~Solo, Εγώ σ' ευχαριστώ που "κλέβοντας" κάποιους πίνακες από το υπέροχο μπλογκάκι σου, κόσμησα αυτό το βιντεάκι. Σ' ένα τραγούδι που είχα λατρέψει από το πρώτο άκουσμα.
~Theo, Το λιγότερο που μπορώ ν' αφιερώσω σε όλους εσάς που κοσμείτε τη μπλογκόσφαιρα με λεβέντικες αντικαπιταλιστικές απόψεις και μ' αυτό το τόσο πολύτιμο όσο και λυτρωτικό χιούμορ.
~Τάσο, Το βιντεάκι χαρισμένο και σ' εσένα, αφού ο "καφές" που πήρα στο "σαλονάκι" σου αποδείχτηκε νοστιμότατος!
theo, το σχόλιο "Tableau go feel a ρακή, a chef χαριστούν θερμός. Παν' τα τέτοια..." περνά ιστό μου σείω δις λεκσίας, ως σπάνια δις λεκτική πρόταση που "στέκει" (you all Ρέντη no...) και χωρίς μετάφραση! Παν' τα τ' αίτια λυπών!
@Φαίδρα αφής, θεώρησε την αφιέρωση αυτονόητη, ως α) μπλογκ όφειλα ρακή, β) κατ' εξοχήν ευαίσθητη ποιήτρια και εν Χάριτι νηρηίδα θαλασσίου μπλογκ.
Πολύ σ' ευχαριστώ
@Οδυσσέα, ~Δεν γινόταν να μην τιμήσω τον πίνακα που λάτρεψα από την πρώτη ματιά και που έγινε αφορμή για πολλούς "καφέδες" στο φιλό-Ξενο "σαλονάκι" σου. (αλήθεια, γιατί στις στάσεις δυσκολεύομαι να μπω; Το αστικό δεν διαθέτει ράμπαν απείρων;)
~Στο υπό κατασκευή βιντεάκι σου με δροσερά κορίτσια, ας ελπίσουμε πως θα μας επιτρέψεις να "πάρουμε μάτι"
Έχω μια ένσταση για το Νιόνιο: Συμμετείχε στη φιέστα της Ολυμπιάδας των Αγγελό(-)πουλων και μάλιστα δήλωσε, με το γνωστό θεατρικό του στόμφο, ότι «πρέπει να είμαστε περήφανοι ως Έλληνες που τα καταφέραμε!»
Συμπληρώνω: Τα καταφέρατε όλοι εσείς με ένα σκασμό δανεικά που τώρα τα ζητάνε πίσω, Νιόνιο, από μας.
@Φαίδρα, Ρακιά κι εδέσματα νόστοι μ' ώτα τα ντερλικατessen!
@theo, νομίζω πως στο blogspot δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το embed το δοκίμασες; Το ULTREX? Ρότζερ Ντάλτρι και Πητ Τάουνσεντ άπαιχτοι! Όταν αυτοί έγραφαν το My Generation, αιδώ ο Πασχάλης βαρούσε (το κορίτσι του Μάη) τεντζερέισον...
@Πάνο, έχυσα πολυ το δίκιο! Κι ίσως όχι τόσο για την Ολυμπιακή αρπαχτή του, αλλά για το (αριστερό) άλλοθι (βλ. νομιμοποίηση) που ο ξεφτίλας προσέφερε στη μεγαλοαστική μπόχα και στα πολιτικά τρωκτικά. Πολλές οι ενστάσεις για το Νιόνιο... Αλλά πως να διαγράψω κάποια τραγούδια του-διαμάντια που λάτρεψα(-με); Τί να κάνω που μ' αυτόν "μεγάλωσα" (...και τους ανήλικους παίρνουν στον ώμο) κι ας πελαγοδρομεί στα γεράματά του (ενώ κι αυτοί ψάχνουν το δρόμο...)
Ο θυμός σου (μου, μας) στο πρόσωπό του απόλυτα δικιολογημένος.
Ωραίο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ και για την ιδιαίτερη αναφορά.
Απο τα τελευταια καλά τραγούδια του Σαββόπουλου.
Tableau go feel a ρακή, a chef χαριστούν θερμός.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαν' τα τέτοια...
http://tasosnastos.blogspot.com/2010/10/blog-post_9216.html
ΑπάντησηΔιαγραφή~Solo,
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ σ' ευχαριστώ
που "κλέβοντας" κάποιους πίνακες από το υπέροχο μπλογκάκι σου, κόσμησα αυτό το βιντεάκι.
Σ' ένα τραγούδι που είχα λατρέψει από το πρώτο άκουσμα.
~Theo,
Το λιγότερο που μπορώ ν' αφιερώσω
σε όλους εσάς που κοσμείτε τη μπλογκόσφαιρα
με λεβέντικες αντικαπιταλιστικές απόψεις
και μ' αυτό το τόσο πολύτιμο
όσο και λυτρωτικό χιούμορ.
~Τάσο,
Το βιντεάκι χαρισμένο και σ' εσένα,
αφού ο "καφές" που πήρα στο "σαλονάκι" σου
αποδείχτηκε νοστιμότατος!
Χάλα Λι Που Γι να μεν Έβροι κει, μετό σους καφέ δες. Μπράβο ΠΕ Δία μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήσυγκινούμαι με την ευαισθησία σου chrisme
ΑπάντησηΔιαγραφή"νύχτα βαθιά σαν ορυχείο"...
λέω για τη σύνθεση των εικόνων στο βίντεο
Μπλογκοφιλαράκι
ΑπάντησηΔιαγραφήευχαριστώ πολύ
για την αφιέρωση
και για την τιμή
υγ. επιφυλάσσομαι για βιντεάκι
αφιερωμένο σε μπλογκο φιλενάδες
theo,
ΑπάντησηΔιαγραφήτο σχόλιο
"Tableau go feel a ρακή, a chef χαριστούν θερμός.
Παν' τα τέτοια..."
περνά ιστό μου σείω δις λεκσίας, ως σπάνια δις λεκτική πρόταση που "στέκει" (you all Ρέντη no...) και χωρίς μετάφραση!
Παν' τα τ' αίτια λυπών!
Πολυξένη μαζεύτηκαν αιδώ και μούρ' θεά ποτό, μα...
ΑπάντησηΔιαγραφή@Φαίδρα αφής,
ΑπάντησηΔιαγραφήθεώρησε την αφιέρωση αυτονόητη, ως
α) μπλογκ όφειλα ρακή,
β) κατ' εξοχήν ευαίσθητη ποιήτρια και
εν Χάριτι νηρηίδα θαλασσίου μπλογκ.
Πολύ σ' ευχαριστώ
@Οδυσσέα,
~Δεν γινόταν να μην τιμήσω τον πίνακα
που λάτρεψα από την πρώτη ματιά
και που έγινε αφορμή για πολλούς "καφέδες"
στο φιλό-Ξενο "σαλονάκι" σου.
(αλήθεια, γιατί στις στάσεις δυσκολεύομαι να μπω;
Το αστικό δεν διαθέτει ράμπαν απείρων;)
~Στο υπό κατασκευή βιντεάκι σου
με δροσερά κορίτσια, ας ελπίσουμε πως
θα μας επιτρέψεις να "πάρουμε μάτι"
Καλεί a pitty ηχεία
theo,
ΑπάντησηΔιαγραφήAll ήδη κύμασι μαστε
καίω θεό smash ξένος
πες μεν ωσάν το Γκιούλιβερ
με τις κλωστές δεμένος...
(to Man all IRA-Σούλι)
Δένδια φόνο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟύτε κώλοι σάκα νάνοι ω.
Κάλο "the Who" many...
Κέα foux ΗΠΑ, με γεια Who:
κι εγώ σ'ευχαριστώ
ΑπάντησηΔιαγραφήσε περιμένω στο
θαλασσινό σαλονάκι
κερνάω ομοίως ρακή
και αρτίως οπλισμένα εδέσματα :)
καλημέρα!
Οι ΟΔΔΥ yes σου δεν απέδωσαν. Ass Άννα αρτύσω το V de Άκη μετό δικό μου τρόπο:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=594WLzzb3JI
Έχω μια ένσταση για το Νιόνιο: Συμμετείχε στη φιέστα της Ολυμπιάδας των Αγγελό(-)πουλων και μάλιστα δήλωσε, με το γνωστό θεατρικό του στόμφο, ότι «πρέπει να είμαστε περήφανοι ως Έλληνες που τα καταφέραμε!»
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμπληρώνω: Τα καταφέρατε όλοι εσείς με ένα σκασμό δανεικά που τώρα τα ζητάνε πίσω, Νιόνιο, από μας.
@Φαίδρα,
ΑπάντησηΔιαγραφήΡακιά κι εδέσματα νόστοι μ' ώτα τα ντερλικατessen!
@theo,
νομίζω πως στο blogspot δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το embed το δοκίμασες; Το ULTREX?
Ρότζερ Ντάλτρι και Πητ Τάουνσεντ άπαιχτοι!
Όταν αυτοί έγραφαν το My Generation, αιδώ ο Πασχάλης βαρούσε (το κορίτσι του Μάη) τεντζερέισον...
@Πάνο,
έχυσα πολυ το δίκιο!
Κι ίσως όχι τόσο για την Ολυμπιακή αρπαχτή του, αλλά για το (αριστερό) άλλοθι (βλ. νομιμοποίηση) που ο ξεφτίλας προσέφερε στη μεγαλοαστική μπόχα και στα πολιτικά τρωκτικά.
Πολλές οι ενστάσεις για το Νιόνιο...
Αλλά πως να διαγράψω κάποια τραγούδια του-διαμάντια που λάτρεψα(-με);
Τί να κάνω που μ' αυτόν "μεγάλωσα"
(...και τους ανήλικους παίρνουν στον ώμο)
κι ας πελαγοδρομεί στα γεράματά του
(ενώ κι αυτοί ψάχνουν το δρόμο...)
Ο θυμός σου (μου, μας) στο πρόσωπό του απόλυτα δικιολογημένος.
Το "Νιόνιο" από το "νιονιό" είναι ένα τόνο μακριά. Όσο η μαλακιά από τη μαλακία...
ΑπάντησηΔιαγραφή