ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ
Στενάχωρος εφησυχασμός
μιας μικρής λάμπας πετρελαίου.
Ας ήταν,
έστω για μια μόνη φορά, που
το φυτίλι να ξόδευε τη ζωή του
αδιαμαρτύρητα.
Χωρίς τριγμούς…
Μήπως δεν εισακούστηκαν οι τριγμοί;
Ή μήπως οι εξάρσεις του ήρεμου δειλινού
κορυφώθηκαν
για να επιβεβαιώσουν τον ύπνο;
Οι συμμετρικές ματιές της φλόγας έφταιγαν
που δεν εισακούστηκαν οι τριγμοί!
Ποτέ άλλοτε δε διχάστηκε τόσο βαθιά
μια αισιόδοξη λάμψη
σαν λυπημένη αντανάκλαση
στη γυαλιστερή επιφάνεια
του δρύινου κομοδίνου.
Και να!
Εκεί, ακριβώς, που πήγε να πετύχει ο εφησυχασμός,
ήρθε βιαστικά –όπως συνηθίζει-
η απουσία μιας αινιγματικής μνήμης :
Μύρισε βρεγμένο χώμα ή βράχηκαν πάλι οι φωνές;
Αλαζονεία και έπαρση
σε τόνους παστέλ. Ήσυχους, ιδρωμένους…
Μα για να ακούγεται
ολόκληρη η αλήθεια
πρέπει να σιγάσουν οι φωνές.
Αυτές που την επιβεβαιώνουν.
chrismos '96

Προσθέτω και τις δικές μου άηχες προσευχές στην άγια σιωπή...
ΑπάντησηΔιαγραφή"Λεύτερος να διαλυθώ μέσα στο κελαρυστό καλοκαίρι", όπως έλεγε κι ο Jim Morrison.
Σου στέλνω με τ' αγέρι χαιρετισμούς
ΑπάντησηΔιαγραφήόταν θα σε χαϊδεύει να τους ακούς
κι όταν τιμάς τον οίνο τον κόκκινο
με βραδυνές παρέες και κάλλη υμνώ.