμέντα μια πωλητική ανάλυση με τίτλο  "Ψυχανάλυση: η Μπακογιάννη στο ντιβάνι". Εμείς μπορούμε να φανταστούμε το χρονικό, περίπου έτσι: 

Ο δημοσιογράφος-ψυχαναλυτής, προφανώς με τη "γνωστή" κρυφή του κάμερα, κατάφερε και τρύπωσε στο WC του σπιτιού της κ.Ντόρας, ενώ η ίδια απουσίαζε ή κοιμόταν στο ντιβάνι κάποιου άλλου δωματίου. Μπαίνοντας ο ψυχαναλυτής στο WC, σήκωσε πρώτα το καπάκι της λεκάνης, αναζητώντας ενοχοποιητικά στοιχεία για πωλητικές πληροφορίες. Δεν βρήκε και πολλά, αλλά -καθώς καθρεφτίστηκε- βρήκε την ευκαιρία και διόρθωσε το μαλλί, το μούσι και ίσιωσε και τη γραβάτα του, αφού επρόκειτο για σοβαρό πωλητικό ρεπορτάζ. 

Έπειτα κατευθύνθηκε προς το καλάθι με τα άπλυτα ρούχα, το άνοιξε απότομα, με φόρα και τότε άρχισε να βγάζει τ' άπλυτα στη φόρα… Ως έμπειρος ψυχαναλυτής, βέβαια, θα έπρεπε να κρατήσει μυστικά τα πωλητικά ευρήματα, επικαλούμενος το "ιατρικό απόρρητο". Οκ, αλλά όταν πρόκειται για "άνοιγμα Δημόσιου Τάφου", ο ΔημοσιοΤάφος γίνεται αδίστακτος! Έτσι, λοιπόν, κατέγραψε όλες τις ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ αδυναμίες της κ.Μπακογιάννη:

-Κατέγραψε την πολιτική του απέχθεια για την …ασχήμια του προσώπου της (όπως -εξάλλου κι ο παΤΕΡΑΣ της…)

-Έγραψε για την πολιτική της δυσκολία να βρει …παπούτσια, λόγω του αντρικού μεγέθους των ποδιών της. 

-Έγραψε για τους παλιούς της εραστές και -ως έμπειρος ψυχαναλυτής- διέγνωσε πως η ελάχιστη διάρκεια των σχέσεών της είχε πωλητικά αίτια: Οι πρώην εραστές της δεν άντεχαν την "ανδροπρεπή" της εμφάνιση, αλλά "κατάπιναν το πικρό ποτήρι", μπας και τύχουν της εύνοιας του παΤΕΡΑΤΟΣ.

-Έγραψε με πωλητικά ντοκουμέντα για τους παράνομους εξωσυζυγικούς της δεσμούς. 

-Έγραψε για τις πωλητικές επιλογές της μηΤΕΡΑΣ της: Η κ.Μαρίκα, λέει, ήθελε πάρα πολύ για γαμπρό της τον πωλητικό Αντώνη Σαμαρά, αλλά αυτός αδιαφορούσε ψυχρά, αφού ως μεγάλος εραστής, είχε στην πωλητική του ατζέντα μόνο …γυναίκες, και μάλιστα όμορφες!

-Έγραψε -πάντα με πωλητικά ντοκουμέντα- για την αυστηρή της δίαιτα από παχυντικά εδέσματα, χωρίς αποτελέσματα.

-Έγραψε με πωλητικό στυλ για τις "θρυλικές μάχες" με την κόρη της.

-Έγραψε για τις πωλητικές ηλεκτρικές συσκευές, που χάριζε η Siemmens σ' αυτήν και στον Κυριάκο

-Έγραψε για την πολιτική αδιαφορία του κ.Ισίδωρου Κούβελου προς την σύζυγό του και την -ως εκ τούτου- ζήλεια της προς αυτόν.

Αυτές, λοιπόν, και άλλες πολλές παρόμοιες πωλητικές αναλύσεις -και πάντα μέσα στα πλαίσια της δημοσιοταφικής (χυ)δεοντολογίας- καταγράφτηκαν στην "ψυχανάλυση" της πωλητικές εφημερίδας Veto. Και βέβαια, 2-3 μέρες αργότερα, στην "ψυχαναλυτικού τύπου" τηλε(σκ)ωπτική εκπομπή του, ο δημοσιοκάφρος δικιολογήθηκε πως το άρθρο(...) της "ψυχανάλυσης" οφείλονταν στην γκαιμπελική λάσπη που ρίχνει το επιτελείο του Σαμαρά, εν είδει σκληρού ανταγωνισμού στην κούρσα της διαδοχής, λέγοντας, χαρακτηριστικά:

"Δεν τα λέω εγώ! Ο Σαμαράς τα λέει! Και μάλιστα, την επόμενη Κυριακή, θα διαβάσετε την αντίστοιχη "ψυχανάλυση" για τον Σαμαρά, με ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ "πληροφορίες", από τη λάσπη που εκτοξεύει το επιτελείο της Μπακογιάννη…"

 

Eδώ θυμάμαι τα σοφά λόγια ενός μεγάλου λαγωνικού-αστυνομικού ντετέκτιβ:

"Όταν η σάλτσα της ντομάτας μυρίζει αίμα, τότε

η δημοσιογραφία μυρίζει σαν σάπιος ντοματοπελτές…"

                                                    Ηρακλής Pumaro

Φυσικά, η Μπακογιάννη κατέθεσε αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση και προσβολή της προσωπικής και οικογενειακής της ζωής, ύψους 3 εκατομ. ευρώ. Aλλά εμείς οι φανατικοί τηλεθεατές της εκπομπής "ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΡΥΠΟΣ" έχουμε μπερδευτεί από εκείνο το γνωστό σύνθημα στους τοίχους και στις διαδηλώσεις… Ας μας ξεκαθαρίσει, δηλ., κάποιος, ότι: 

άλλο πράγμα είναι ο ΑΛΗΤΗΣ, άλλο πράγμα ο ΡΟΥΦΙΑΝΟΣ κι άλλο ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ !

(αλλοιώς υπάρχει η σύγχιση ταυτότητας…)

Επικαιρότητα, κενότητα κι ενότητα

"...Είστε πολίτες όχι πελάτες. Μιλάμε για ιδεολογία, όχι για διαχείριση και κυβερνητισμό. Η διαχείριση είναι αυτή που έκανε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να φαίνονται ίδιοι…" ανέφερε ο Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας σε κομματικούς του φίλους, σε κεντρικό ξενοδοχείο.
Λίγο αργότερα, συνέχισε την ομιλία του σε κεντρικό τηλεφωνικό θάλαμο, όπου και τόνισε (στους εναπομείναντες οπαδούς του) πως ο αντίπαλός του δεν είναι εσωκομματικός, δεν είναι κάποιο στέλεχος της παράταξης, αλλά είναι το ΠΑΣΟΚ.

Κλείνοντας την ομιλία του (ταυτόχρονα με το κλείσιμο της πόρτας του τηλεφωνικού θαλάμου) κατέληξε στη διαπίστωση (κι ενώ διαπίστωνε πως είχε χάσει τα κλειδιά του ξενοδοχείου, του θαλάμου και του σπιτιού του) οτι οι λέξεις "κλειδιά" για την παράταξη είναι "ιδεολογία, οργάνωση, ενότητα και αντιπολίτευση".

Αναφερόμενος, τέλος, στην ανασυγκρότηση του κόμματος, σημείωσε ότι "…πρέπει να φέρουμε τους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους που έμειναν στο σπίτι τους στις εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου", επισημαίνοντας: "Αυτούς πρέπει να φέρουμε μαζί. Πρώτα την οικογένεια και μετά τον γείτονα".

Μαχόμενη δικηγορία

 (από ρεπορτάζ αθηναϊκής εφημερίδας, Κυριακή,15.Νοε.09):
Ηλεκτροσόκ σε δύο παιδιά για τροχαίες παραβάσεις!
Στο σκαμνί αύριο αρχιφύλακας του Α.Τ. Ασπροπύργου.
Η Ε.Δ.Ε. τον αθώωσε, η Δικαιοσύνη τον παρέπεμψε
Συνήγορος υπεράσπισης του αρχιφύλακα ανέλαβε ο κ. Αλέξης Κούγιας.

Χοι(με)ρινά αναψυκτήρια

Κι όμως! Δεν πρόκειται για ατάκες από το αναψυκτήριο «Δελφινάριο».

Πρόκειται για αποσπ...άσματα από την ομιλία του Παναγιώτη Ψωμιάδη, στο συνέδριο της Ν.Δ.

(παρατίθενται αυτούσια από την Ναυτεμπορική)

  

«Ευχαριστώ για την αγάπη σας, ευχαριστώ για το χειροκρότημά σας. Εγώ σήμερα έφερα σ’ αυτή την αίθουσα να με χειροκροτήσει η γυναίκα μου και η κόρη μου και δυο τρία παιδιά απ’ το γραφείο μου.»

   

Νέα Τάξη Πραγμάτων, η πιο θανατηφόρα γρίππη

  Η αρχή είναι ίδια: Τα αρχίδια της παγκόσμιας πολιτικής, τα γουρούνια, δηλ., που απροκάλυπτα -πλέον- σχεδιάζουν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, φροντίζουν για την νέα  φρίκη των χοίρων.

Αντισταθείτε, ορέ!

Ο άλογος λόγος της γκλίτσας και της γλίτσας

Στις 28.10.09, στο Quiz που δημοσίευσα σχετικά με την "ξύλινη γλώσσα", δηλ. τις αερολογίες (βλ. μπουρδολογίες) των πολιτικών (μετά συγχωρήσεως) της μπανανίας "Ελλάντα", είχα γράψει: "…κι αν διαφωνείτε, το συνέδριο π.χ. της Ν.Δ. είναι κοντά…" Και μάλιστα τόλμησα (θράσος, ε;;;) να το ονομάσω "ρεπορτάζ από το μέλλον" !!! Ε, λοιπόν, για όσους διαφωνούν και αμφισβητούν (και πολύ σωστά κάνουν!…) την συνεχή και αδιάλλειπτη χρήση (από τους πολιτικούς) της θαυμάσιας (...) αυτής γλώσσας, ιδού το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου:

"...Ταυτόχρονα με την οργανωτική ανανέωση, χρειάζεται η επιβεβαίωση και ενίσχυση της απήχησής της ως σύγχρονη κεντροδεξιά δύναμη. Να ανανεώσουμε τον πολιτικό μας λόγο, ώστε, παραμένοντας πάντα συνεπείς στις αρχές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, να είμαστε συνεχώς στην αιχμή των νέων πολιτικών ρευμάτων. Να πάρουμε καθαρές θέσεις για την ατζέντα του αύριο, απευθυνόμενοι στη νέα γενιά (μπλα...μπλα...μπλα...κ.τ.λ.). Να αποδείξουμε οτι εκπροσωπούμε την Ελλάδα της δημιουργικότητας, της εργασίας, της εντιμότητας και της προόδου, εκφράζοντας με τις θέσεις και τις ιδέες μας, όλες εκείνες τις δημιουργικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, που θέλουν να την δουν  να αλλάζει, να εκσυγχρονίζεται, να προχωρά μπροστά με αυτοπεποίθηση και τόλμη."

"...Πάντοτε πίστευα σε μια πατριωτική λαϊκή Κεντροδεξιά, με αξιοπρεπή εθνική εξωτερική πολιτική, που θα άγγιζε το κοινωνικό κέντρο και τις φιλελεύθερες δυνάμεις. Πρέπει να διασφαλίσουμε την ειρήνη στην περιοχή μας και να προωθήσουμε τα εθνικά θέματα υπέρ των συμφερόντων της χώρας μας... Ήρθε η ώρα να υψώσουμε σύνορα και τείχη (μπλα,μπλα, μπλα...κ.τ.λ.) μεταξύ πολιτικής και τις άλλες μορφές εξουσίας...Να πιστέψουμε στην ελεύθερη αγορά, αλλά με κανόνες, για τη διασφάλιση μιας κοινωνικά δίκαιης αναδιανομής πλούτου."

"...Θα συνθέτει και δεν θα διαχωρίζει...θα συνδυάζει τις παραδοσιακές αξίες και τα πρότυπα της παράταξης και της ελληνικής κοινωνίας με τις πλέον σύγχρονες φιλελεύθερες αντιλήψεις (μπλα, μπλα, μπλα…κ.τ.λ.) θα δίνει ιδεολογική ταυτότητα στην ίδια την παράταξη, δυναμώνοντας ξανά τον κορμό της και αποκτώντας διεισδυτικότητα σε όλο το πολιτικό φάσμα (μπλα,μπλα,μπλα…κ.τ.λ.) που τα μέλη του θα έχουν θεσμοθετημένο ρόλο στη λήψη αποφάσεων και στην ανάδειξη στελεχών, όπου η ιδεολογική δουλειά θα είναι αναβαθμισμένη στο εσωτερικό του και ο ρόλος του Πολιτικού σχεδιασμού θα είναι ενισχυμένος στη λειτουργία του, μια λειτουργία που θα συνοψίζεται στις λέξεις: Αξιοκρατία, Αξιοπρέπεια, Ευθύνη, Ενότητα, Αλληλεγγύη."

"...Μια παράταξη που  θα ακούει την ευρεία κοινωνική της βάση, που θα συνομιλεί μαζί της, και -κυρίως- που θα καταστήσει ενεργή τη τη συμμετοχή της στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Η δυναμική έκφραση της ευρείας κοινωνικής μας βάσης αποτελεί πλέον αδήριτη ανάγκη.Σε μια εποχή που οι παγκόσμιες, οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, δημιουργώντας νέα κοινωνικά ρεύματα , τα οποία με τη σειρά τους επικαιροποιούν ιδεολογικοπολιτικές θέσεις και προτάσεις, η εμμονή σε παρωχημένα σχήματα και στερεότυπα οδηγούν σε περιθωριοποίηση και επί της ουσίας υπονομεύουν κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού." 



Αλλά, ας μην αδικούμε τα καημένα τα παιδιά... Δεν είναι παρά γνήσια τέκνα τόσο μιας παμπάλαιας,  αυστηρής αγωγής (Σπαρτιατικού τύπου):
"Ω ξειν, αγγέλλειν τοις κηδεμονίοις, ότι τήδε κοιμώμεθα τοις κοίνων χρήμασι τρεφόμενοι"
όσο και μιας πρόσφατης αγωγής (κάποιου μακάριου τύπου, που αντί να κυβερνάει, είχε χεστεί στη μακαρονάδα...): "Άμες δε χεσόμεθα πολλώ μακάρονες"

"...Θα είμαι μαζί σας στους νέους αγώνες για την Ελλάδα. Την Ελλάδα που ακτινοβολεί πολιτισμό και περηφάνεια, την Ελλάδα που κερδίζει για όλους, που διεκδικεί για όλους. Μαζί σας στους νέους αγώνες,  στις νέες νίκες που ενωμένοι θα κατακτήσουμε… Αυταπάτες δεν μπορεί να έχει πλέον κανένας, χρειάζονται δύσκολες αποφάσεις για την έξοδο της χώρας από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Χρειάζονται βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την απαλλαγή του κράτους από τις αγκυλώσεις και τις νοοτροπίες που βαθιά ριζωμένες αντιστέκονται στην πρόοδο... Χρειάζεται καθολική συστράτευση απέναντι σε προβλήματα που είναι κοινά για όλους τους Έλληνες. Επισημάναμε τις βασικές κατευθύνσεις και τα αναγκαία βήματα για την ενίσχυση της οικονομίας και αναπτύξαμε ευθέως τις δύσκολες αποφάσεις που είναι επιβεβλημένες, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οικονομικής περιπέτειας."

Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα κι απ' τη Ραφήνα φαίνομαι με σάλτσες στη φανέλα... 

Ή (όπως λέει κι ο Νιόνιος) : 

Κι αν δεν ξέρεις το χορό του Ησαΐα, μή φοβάσαι!... Θα στον μάθει ο παπάς! 

Κάτω οι διαλεχτικές των τεχνικών της εξουσίας! 
Φίλε θεατή...εεεεεεεεΕΕΕΕ-Ξ-Ο-Δ-Ο-Σ!!!

Ποιά η σχέση με τα Καλαβρέζικα;

Ο Καναδάς είναι μια όμορφη και πλούσια χώρα, με άπειρα δάση και ποτάμια που συνδέουν αντίστοιχες λίμνες. Οι Καναδοί είναι κατ' εξοχήν αθλητικοί τύποι και μάλιστα σε σπορ που έρχονται σε επαφή με την άγρια φύση. Επειδή, όμως, είναι και πολύ ανταγωνιστικοί, φθονούν τα παγκόσμια ρεκόρ των (βόρειο) Νορβηγών, Ισλανδών και Ιαπώνων (βλ. συνομοταξία: ακέφαλα, ψυχρόαιμα ανθρωποειδή) στον ευγενή Α(θ)ΛΗΤΙΚΟ
                                                                                                       στίβο της φαλαινοθηρίας

και -ως εκ τούτου- επιδίδονται σε ένα άλλο ευγενές σπορ, αυτό της άγριας και παρά φύση επαφής με την άγρια φύση:
Τη σφαγή του μωρού της φώκιας.





Η κατάταξη του συγκεκριμένου σπορ στα ΕΥΓΕΝΗ, οφείλεται στο γδάρσιμο της γούνας του ζωντανού(!!!) μωρού-φώκια, μετά από δυνατό χτύπημα στο κεφάλι (ο πυροβολισμός δεν φτουράει, αφού η σφαίρα ανοίγει τρύπα στο δέρμα) και στην περαιτέρω επεξεργασία και μετατροπή της σε γούνες, με τις οποίες στολίζονται οι ανά τον κόσμο ΕΥΓΕΝΕΙΣ τσούλες.

Το εν λόγω σπορ είναι πολύ διαδεδομένο στον Καναδά και -συχνά- βλέπει κανείς αφίσσες να διαφημίζουν τις σχετικές εκδρομές-σαφάρι. Ευτυχώς, όμως, που η κυβέρνηση του Καναδά, επιδεικνύοντας περισσή ευαισθησία, προσπαθεί να αποτρέψει τέτοιες ενέργειες, απαγορεύοντας την εκδορά του ζώου εν ζωή και επιτρέποντας το σπόρ μόνο έπειτα από τη θανάτωση του μωρού-φώκια! Ζητώ συγνώμη από τους κατοίκους της Καλαβρίας, αλλά η υπόθεση θυμίζει αρχίδια ΚΑΝΑΔΕΖΙΚΑ.