Ο κρίνος του Ιωσήφ

 «Ο Εβαγκελισμός τις Θεωτόκου.»

Ο λουκάς εβαγκελίστικε ότι θα γενιθή ο χριστός.

τότε ο θεός πέζη μια τ ανγκέλου κε λέει του. γλάκα μωρέ στη γη να βρίς το μαριό κε να του ιπής πως θα γενήσι το χριστό. κράθιε του και τούτονε το κρινο. θα δεχτεί πιο εύκολα.

κε ετσά γλακά ο άνγκελος στη γη επίγε κι ίβρικεν το μαριό και ίπε του.

μαρία εσι δε το κατές μα είσαι βαρεμένο γιατι θα γενήσις το χριστό.

κε το μαριό τότε λεει. όφου! όφου! ίντα παθα! Κε ίντα νε τανά απού μου μιλίς. ας ειναι όμως. θα τονε γενήσο το χριστό... ποιος άντρας όμως θα με παντρευτί;

και ίπετζι ο άνγκελος.

μι στενοχοράσε συ μαριό

κε επίε ο άγκελος στον Ιωσηφ κε του λεει.

ιωσιφ το μαριό ειναι βαρεμένο απο το θεο κε θα γενήσι το χριστό. συ ομως θα το παντρευτίς κε δε θα σε νειάζι πράμα.

τότε ο ιωσίφ που δεν επίστεψε λέξι απο τα λόγια του ανγκέλου επαντρεύτικε το μαριό.

κε όντενε γενούσε έδωκε τιν εντολί να σφάξουνε όλα τα μορά του κόσμου

(έκθεση μαθητή της ΣΤ' τάξης δημοτικού σχολείου του Νομού Ηρακλείου)