Τρίτη, 29 Δεκ. 2009.
Αναχώρηση για το κλεινόν άστυ
Αστική θεραπεία. Κούρα αστική
Κουραστικά αχ, βαχ...
Στο 10ήμερο των δια κόπων διακοπών
Αχ βαχ βογκητά...
Σαν τα πολλά γλυκά,
που περιδρόμιασα περί τους δρόμους του άστεος.
Πρώτη φορά τόσο γλυκειά, απλόχερη
φιλόξενη και γενναιόδωρη
Πρόδρομε, Μαρία, Κωστή σας ευχαριστώ
για τις κατασκευές του μαραγκού
Σταύρο και Αδάμ σας ευχαριστώ
για τις χρήσεις του ενικού
"Δεν είν' ο κόσμος ιδανικός,
για τις βόλτες
Γκάζι, Μοναστηράκι, Ψυρρή
για το εξαιρετικό AVATAR
BIOS σ' ευχαριστώ για τα σφηνάκια σου
Μπαϊρακτάρη σ' ευχαριστώ για τα σουβλάκια σου
Περιστεριώτη Παναγιώτη,
σ' ευχαριστώ για το κεμπάπ σου
Νόστιμα αχ και βαχ και γλυκά βογκητά...
Αλήθεια, το Blogάκι ποιός
θα το φρόντιζε μη μαραθεί;
Πού να 'βρισκα συνδιαχειριστή σ' Ινδία χοιροι στην
ουσία ποτιστή για το "πότισμα"
με "μέλι" αα... κι επιμέλεια;
Τότε ήταν που με εμφανή stick
εμφανίστηκε ο άπω "μη χανεις" θεός Πανόπτης
και είπε: «Μην τα χάνεις» (mean: τα χάνεις)
«εγώ είμαι εδώ, ε... γόη μ' αιδώ,
κι ας βλέπουν τα μάτια μας ούρα...»
Γι αυτό, λοιπόν,
πάνω σ' εύχαρι ιστό,
Πάνο, σ' ευχαριστώ
α) για την "κατάχρηση" εμπιστοσύνης
β) για τις χρήσιμες "Συντομογραφίες"
γ) για το favicon λογότυπο
δ) για τα Κάλαϊντα της Αλ Γκάιντας
ε) για την έρευνα της GamiseTa LTD
κ.λπ., και λοιπά, κι έλειπα...
Αναχώρηση για το κλεινόν άστυ
Αστική θεραπεία. Κούρα αστική
Κουραστικά αχ, βαχ...
Στο 10ήμερο των δια κόπων διακοπών
Στο 10ήμερο του βογκάκιου
Κούραση αναμενόμενη αλλά γλυκειά...Σαν τα πολλά γλυκά,
που περιδρόμιασα περί τους δρόμους του άστεος.
Άστεγος επί κλινών στο άστυ το κλεινόν.
Μια Αθηναία Πρωτοχρονιά,Πρώτη φορά τόσο γλυκειά, απλόχερη
φιλόξενη και γενναιόδωρη
Βαγγέλη, Μαρίες, Μιχάληδες,
Έφες, Τάσο σας ευχαριστώ για τη γλυκειά σας παρέαΠρόδρομε, Μαρία, Κωστή σας ευχαριστώ
για τις κατασκευές του μαραγκού
Σταύρο και Αδάμ σας ευχαριστώ
για τις χρήσεις του ενικού
για το ταξίδι είναι δανεικός
για να 'χει όνειρα να κάνει ο ενικός"
Γκάζι, Μοναστηράκι, Ψυρρή
BIOS σ' ευχαριστώ για τα σφηνάκια σου
Μεταξουργείο-Κεραμεικέ,
σ' ευχαριστώ για τα μπαράκια σου
Περιστεριώτη Παναγιώτη,
σ' ευχαριστώ για το κεμπάπ σου
Νόστιμα αχ και βαχ και γλυκά βογκητά...
Στο γλυκό 10ήμερο του Βογκάκιου
Και το 10ήμερο του Blogάκιου;
θα το φρόντιζε μη μαραθεί;
Πού να 'βρισκα συνδιαχειριστή σ' Ινδία χοιροι στην
ουσία ποτιστή για το "πότισμα"
με "μέλι" αα... κι επιμέλεια;
Τότε ήταν που με εμφανή stick
εμφανίστηκε ο άπω "μη χανεις" θεός Πανόπτης
και είπε: «Μην τα χάνεις» (mean: τα χάνεις)
«εγώ είμαι εδώ, ε... γόη μ' αιδώ,
κι ας βλέπουν τα μάτια μας ούρα...»
Γι αυτό, λοιπόν,
πάνω σ' εύχαρι ιστό,
Πάνο, σ' ευχαριστώ
α) για την "κατάχρηση" εμπιστοσύνης
β) για τις χρήσιμες "Συντομογραφίες"
γ) για το favicon λογότυπο
δ) για τα Κάλαϊντα της Αλ Γκάιντας
ε) για την έρευνα της GamiseTa LTD
κ.λπ., και λοιπά, κι έλειπα...
Τι κλεινόν άρθρο ήταν αυτό; Ρε μας γέμισες ομορφιά και γλύκα. Τι τα 'θελες αυτά στο τέλος για τον Πάνο; Τον φέρνεις σε εύκωλη θέση και δεν μπορεί ούτε στις αντιδράσεις να βάλει "σούπερ!". Δεν κάνει να blogάμε τα γένεια μας, είναι α-γένεια. Άσε που αυτός είναι τρελός με τα κομπιούτερ και τους αριθμούς· να φανταστείς τη Ρόζα του την έχει κλασμένη και δεν του καίγεται καρφί. Άσ' τα, μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Πεταλωτής, που λένε…
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά, έτσι κάνει ο κόσμος; Μιλάμε στο Skype και παράλληλα βγάζεις άρθρα; Και μάλιστα τέτοια άρθρα; Ρε είναι το καλύτερο δώρο για τα Χριστούγεννα που ήταν Χριστούγυμνα χωρίς την παρέα σου. Ένα το baubab και ένα το σημερινό, μας πέθανες στη γλύκα, έχουμε και ανεβρασμένα τα ζάχαρα, θα μας στείλεις για εξετάσεις πάλι.
Τέλος πάντων. Δε μου λες, ρε συ. Σ' αυτούς τους Μιχάληδες δεν πιστεύω να είναι κι αυτός ο Κιρσοχοΐδης; Γιατί δεν την αντέχω άλλη πρωκτασία του πολίτη, μας κάνανε τον πρωκτό εικοσάρικο, από αυτά τα καινούρια, τα χάρτινα που τα σκίζεις εύκωλα. Ούτε φαντάζομαι να είναι κι εκείνος ο Βενιζέλος στους Βαγγέληδες, παρεμπιπτόντως σήμερα είδα βενζινέλο 1.21 σε βενζινάδικο της μικρής μας πόλης. Πάει, θα μας γαμήσουν άνευ αυτοί και θα λέμε κι ευχαριστώ! Κι εγώ το μόνο ευχαριστώ που θέλω να πω τώρα είναι για τα αρθράκια που σκαρώνεις με αγάπη για τον άνθρωπο, για την κοινωνία, πάνω απ' όλα για τα παιδιά. Να είσαι σίγουρος ότι η στάση σου και η κουλτούρα σου έδωσε και θα δώσει κι άλλους καρπούς. Γι' αυτό λοιπόν σ'ευχαριστώ πάνω απ' όλα για τα δυο παιδιά που πλάι σου ο ένας έγινε μαχόμενος πολίτης και Επιστήμονας όχι σαν αυτούς που θέλει το σύστημα, αλλά με κεφαλαίο το "Ε", κι ο άλλος έχει πάρει το δρόμο του, τον βλέπω εγώ, δεν με γελούν τα μάτια μου. Σ' ευχαριστώ λοιπόν γι' αυτήν την έρημη την ελπίδα που την ποτίζεις μη μαραθεί, να έχουμε γύρω μας πέντε ανθρώπους όταν μας πάρουν τα χρόνια, να λέμε κάτι δώσαμε κι εμείς αντίδωρο σ' αυτό το δώρο που μας έδωσε τούτο το σύμπαν και το λένε ζωή.